De achttienjarige Ernest Hemingway werd ten tijde van de Eerste Wereldoorlog afgekeurd voor militaire dienst (vermoedelijk vanwege zijn ogen). In plaats van soldaat werd hij voor het Rode Kruis medewerker in een ambulance aan het Italiaanse front. Op 8 juli 1918 raakte hij zwaargewond en verbleef enkele maanden in het hospitaal.

On the night of July 8, 1918, Hemingway was struck by an Austrian mortar shell while handing out chocolate to Italian soldiers in a dugout. The blow knocked him unconscious and buried him in the earth of the dugout; fragments of shell entered his right foot and his knee and struck his thighs, scalp and hand. Two Italian soldiers standing between Hemingway and the shell’s point of impact were not so lucky, however: one was killed instantly and another had both his legs blown off and died soon afterwards. Hemingway’s friend Ted Brumbach, who visited him in the hospital, wrote to Hemingway’s parents that: A third Italian was badly wounded and this one Ernest, after he had regained consciousness, picked up on his back and carried to the first aid dugout. He says he did not remember how he got there, nor that he carried the man, until the next day, when an Italian officer told him all about it and said that it had been voted to give him a valor medal for the act. As Brumbach reported, Hemingway was awarded an Italian medal of valor, the Croce de Guerra, for his service. As he wrote in his own letter home after the incident: “Everything is fine and I am very comfortable and one of the best surgeons in Milan is looking after my wounds.”
Maar misschien meer nog dan de chirurg was verpleegster Agnes von Kurowsky van belang (bovenstaande foto). She was the American nurse who inspired the character Catherine Barkley in A Farewell to Arms (1929), waarin tegen de achtergrond van ontreddering, wanhoop en zinloosheid, die de oorlog biedt, er zich een tragisch liefdesverhaal afspeelt tussen de Amerikaanse luitenant Frederico Henry en de Engelse verpleegster Catherine Barkley. Er is in deze roman een scherp contrast tussen de roekeloze en tedere verliefdheid van de twee figuren waar alles om draait en de dreigende wereld, die hun liefde tracht te breken en te vernietigen en daar uiteindelijk ook zal in slagen (nog vóór hun huwelijk sterft Cathy bij de bevalling van hun – ongewenst – kind, dat bovendien zelf ook nog sterft). Toch is het een lofzang op de liefde geworden, die aan alle rampzalige omstandigheden tot aan de dood toe weerstand biedt. Zijn hoofdpersonen zijn hier nog niet de tot cynisme vervallen mensen die zijn latere romans bevolken (alhoewel deze houding reeds een beetje aanwezig is in de ik-persoon, zijnde Henry), maar wel eerder “primitieve” wezens, die door en door goed en eerlijk zijn en met hun kracht en moed een tegengewicht vormen tegen de wreedheid van de wereld. De invloed van Gertrude Stein en Ezra Pound is in deze roman nog erg voelbaar. Hij deelt met hen de carpe-diem-mentaliteit van de naoorlogse gedesillusioneerde jeugd.
De stijl van Hemingway is uitermate efficiënt: er staat geen woord te veel. De dialogen zijn kort en volkomen natuurlijk en de beschrijvingen zijn nauwkeurig en zakelijk. In de meer meditatieve gedeelten houdt de auteur totaal geen rekening meer met de grammaticale regels. Zijn zinsbouw wordt dan volkomen willekeurig en is een letterlijk onder woorden brengen van zijn gedachten (stream of consciousness).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.