Morgen zal het al zestig jaar geleden zijn dat de Franse spurtbom André Darrigade de Touretappe won, die aankwam op de Gentse Blaarmeersen.

Het was voor de tweede keer dat de Tour naar Gent kwam. In 1951 werd de Luxemburger Bim Diederich de eerste winnaar van een Tourrit in Gent. Maar het is vooral de zege van André Darrigade op 26 juni 1958 aan de Watersportbaan die nog vers in het geheugen ligt. Vooral dan van de winnaar zelf die in 2007 eregast was bij de aankomst aan de Charles De Kerchovelaan. Ex-wielrenner Tony Landuyt, nu al jarenlang wielerjournalist eerst bij “De Volksgazet” en nadien bij “De Morgen” en “Het Laatste Nieuws” ging voor “Gent-Info” met de man praten: “Met Hoevenaars, Planckaert en een Fransman waarvan de naam me ontsnapt, was ik voorop geraakt. De Fransman kreeg een lekke band en dus stond ik er alleen voor tegen die twee Belgen.”
Darrigade mag zich dan niet meer herinneren wie zijn landgenoot was, een Gentse ooggetuige weet het nog wél, Paul Van der Haegen namelijk: “Ik was net 10 jaar geworden – op 23 juni 1958 namelijk – toen de Tour door Zwijnaarde trok, op enkele kilometers van de aankomst in Gent. Wij stonden in de Hutsepotstraat met grote ogen naar de voorbijrazende wielergoden te kijken. Uitgerekend daar reed de vrij onbekende Fransman Pierre Polo, die in het gezelschap van Darrigade, Hoevenaars en Planckaert ontsnapt was, lek. Het vervolg van het verhaal ken je…”
Inderdaad, en dat laten we dan opnieuw verder vertellen door André Darrigade: “Ik besefte dat ik de snelste was, maar je wist maar nooit wat die twee ploegmaats in het schild voerden. Jef Planckaert probeerde me klein te krijgen door herhaaldelijk in de aanval te gaan, maar telkens was ik bij de pinken om zijn demarrage te beantwoorden. Ook Jos Hoevenaars haalde op een laatste kasseistrook in de stad nog eens hard uit, maar ook die aanval overleefde ik. Ik voelde me meteen zegezeker. Planckaert probeerde me bij het inzetten van de spurt te verschalken maar ik had zijn manoeuvre direct doorzien. Ik ging meteen fors door en werd niet meer bedreigd voor ritwinst.”
Polo eindigde nog zesde op één minuut twintig van Darrigade (hij werd nog voorafgegaan door Graczyk en Brenioli).
Met zijn sterke eindjump was Darrigade in de jaren vijftig en zestig inderdaad een van de grootste rittenkapers uit de geschiedenis van de Tour de France. Hij kreeg dan ook de bijnaam “le Basque bondissant”, “de Vliegende Bask”. Hij won 22 ritten, waarvan vijf in 1958, stond twee keer in het groen op het podium in Parijs en droeg negentien keer de gele trui. Dat laatste was vooral te wijten aan het feit dat Darrigade de specialist was van de openingsrit in een tijd dat een proloog nog niet bestond. In 1956, ‘57, ‘58, ‘59 en ‘61 won hij steeds de eerste etappe en dat leverde dus toen automatisch geel op.
Tony Landuyt is dan ook terecht verwonderd dat iemand met zo’n indrukwekkend palmares zich toch nog zo goed die ritoverwinning in Gent herinnert.
André Darrigade: “Gent was in mijn tijd dé Vlaamse wielerstad. Ik stond er vier keer aan de start van de Ronde van Vlaanderen en reed nog vaker Gent-Wevelgem. Maar het beste ken ik eigenlijk de velodroom. De Gentse Zesdaagse is een klassieker in het circuit.”
Deze opmerking is redelijk merkwaardig, aangezien bij mijn weten André Darrigade slechts tweemaal heeft deelgenomen aan de Gentse Zesdaagse. In datzelfde jaar 1958 kreeg hij met Jacques Anquetil op de kleine piste, die veel behendigheid vergde, nog elf ronden aangesmeerd en eindigde hij pas achtste (op tien ploegen). Een jaar later nam hij echter al revanche. Gekoppeld aan de Nederlandse superpistier Gerrit Schulte eindigde hij tweede op één ronde van Van Steenbergen-De Bruyne.
In 2007 zou de Tour dus vlakbij het Kuipke aankomen. Iedereen maakte zich op voor een koninklijke sprint. Zo ook André Darrigade: “De vlakke rit naar Gent wordt ongetwijfeld een kluif voor topspurters zoals Tom Boonen en Robbie McEwen. Boonen maakt wel een mooie kans om uit mijn schaduw te komen en het verdriet van België in 1958 te doen vergeten,” laat Tony Landuyt André Darrigade lachend besluiten, maar het is natuurlijk erg twijfelachtig dat deze voormalige spurtbom weet had van het bestaan van het meesterwerk van Hugo Claus. Goed geprobeerd, Tony! (Uiteindelijk was het wel Gert Steegmans die zijn kopman Tom Boonen voorafging na een tumultueuze eindfase.)

Een gedachte over “Zestig jaar geleden: André Darrigade wint in Gent

  1. De tourrit kwam niet aan op de Gentse Blaarmeersen (bestond toen nog niet) maar op de Watersportbaan (Noorderlaan) ongeveer ter hoogte van het Palfijnziekenhuis.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.