Het is vandaag ook al vijftien jaar geleden dat de Brabantse renner René Walschot is overleden. Terwijl ik niets over hem terugvind op de Nederlandse Wikipedia, staat de Wielersite vol met sappige anekdoten. Ik probeer ze aan elkaar te breien…

In de jeugdreeksen was zijn verzorger Fernand Demol, grootvader van voetballer Stephane Demol. De eerste wedstrijd die hij reed, won hij ook meteen. Het was een kermiskoers in Lot en hij won die met een geleende koersfiets. Ze mochten thuis niet weten dat hij koerste, en dus gooide hij zijn bloemen die hij had gekregen in de vaart in Lot (kanaal Brussel-Charleroi). Hij gaf de geleende koersfiets terug, maar achteraf werd hij verraden door een familielid die hem gezien had in de koers in Lot.
René Walschot, wiens bijnaam ’t Vosken was (verwijzend naar zijn rooie haartooi), werd twee maal tweede in Bordeaux-Parijs (waaronder in 1939). Hij reed ook tweemaal Brest-Paris-Brest (1.200 km) gedeeltelijk achter derny’s (daar reed men een nacht en een dag over). René Walschot at tijdens de koers alleen maar rijsttaart en dronk hij champagne. In Parijs-Brussel kwam hij een keer over de eindstreep met maar één schoen, en hij wist het niet eens. Tijdens de trainingen at hij druiven en dronk hij ‘Stout’ (donker bier) met twee eierdooiers in. Hij at ook enorme hoeveelheden biefstuk, zelfs rauw. Tijdens de wedstrijd Brest-Paris-Brest (1200 km) at hij niet alleen rijsttaart, maar hij at ook 40 eierdooiers en dronk hij heel wat champagne.
In 1938 nam hij deel aan de Tour de France. De Belgische ploeg bestond uit Félicien Vervaecke, Marcel Kint, Sylvère Maas, Eloi Meulenberg en René Walschot. Behalve de eerste plaats (Gino Bartali) wonnen de Belgen alles wat er te winnen was. Walschot zelf reed 2.000 km in de achtergrond. Zijn taak bestond immers uit drinken halen, zijn wiel afstaan, ploegmaats op sleeptouw nemen om bij het peloton te loodsen en tijdig de meet te bereiken om uitsluiting te voorkomen. Hij verdiende tijdens deze Tour de France 22.000 FF (een werkmanshuisje kostte toen 30.000 FF) en hij versierde een drietal contracten, die hij echter niet allemaal kon verzilveren door de oorlog van 1940-1944. Hij was zo één van die beloftes die door WO II nooit op het voorplan kon treden. In 1938, het jaar waarin hij 52e eindigde in de Tour de France, heeft hij 32.000 km gereden, trainingen en wedstrijden samengeteld.
René Walschot reed voor zijn tijd veel koersen in het buitenland. Door toedoen van minister Chichery (toen minister van Buitenlandse handel), kon de ploeg van René Walschot deelnemen aan veel buitenlandse wedstrijden. Chichery werd gefusilleerd door de Duitsers en op de begrafenis van Chichery is dit allemaal bedisseld (sic).
Zijn rennersactiviteiten stopten tussen 1940 en 1946, tijdens deze periode huwde hij met Clementina Mommaert, dochter van een biersteker (Gueuze en Lambiek) waar hij in die periode meehielp. Bij zijn ouders maakte men mandjeskaas (plattekaas) allemaal streekspecialiteiten.
In 1946 vroeg de heer Veren, baas van Dilecta, hem opnieuw te koersen en na lang aarzelen gaf hij toe. Hij was nog prof tot aanvang jaren vijftig, vanaf 1954 baatte hij een wasserij uit in Eigenbrakel en bracht die in 1968 over naar zijn geboortedorp Beersel, waar hij op 70-jarige leeftijd met pensioen ging en naar Halle ging wonen. Hij was ook een tijdlang p-r man van voetbalclub Uccle Sport. René Walschot was ook een fervente bridge-speler en behaalde zelfs op 80-jarige leeftijd nog geregeld zowel club- als Belgische ere-titels. Hij overleed op 87-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hartstilstand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.