Met het verwijderen van de rode vlag op de Sorbonne door een brandweerman kan men mei ’68 als geëindigd beschouwen.

Ter gelegenheid van de tiende verjaardag deed het Franse label Expression Spontane de gebeurtenissen van mei ’68 in Frankrijk herleven via een dubbel-elpee. Een jongeman, Jacques Ferlander, heeft alles ter plaatse meegemaakt en op band vastgelegd.
Op die manier heeft hij alleszins een belangrijke bijdrage geleverd voor een latere studie van de gebeurtenissen. De vraag die hier echter mag gesteld worden, is of Mei ’68 (nu bijna tien jaar geleden !) niet op weg is om “historie” te worden, gerecupereerd door het systeem (zoals op de plaat zo dikwijls gezegd wordt van de oppositie van vóór ’68), en bestudeerd in diezelfde “heilige tempels” die door de oorspronkelijke beweging zo gecontesteerd werden. Men kan zeker niet beweren dat de mei-revolutie een voorbijgaand feit is geweest. Er is heel wat veranderd sindsdien, maar is het niet juist wegens deze aanpassing dat er sindsdien niets dergelijks meer van de grond is gekomen ?
De eerste kant beschrijft het begin van de acties met toespraken van Alain Geismar en Daniël Cohn-Bendit, een klankbeeld van de straatgevechten (waarbij ook de ‘reporter’ ervan langs krijgt) en een analyse door Herbert Marcuse (foto), die in de studentenrevolte een bewijs zag van wat hijzelf in zijn boek “De Eendimensionale Mens” had geschreven, namelijk dat de revolutie nog steeds gevoerd wordt door de arbeiders, maar dat zij zo ingekapseld zitten in het systeem (o.m. via de syndicaten) dat de “vonk” van marginale groepen moet komen.
Kant twee beschrijft dan ook consequent hoe die “vonk” miljoenen arbeiders probeert warm te maken, te beginnen bij Renault. Overal breken solidariteitsstakingen uit (meestal gekoppeld aan looneisen) maar bij monde van Georges Seguy van de CGT weigeren de arbeiders de studenten tot de fabrieken toe te laten “omdat zij hun eigen strijd willen voeren”.
“Ze zouden moeten inzien,”
aldus Jean-Paul Sartre in een debat dat bijna de hele plaatkant vult, “dat de studenten, hoewel ze voor 80 % van bourgeois-afkomst zijn, niet ‘besmettelijk’ zijn en dat zij van de arbeiders willen leren hoe strijd te voeren i.p.v. de leiding van die strijd over te nemen.”
EN OVERAL BEGONNEN DE MENSEN TE PRATEN…
De derde kant is de saaiste, maar tegelijk de meest typische. Inderdaad, de ondertitel van de plaat is “En overal begonnen de mensen te praten…” en dit is heel juist gezien. Daarom is er op deze zijde plaats gemaakt voor twee discussies, de eerste in het Odeontheater en de tweede gewoon op straat.
De laatste kant is de meest tragische, de meest aangrijpende. Het begint met een toespraak van Seguy : de looneisen zijn ingewilligd. Men voelt : de noodzakelijke binding met de arbeiders wordt hierdoor op de helling gezet. Mitterand zegt nog wel dat president en regering moeten aftreden, maar De Gaulle weigert dit pertinent, hierin gesteund door Giscard d’Estaing. De vastberaden toon klinkt erg onheilspellend en inderdaad het onheil gebeurt (na nog een derde element : de provocaties van de fascistische Ordre Nouveau) : in een gevecht met de politie in Sochaux valt een dode en zijn al veel zwaargewonden en in Parijs zelf wordt de student Gilles Tautin vermoord. Een getuigenis van een priester die het leeft zien gebeuren (de gendarmes dwongen een aantal studenten in de Seine te springen; Tautin, die een fototoestel bij zich had, weigerde en werd zo erg toegetakeld dat hij bewusteloos in het water viel, waar hij uiteraard verdronk) wordt voorgelezen door een meisje en deze passage kan men niet zo maar over zich laten gaan, daar is men achteraf werkelijk kapot van.
Tot slot dan nog de hevige aanval door de CRS ingezet om de Sorbonne te heroveren. Eerst luidt de klok van de Sorbonne nog op het ritme van “CRS:SS” maar nadien (op 16 juni) wordt door een brandweerman de rode vlag verwijderd. De laatste woorden van Ferlander : “Hier en daar wordt er iets geroepen, maar de politiemacht is zo sterk dat alles rustig blijft. Over.”
MARC OGERET
Zeker omdat er veel vraag naar is in deze roerige tijden heeft de firma Vogue een singletje uit 1968 (!) van de Franse chansonnier Marc Ogeret (rv-feest 1979) weer op de markt gebracht. De titel ? « L’internationale » . Een zoetsappig blazersarrangement neemt het combattieve van de strofen een beetje weg, maar het stoere koor in het refrein haalt deze schade gemakkelijk op. Op de keerzijde staan « Le chant des ouvriers » en « Le drapeau rouge ». Waarop wacht u eigenlijk nog ?
28 HITS UIT 1966-1975
Diezelfde firma brengt een reeks uit onder de tweetalige titel « 30 ans de succès / 30 years of hits », waarvan hier vol. 2 (1966-1975) voor ons ligt. En het programma van de titel wordt volledig waargemaakt, in die zin dat er ongeveer evenveel Franse als Engelse hits opstaan. Daar het een dubbelelpee is, zou iedere gezonde knaap aan elk taalgebied een elpee hebben besteed, maar dat was blijkbaar teveel gevraagd en zo komt het dat wat alvast één goede elpee had kunnen opleveren een grote knoeiboel is geworden. Inderdaad, waar de Angelsaksische emmers over het algemeen door de beugel kunnen (met als hoogtepunten « Crimson and Clover » « Summer in the city » en « Goodbye yellow brick road ») met als enige uitzondering « Lady in blue » van Joe Dolara, dan is bij de Francofonen « Adieu Jolie Candy » van Jean-François Michael diezelfde uitzondering maar dan in positieve zin. De onevenaarbare dieptepunten liggen evenwel voor het grijpen : « E viva Espana », « Riquita », « Tonton Cristobal », « Paulette la reine des paupiettes » en andere onzin naast de bekende slijmballen als Frédéric François of Claude-Michel Schönberg. Een Alka-Selzer graag !

Referentie
Ronny De Schepper, Mei ’68: en overal begonnen de mensen te praten…, Tliedboek nr.50 van 1977

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.