In Frankrijk werd donderdag een nieuwe wet gestemd, waarbij dopingbezit bestraft wordt met vijf jaar gevangenisstraf (en 75.000 euro boete, maar daarover ga ik me niet druk maken). Komaan zeg, hebben ze in Frankrijk dan zoveel plaats in hun gevangenissen? Kunnen we een aantal gasten uit onze overvolle gevangenissen dan daar niet dumpen?

Waar zijn we anders mee bezig, zeg? Als je een oud vrouwtje op straat van haar saccoche berooft en haar daarbij tegen de stenen smijt zodat ze verzorging nodig heeft in een hospitaal, om nog te zwijgen over de schrik van haar leven die ze heeft opgedaan, dan mag je gewoon blijven rondlopen. Als men al eens zo’n dief te pakken heeft (ik zeg wel: “als”, die zou dan bij wijze van spreken bijna zelf het politiebureau moeten komen binnenlopen), dan komt die ervan af met een waarschuwing: “Ziet dat ge niet meer doet, hebt ge’t verstaan?” “Jazeker, mijnheer de agent. Tot binnenkort, mijnheer de agent.”
Of in een stad: “Gij zijt zeker een kansarme jongere? Wat zoudt ge denken van één op één begeleiding? Dan is er tegelijk ook een sociaal werker minder aan den dop.”
Maar coureurs zou men in den bak steken. Onnozelaars! Sportieve straffen, uiteraard. Voor mijn part levenslang na een tweede vergrijp, maar laat de justitie voor de rest eens de échte criminelen aanpakken, zeg!

In Frankrijk zou er dus vijf jaar boven het hoofd hangen van Tom Boonen. Tenzij hij geflikt is natuurlijk.
Marc Mercy schrijft daarover in Het Nieuwsblad: “Tom Boonen beweerde tegenover de Kempense speurders die hem ondervroegen dat hij geen cocaïne heeft gebruikt, dat hij met andere woorden ‘geflikt’ is. We hebben die uitdrukking in de geschiedenis van de sport nog wel eens horen gebruiken, maar namen van atleten die echt ‘geflikt’ zijn, schieten ons nu niet zo onmiddellijk voor de geest.”
Ik zal hem even helpen: Eddy Merckx. Toen die betrapt werd, zei hij ook dat hij geflikt was. En iedereen geloofde hem op zijn woord. Het werd zelfs een staatszaak om Merckx aan de start van zijn eerste Tour te krijgen. Die hij dan ook nog won. Ten onrechte dus.
Er is ook nog een lezeres (Ann Vandenhende) die schrijft: “Waarom wordt enkel Tom Boonen geviseerd? Sterchele is een God geworden, nadat hij verongelukt is. Hoewel die ook veel te snel reed en vermoedelijk ook gedronken had. Maar daar wordt nooit meer iets over gezegd.”
Zeer juist en daarom zal ik er nog eens iets over zeggen: zou men ook zo hysterisch gedaan hebben, mocht de wagen van Sterchele zich niet rond een boom hebben geplooid maar door de middenberm zijn gegaan om daar een onschuldige tegenligger te grazen te nemen?
Maar Ann Vandenhende vergist zich natuurlijk als ze vindt dat Tom Boonen daardoor ongemoeid dient te worden gelaten. Alhoewel, wie ben ik om haar dat te verwijten? Toen Jan Ullrich destijds op het nemen van een XTC-pilletje werd betrapt, heb ik ook hemel en aarde bewogen om aan te tonen dat dit niets met wielrennen als dusdanig te maken had. Maar Jan Ullrich is daar toen wél een half jaar voor geschorst…
Tot slot echter vooral dit: toen men het in het VRT-nieuws over andere wielrenners had die aan cocaïnegebruik ten onder waren gegaan, noemde men wel de namen van Marco Pantani en Valentino Fois, maar men tóónde beelden van Frank Vandenbroucke en Michele Bartoli in hun legendarische duel op La Redoute. Hoe koosjer was dàt? Als ik van Bartoli was, zou ik alvast klacht neerleggen. Dan zou de VRT er wel moeten voor uitkomen wie ze écht bedoelden met die beelden maar om de een of andere reden (omdat er tot nu toe geen keiharde bewijzen zijn?) zijn naam niet durfden uitspreken…
Maar nu zit ik ook al af te geven op mijn confraters-journalisten die volgens Wielerarchieven altijd de schuld van alles zijn (*), tot in het absurde toe. Zo schrijft de ene dat ze over niets anders praten dan over doping, terwijl een andere dan weer beweert “dat Michel Wuyts het allemaal wéét, maar niet wil zeggen”. Wat is het dan eigenlijk? Het lijkt me zo een beetje zoals weer iemand anders schrijft: als er een ongeluk gebeurt en je blijft staan kijken, dan ben je ongezond nieuwsgierig; rij je echter voorbij, dan ben je harteloos; m.a.w. eender wat je doet, het is àltijd verkeerd!
Als ik me dan zo opwind, dan zegt men wel eens om me te troosten: ja maar, “in jouw tijd” was het anders. Dat is zeker wààr. Neem nu Het Nieuwsblad. “In mijn tijd” een “oerdegelijke”, conservatieve, katholieke gazet. Nu is de laatste pagina van de sportbijlage telkens gewijd aan een onderwerp dat ik liever op “page three” zou zien dan dààr. Maar als ik daarover mijn beklag eens deed bij mijn vrouw (stiekem hoopte ik daarmee natuurlijk een goed punt te scoren), zei ze dat ze die pagina best kon pruimen (excuseer me voor de woordspeling). Wij sportliefhebbers die dwepen met uitslagen, tijden en versnellingen vergeten maar al te snel dat de doorsnee-bevolking daarin totaal niet is geïnteresseerd natuurlijk.
En daarom heb ik ook spijt van mijn opmerking tegenover één van die kwibussen van de baggerbox die de “journalisten op hun kop wou slaan” omdat ze zoveel foto’s namen op de persconferentie van Tom Boonen. Ik wees er toen immers op dat journalisten geen fotografen zijn en vice versa (mensen als Michiel Hendryckx of Lieve Blancquaert ten spijt). Welnu, ook die fotografen doen uiteindelijk niet meer dan hun werk. Als er niet zoveel foto’s van en artikels over Tom Boonen in de krant stonden, dan zou hij trouwens zijn dikke wedde kunnen vergeten.
Ach, mijn collega (**) Lode zei het destijds al: ’t draait allemaal om de truts en de goldings.

Ronny De Schepper

(*) Als ik zoveel kritiek heb op Wielerarchieven, waarom is het dan tegelijk mijn geliefde site? Omdat je daar zowat alles kunt vinden, wat de technische kant van het wielrennen betreft (daaronder verstaan ook: uitslagen, ploegensamenstellingen, deelnemerslijsten, palmaressen enz.). Mijd echter de zogenaamde “baggerbox”, daar krijg je alleen maar een hoge bloeddruk van!
(**) Een taallesje (ja, ik kan het leraren nog altijd niet laten, hé): waarom spreek ik eerst van mijn confraters journalisten en daarna van mijn collega Lode? Omdat die confraters journalisten zijn bij andere bladen dan het mijne, terwijl Lode wel degelijk net als ik voor De Rode Vaan werkte.

Een gedachte over “Tien jaar geleden: dopingbezitters in de cel

  1. Ik was een beetje grieperig, maar dacht bij mij zelf dat ik niet de enige
    fietser ben die in de problemen zit.
    Vanmorgen hoorde ik Patrick De Witte op de radio over het nieuwsbericht dat
    Tom Bonnen betrapt is met Cocaïne. Cocaïne is het zestienjarige
    voorzitstertje van zijn fanclub. Goed gevonden vond ik.
    Ik ben trouwens zeker dat Boonen niet gesnoven heeft. Hij was gewoon op zo
    een feestje met andere miskweekte jonge talenten uit de jetset. Er lag een
    lijntje klaar om te worden gesnoven, maar het rijke crapuultje dat aan beurt
    was had last van hooikoorts, moest hevig niezen op het moment dat Tommeke
    voorbijkwam en toen was er die dopingstest hors compétition en hij was
    geflikt.
    Toen Aimé Antheunis voetbalbondscoach was ergerde hij zich eens over Emile
    Mpenza die zo vaak te laat kwam op trainingen, of gewoon niet kwam en dat
    zelfs zonder te verwittigen noch zich te excuseren. Ik heb hem niet
    opgevoed, zei Aimé toen. Afgezien van het feit of iemand die zou moeten goed
    opgevoed zijn, zoals Antheunis zich voordeed, het recht heeft om zoiets te
    zeggen, zou Patrick Lefever misschien eens kunnen informeren bij de
    voetbaltrainer om te weten hoe je moet omgaan met onhandelbare
    supersporters. Dat lijkt mij een betere houding dan gewoon te stellen dat
    hij alleen belangstelling heeft in de sportman Boonen en hij zijn vertrouwen
    behoudt. Maar ja, Mpenza is natuurlijk maar een neger en Tommeke zo een
    prachtige Vlaamse god.
    Ondertussen blijven wij, met wat geschokt enthousiasme, maar naar de koers
    kijken. Wie zal de volgende held zijn die van zijn troon zal tuimelen? Wat
    staat ons nog te wachten? Zal ik volgend jaar nog met dezelfde
    belangstelling naar al die wedstrijden blijven kijken? Het is een beetje
    zoals uitkijken naar de dag waarop je zal voorstellen om te scheiden van de
    vrouw waarvan je ooit zoveel hebt gehouden.
    Het is maar goed dat ze Boonen uit de Tour weren. Hij zou beter stoppen met
    koersen en zijn arrogante kop leren houden. Misschien kan hij zijn
    appartement in Monte Carlo en zijn dure auto’s verkopen en de opbrengst
    schenken aan een goed doel. Misschien een tehuis voor jonge junkies. Ik ken al een vriend van mij die ze daar maar directeur maken: hij is professioneel competent en fietst straks beter dan Boonen. Bovendien is hij monogaam, dat wreet minder aan de
    energie en zit niet aan de drugs.
    Tussen haakjes: de cocaïne (met kleine letter nu) staat tegenwoordig aan 50
    euro per gram. En tot slot vraag ik mij af hoeveel andere renners, zoals Tom
    Vannoppen, Tom Boonen nog meesleurt in zijn neerwaartse spiraal.
    Voilà, tot daar deze korte oprispingen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.