Vandaag bestaat het domein De Ceder in Deinze 35 jaar. Met de redactie van De Rode Vaan zouden we ons daar een paar keer terugtrekken om te brainstormen. Toen De Ceder in 1988 zijn vijfde verjaardag vierde, vonden wij het dan ook niet meer dan passend om ons via een telefoongesprekje met directeur Daniël Termont bij deze viering aan te sluiten.

— Gezel Termont zet u eens gezellig de historiek van dit mooie domein uiteen!
Daniël Termont:
In 1902 is een oud kasteel met bijhorend domein hier in Deinze aangekocht door de Socialistische Coöperatieve. Dit initiatief van Anseele had als bedoeling een domein te verwerven waar de Gentse arbeiders terecht zouden kunnen om zich tijdens het weekend te ontspannen en eventjes tussen het groen te zijn. Dat is zo gebleven tot in 1933. Dan is het overgekocht door het nationale verbond van de socialistische mutualiteiten, waarbij het voornamelijk werd gebruikt als hersteltehuis voor TBC-patiënten en voor mensen die de mijnwerkersziekte hadden. Tijdens de oorlog kwam daar nog een bijkomende functie bij, want nogal wat mensen uit de verzetsbeweging zaten hier toen ondergedoken. Die functie van hersteltehuis werd na de oorlog weer opgenomen tot 1975/76, toen het leeg kwam te staan. Wanneer men dan in 1980 iets nieuws uit de grond wou stampen, heeft men dat kasteel afgebroken en De Ceder gebouwd. Dat is gebeurd na een grondig onderzoek in de Mutualiteit naar de noden. Daaruit bleek dat men op de eerste plaats behoefte had aan een vormingscentrum, ten tweede aan een vakantiecentrum dat volledig aangepast was voor mindervaliden en ten derde dat er bijkomende bedden nodig waren voor herstelvakanties, b.v. voor mensen die pas een zware operatie achter de rug hebben of mensen die depressief zijn.
— Maar te midden van deze mindervaliden en depressieven voelt niet alleen de r.v.-redactie zich thuis…
D.T:
Wij hebben inderdaad een erg heterogeen kliënteel. Zo behoren een aantal voetbalploegen uit eerste klasse tot onze vaste klanten : S.V.Waregem, K.V.Kortrijk, S.K.Beveren en ook A.A.Gent, dat nu helaas gedegradeerd is. Dat is dan om « in afzondering te gaan » zoals dat heet en dat is nu ook in de wielermilieus « in ». Zo krijgen wij geregeld de Hitachi-ploeg over de vloer en elk jaar komt tijdens de maand april de voltallige Amerikaanse 7-Eleven-ploeg hier logeren, dus ook met Andy Hampsten, die volgens mij de grootste kanshebber is om de Tour van dit jaar te winnen. En uiteraard komen ook de gehandicapte atleten van het B.O.I.C. hier vaak over de vloer. Maar daarnaast verlenen wij even goed onderdak aan provinciale voetbalploegen, plaatselijke judoclubs enz.
— Ook op cultureel vlak zorgt u voor de nodige animatie…
D.T.:
Dat is volgens mij inderdaad één van de zaken die mede de uitstraling van De Ceder hebben bepaald. Gedurende deze vijf jaar hebben wij niet minder dan 69 kunstenaars de kans gegeven hun werk hier tentoon te stellen. T.g.v. deze viering loopt er op dit ogenblik overigens een tentoonstelling met aquarellen van Albert Saverijs, die nog nooit aan het publiek werden vertoond, omdat ze uitsluitend in familiebezit zijn. Daarnaast zijn er uiteraard nog tientallen andere culturele activiteiten, zoals theatervoorstellingen enz.
— Wat uiteraard ook weer het geval zal zijn tijdens dit fameuze feestweekend. Een paar hoogtepunten misschien ?
D.T.:
Graag, want een volledige opsomming zou ons veel te ver leiden. Vrijdagavond starten we met een humoristische goochelaar, prof. Sarkos, maar het hoogtepunt ligt op zaterdag en zondag. Zaterdag is dat dan vooral de rechtstreekse uitzending door BRT2 van 10u tot 14u, wat dus wil zeggen achtereenvolgens « Buitenspel », waarin heel wat sportvedetten aanwezig zullen zijn, en daarna de « Vlaamse Top Tien » met de aanwezigheid van Will Tura, Paul Severs, Margriet Hermans en nog een tiental andere Vlaamse vedetten van gewicht. Tenslotte is er uiteraard de « BRT Top 30 », waarbij o.a. Ruth McKenny en Mario Mathy aanwezig zullen zijn en voor de rest wat playback-acts zullen optreden. Daarna is er in de loop van de namiddag nog een kindertheater, Geert Hoste, stuntman Joe Alcatraz enz. En ’s avonds is er een playbackwedstrijd voor kinderen, gevolgd door een groot bal met Pascal Laurent en het orkest The Seagulls. Zondag beginnen we in de voormiddag met een academische zitting voor genodigden en een feestmaaltijd voor mensen die daarvoor hebben ingeschreven. In de namiddag is er tenslotte een kunst- en ambachtenmarkt en nog allerlei animatie.
Dit feest is tevens het afscheid van Daniël Termont als directeur. Vanaf 1 september wordt hij immers federaal secretaris van de SM-Bond Moyson, arrondissement Gent-Eeklo. Hij wordt opgevolgd door Tijl Maes. Beiden wensen wij veel succes toe in hun nieuwe loopbaan.
20 alain verheydenLater zou ik het domein nog een paar keer ter sprake brengen in artikels over gezinssport. B.v. als de Winterbrochure van de Gezinssportfederatie werd voorgesteld. Vooreerst wensen wij u te verduidelijken dat het wel degelijk over sportvakantie gaat met als hoofddoel alpineskiën of langlauf, naargelang van de keuze die men doet. De skischool Trapl, met zijn dertig deskundige monitoren, verwacht jullie om de laatste knepen bij te leren of de beginnelingen hun eerste stappen te helpen zetten op de skilatten. De reizen gebeuren per bus op een paar uitzonderingen na. Let wel ! In de prijzen is alles inbegrepen, naast het volpension, is er een volledig skipakket, skiliften, skimateriaal, verzekering, verplaatsingen ter plaatse, busreis + fooi chauffeur en zelfs een bijstandsverzekering voor degenen die er geen hebben. Wens je meer inlichtingen over winterssportvakanties, vraag inlichtingen aan het secretariaat, Troonstraat 125 te 1050 Brussel. Om te praten over sportkampen in het algemeen gingen we Alain Verheyden opzoeken, secretaris van de Gezinssportfederatie van de Bond van Grote en Jonge Gezinnen. Hij legt uit wat dat precies inhoudt.
A.V.: De Gezinssport is een vzw die al een zes-, zevental jaar bestaat en is voortgesproten uit de sportdienst van de BGJG. Uiteraard worden daardoor de leden van de BGJG het meest in contact gebracht met de Gezinssportfederatie. Dat wil echter niet zeggen dat alle BGJG-leden ook automatisch lid zijn van de Gezinssportfederatie. Wij vragen immers wel een kleine som als lidgeld en tevens als verzekering tegen sportongevallen. Voor BGJG-leden bedraagt dat 120 fr voor een gans jaar en voor niet-leden is dat 300 fr. Die prijs kan zo laag gehouden worden omdat wij een groepspolis hebben voor zestien duizend leden.
— Dat zou nogal wat zijn, mochten die allemaal tezamen aan de start van een marathon verschijnen of zo. Maar dat is uit den boze, zegt u, want u zet zich af tegen competitiesport ?
A.V.:
Inderdaad, wij propageren recreatiesport. Al is competitie bij iedere mens ingeboren, toch sluiten wij elke vorm daarvan uit omdat wij aan iedereen de kans willen geven aan sport te doen. In plaats van b.v. voor een volleybalploeg de zes besten te selecteren, spelen bij ons álle aangeslotenen. Op die manier hebben we zo’n driehonderd aangesloten clubs die wekelijks aan sport doen, vooral turnen, volleybal, watergewenning en verder nog zo’n twintigtal sporttakken w.o. ook jazz-gym. En dan zijn er natuurlijk ook nog de sportkampen.
— Sportkampen voor het gezin, akkoord, maar je gaat een kleuter en iemand van de derde leeftijd toch niet tezamen stoppen ?
A.V.:
Je moet daarmee oppassen met wat je zegt. We hebben wel degelijk gezinssportkampen waar we ze allemaal tezamen « instoppen » om je eigen uitdrukking te gebruiken. Maar uiteraard hebben we wel monitoren voor elke groep apart. Daarnaast hebben we ook nog specifieke jeugdkampen en ook kampen voor 55-plussers. In het eerste geval is dat meestal sportinitiatie naargelang van de gekozen sporttak, in het tweede is het meer « omnisport » op een gemoedelijke manier, volgens hun eigen tempo en leeftijd.
— U gaat er in uw tijdschrift prat op dat u geen « grote namen » aantrekt als monitoren. Maar is dat ook niet uit financiële overwegingen ?
A.V.:
Zeker niet, het is een zeer bewuste politiek. Topsporters interesseren zich trouwens heel weinig voor recreatiesport. Bovendien denken wij dat regenten en licentiaten in de lichamelijke opvoeding zonder bekendheid even goed zijn of misschien zelfs nog beter dan profvoetballers e.d. Daarnaast spreken wij ook trainers en hulptrainers van het BLOSO aan en mensen die we zelf hebben gevormd.
— U benadrukt vooral de sfeer, in zo’n kamp. Wat is daar dan zo speciaal aan ?
A.V.:
Ik heb het reeds gezegd : het is recreatiesport, er is dus geen winnaar of geen verliezer. Na de sportdag wordt er ’s avonds voor animatie gezorgd, ook door de monitoren. Dat zijn dan meestal spelen of quizzen voor het hele gezin of specifiek voor de jeugd. Wij zorgen er dus voor dat de vermoeidheid wordt opgevangen, want zo’n vier uur sporten per dag kan vermoeiend zijn, ook al is het maar recreatie, vooral bij mensen die anders niet gewend zijn van aan sport te doen. Langer dan vier uur kan men wel aan sport doen, maar dan is het op basis van vrije deelname.
— Enerzijds maakt u gebruik van bestaande infrastructuren (Dommelhof in Neerpelt bv.), anderzijds heeft de Bond ook eigen gebouwen ?
A.V.:
Ja, dat is voor de gezinssport dan vooral de Bosberg in Houthalen en voor de senioren Coudekerke in Heist. Voor de jeugd zoeken we meestal heel adequate infrastructuren voor sportinitiatie en voor verblijf. Onze kampen passen trouwens moeilijk in de plannen van Gezinsvakantie, de vzw die deze instellingen beheert.
— Kunnen onze lezers zich nog inschrijven voor die sportkampen ?
A.V.:
Voor de jeugdsportkampen komen de inschrijvingen nogal vlot binnen. Er is weliswaar overal nog plaats, maar als men wacht tot mei of zo, dan is er kans dat er geen plaats meer is. Als regel mag men aannemen dat men twee tot drie maanden op voorhand moet inschrijven, zij het dat er altijd wel uitzonderingen zijn, zo kunnen er zelfs nog een aantal mee tijdens de Paasvakantie.
Merken we toch nog op dat de meer toeristisch aangelegde fietsers (maar dan alleen jongens van dertien tot zestien jaar) hier terecht kunnen voor een fietstocht van Antwerpen naar… jawel, alweer de Voerstreek (van 19 tot 24 augustus), met overnachting in jeugdherbergen (3.900 fr alles inbegrepen), en dat men hier ook kan intekenen voor « omnisport »-kampen, aan zee of in een van de bekende centra, waarbij het opvalt dat « De Ceder » reeds z’n plaatsje heeft gekregen naast de Hoge Rielen, Dommelhof en het provinciale vormingscentrum van Oostmalle.
SPORTKAMPEN: EEN ANDERE MANIER VAN VAKANTIE BELEVEN
68 sportkampenIn de rv nr 12 hebben we het uitgebreid over de vakantie in al z’n facetten gehad, over sociaal-economische aspecten die je vrije keuze tussen binnen- en buitenland belemmeren, over de vakantie louter als ontspanning of als culturele verrijking. Maar er bestaat nog een àndere manier van vakantie beleven. Een manier waarbij de vraag binnen- of buitenland irrelevant is en die zeer ontspannend kan zijn, juist door zich in te spannen, en geestelijk verrijkend juist door met je lichaam bezig te zijn. Sport, met andere woorden. En uiteraard dan niet naar een col van eerste categorie trekken om er de dwangarbeiders van de weg te zien passeren (al biedt dit meer emotionele tragiek dan pakweg een doorsnee theateropvoering) en zeker niet in de zon gaan zitten bakken en je een verrekking van de hals op de… hals halen door een balletje voortdurend van links naar rechts te volgen. Nee, zélf sport beoefenen, dàt is je ware. En omdat ons nogal eens de moed ontbreekt om zelf het heft in handen te nemen en dagelijks b.v. op de fiets te klimmen of wat rondjes te lopen of tegen het leer te trappen, kunnen wij ons lijf misschien best toevertrouwen aan organisaties die weten hoe je daarmee moet omspringen. We stellen er een aantal aan u voor en meteen ook de sportkampen die ze voor u in petto hebben.
FEDERATIE VOOR RECREATIE EN OMNISPORT
Aangezien er in onze eigen ideologische familie geen dergelijke kampen worden georganiseerd (in óns land dan, want in de landen van het reële socialisme vormt dit zowat de basis van hun enorme sportieve prestige, ook in de competitiesport), gaan we eerst even aankloppen bij de buren. De Federatie voor Recreatie en Omnisport, kortweg FROS, is de enige socialistische organisatie van private sportkampen, die erkend worden door Bloso, dat schrijft voorzitter Pierre Janssens in een brief die de brochure « Sportkampen 1985 » begeleidt (en die u kan aanvragen op het adres Sint-Jansstraat 32-38, 1000 Brussel, of telefonisch op het nummer 02/511.19.26) In dit jaar van de jeugd wordt een speciale inspanning gedaan naar deze leeftijdsgroep toe, al gaat dat niet ten koste van de aandacht voor de andere gebruikers. En wat de sporten betreft ligt de klemtoon dit jaar op het snel populair wordende half-court tennis, maar ook op minivoetbal en zowaar zelfs op wielrennen, een sporttak die bij recreatiesport nochtans vaak wordt veronachtzaamd, tenzij men uitstapjes per fiets dit dure etiket wil op kleven. Maar nee, in Kessel-Lo leer je wel degelijk « op lijn » of aan het wiel rijden, waaiers vormen enz., dat alles onder het waakzame oog van o.a. Frans Verbeeck en Herman Van Springel, terwijl Frans Tuytens je leert hoe je een fiets moet onderhouden.
’s Avonds zijn er culturele en/of ontspannende programma’s om ook de conditie van deze lichaamsfuncties op peil te houden. Er is een schoolsport-kaart waarmee u een fikse reductie kunt afdwingen en mits wat geluk kan u zelfs gratis mee op sportkamp via een wedstrijd, die echter dermate eenvoudig is dat ze meer op een loterij gaat gelijken.
Wanneer je inschrijft voor een sportkamp heb je uiteraard een keuze gemaakt voor een bepaalde sporttak. Dagelijks krijg je dan vier uren les in de gekozen sporttak, verspreid over twee uren in de voor- en twee in de namiddag. Voor bepaalde sportkampen (de zgn. initiatie¬kampen) hoef je nog helemaal niets van de sport te kennen om eraan deel te mogen nemen. Lesgevers zorgen er dan voor dat spelenderwijs alle basistechnieken worden aangeleerd. Voor andere kampen dient men wel een bepaald sporttechnisch niveau te hebben bereikt, dit zijn dan resp. de kampen voor gevorderden of vervolmakingskampen. Hier kan men beter van « trainingskampen » spreken en vaak wordt er gewerkt vanuit een bepaalde thematiek (b.v. wedstrijdsituaties, tactiek, verbeteren van techniek…).
Doorgaans duurt een kamp een week en is in de prijs ook het logies en de maaltijden en een verzekering burgerlijke aansprakelijkheid en persoonlijke ongevallen begrepen. Onder de hoofding « algemene uitrusting voor de sportkampen » treffen we in kleine lettertjes ook nog aan dat « rookgerief » niet toegelaten is. Een uitstekende maatregel, waaraan men zich in de praktijk hopelijk ook houdt !
Bij de namen der vakantieplaatsen vinden we bekende namen zoals « De Ceder » in Deinze, « Dommelhof » in Neerpelt of de Vrije Universiteit van Brussel terug, terwijl men in Voeren zowaar kan leren paardrijden. Ja, de rijkswacht hebben we daar al uitstekende staaltjes van rijkunst zien leveren…
FEDERATIE VRIJE TIJD DANS EN SPORT
Het is natuurlijk onmogelijk om in detail in te gaan op alle kampen die worden georganiseerd, daarvoor verwijzen we u naar de brochure die we daarstraks hebben aangehaald, net zoals we dat ook zullen doen voor de tweede, eveneens door Bloso erkende federatie, nl. de FVTDS, de Federatie Vrije Tijd Dans en Sport, die haar thuishaven heeft in het bekende domein « Ter Groene Poorte » in Sint-Michiels-Brugge (adres : Spoorwegstraat 14, 8200 Brugge 2; tel. 050/38.13.05).
Buiten minibasket dat zich richt tot kinderen van acht tot twaalf jaar, wordt er voor de andere sportkampen gewoon een leeftijdsgrens van tenminste twaalf jaar naar voren geschoven (voor tafeltennis is dat zelfs tien jaar) en dan verder zonder specifiëring. Buiten de reeds genoemde sporten kan men hier nog terecht voor atletiek, « echte » basket, judo, voetbal en volleybal en ook nog jazzdans, maar dan wel vanaf veertien jaar. Bij de trainers treffen we bekende namen aan zoals John Huysecom of Fernand Walder.

Referenties
De Gezinssportfederatie, Troonstraat 125, 1050 Brussel, tel. 02/513.91.70.
Ronny De Schepper, Gezinssport van kleuter tot opa en oma, De Rode Vaan nr.13 van 1984
Ronny De Schepper, Sportkampen: een andere manier van vakantie beleven, De Rode Vaan nr.17 van 1985
Jan Draad, Daniël Termont aan het lijntje, De Rode Vaan nr.28 van 1988

Een gedachte over “35 jaar De Ceder in Deinze

  1. Ronny, uz stuk is wel erg gedateerd. De Ceder noemt nu De Nieuwe Ceder. Het is een hersteloord geworden, annex rusthuis. Of de socialisten er nog iets mee te maken hebben denk ik niet, in ieder geval het is een rusthuis in Merelbeke die er baas is. Het zwembad is er nog, maar ik vrees dat de faciliteiten in uw artikel ver te zoeken zijn. Ik denk dat enige aanvulling van uw artikel best op zijn plaats zou zijn. André.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.