Morgen zal het ook 45 jaar geleden zijn dat Veronica Lake, de favoriete actrice van Dirk Castelein (*), is gestorven.

Geboren als Constance Frances Marie Ockelman in Brooklyn (New York City) op 14 november 1922 schreef Veronica Lake zich in 1938 in voor acteerlessen en haar carrière nam haast onmiddellijk een aanvang. In 1939 had ze een kleine rol in de film Sorority House. Tijdens de opnamen voor die film ontdekte regisseur John Farrow dat haar haar altijd haar rechteroog bedekte en raakte geïnteresseerd in haar mysterieuze uitstraling. Hij stelde haar voor aan Paramount Pictures producent Arthur Hornblow Jr., die haar de artiestennaam Veronica Lake gaf. In 1941 kreeg ze een contract bij Paramount.
Lake kreeg in 1941 een bijrol in I Wanted Wings. Hoewel haar rol klein was, vertelden critici dat Lake uiteindelijk de show stal. Nadat ze in dat jaar ook nog een bijrol had in Hold Back the Dawn, kreeg ze bijna alleen nog maar hoofdrollen in films.
Lake speelde vooral in film noirs en werd vaak gecast naast Alan Ladd. Omdat Alan Ladd opgeroepen werd voor het leger wilde Paramount nog vlug een film draaien met hem en Veronica Lake. Dat werd dan “The Blue Dahlia” (George Marshall, 1946), eveneens naar een origineel verhaal van Raymond Chandler. Men was zo gehaast dat men de teksten uit de handen griste van de auteur nog voor hij eigenlijk wist wie de moordenaar zou zijn. Enfin, hij wist het wel, een geschifte marinier namelijk, maar dat mocht niet van de militaire censuur. En Chandler was al zo vies gezind. Zowel Ladd als Lake vond hij stukken onbenul, maar dat was nog niets tegenover wat hij van regisseur George Marshall vond. Chandler kreeg er een writer’s block van. Hij wist dat hij onder invloed van alcohol vlotter schreef, maar hij was net aan het afkicken. Toen stelde hij de filmstudio een aantal waanzinnige eisen (over secretaressen, chauffeurs, verpleegsters en noem maar op) die alle werden ingewilligd om dan “onder toezicht” dronken te kunnen worden en verder te schrijven. Op een week was het scenario af. Toch zeggen objectieve critici dat het eigenlijk wel een goede film is.
Haar haardracht werd zo populair en door velen gekopieerd, au point que des officiels du gouvernement américain lui demanderont de porter les cheveux courts pour la durée du conflit mondial, parce que les longues chevelures des femmes travaillant dans les usines de guerre se prennent dans les machines.
Au faîte de sa carrière, Veronica Lake est courtisée par des personnages aussi importants qu’Aristotle Onassis et Howard Hughes. Maar hoewel ze ook bij het grote publiek populair was, stond Lake erom bekend dat het moeilijk was met haar samen te werken. Ook dronk ze veel en werd ze een bekende alcoholist (het moeten niet allemaal anonieme alcoholisten zijn). Haar contract bij Paramount werd hierdoor niet vernieuwd in 1948.
Zoals zovele afgedankte filmsterren maakte Veronica Lake in de jaren vijftig de overstap naar de televisieindustrie, maar aangezien ze even “unreliable” bleef, maakte men gebruik van het feit dat ze haar enkel brak om het contract stop te zetten. Ze ging steeds meer achteruit, zowel mentaal als fysiek. Er werd paranoia geconstateerd in de jaren zestig. Lake stierf in 1973 aan een leverontsteking in Burlington (Vermont) op 7 juli 1973.

(*) En wie is Dirk Castelein? “‘k Hein d’r gien hedacht van!” Maar de man heeft dit gemeld in een reactie op mijn artikel en ik vond dat dit dus een plaatsje verdiende op mijn blog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.