Interessant artikel in Het Nieuwsblad van vandaag: na achttien seizoenen stapt Luc Vancampenhout (65, foto), één van de oerscenaristen van de VRT-soap “Thuis”, op uit onvrede over hoe de personages en de verhaallijnen in de soap evolueren. “Al die sentimentaliteit, geforceerde romantische verhalen en moraliserende toon: ik had er mijn buik van vol,” vertelt hij tegen Glynis Procureur.

Vancampenhout, die voor het eerst met de pers spreekt, kon zich niet meer vinden in de evolutie van bepaalde verhaallijnen en personages. “Vooral die feelgood sfeer die er de laatste tijd heerste, stootte me tegen de borst,” vertelt hij tegen Het Nieuwsblad. “Dat overdreven sentimenteel gedoe, de geforceerde, romantische verhalen. Voor een scenarioschrijver is er maar één basiswet, en die is dat zijn verhaal het logische gevolg moet zijn van de karakters van de personages,” merkt hij terecht op. “En dat is hier met de voeten getreden. Men heeft een plot in zijn gedachten, en dus buigen ze de karakters maar om zodat ze tot die plot komen. Dat is niet professioneel.”
Vancampenhout geeft tal van voorbeelden die volgens hem bewijzen hoe personages gestuurd worden in een verhaallijn die niet bij hun karakter past. “Neem nu Lowie. Een knappe gast van zestien, eindelijk bevrijd van zijn overbeschermende moeder en bij wie het testosteron zowat uit de oren spuit, en die heeft dan als grote wens vadertje te gaan spelen over de baby van een ander.”
Andere voorbeelden zijn de eeuwige rebel Peggy, die plots een romantische ziel wordt die een idyllische huwelijksplechtigheid wil. Of vrouwenzot Tom, dit seizoen nog beschuldigd van verkrachting (ten onrechte, maar anderzijds toch ook niet zo maar vrij te pleiten), die zich plotseling naar de regels van Dr.Judith voegt. Akkoord, in deze beide gevallen zou men nog kunnen zeggen dat het om twee personages gaat die blijkbaar eindelijk hun wilde haren hebben verloren, maar Vancampenhout geeft nog andere, en betere, voorbeelden.
“Toen Frank ontdekte dat zijn zoon homo was, had ik een scène geschreven waarin het tot een hevige confrontatie kwam tussen de twee. Die is uiteindelijk zo goed als geschrapt. Want er mogen geen homohaters in ‘Thuis’ spelen.”
Dat doet me denken aan een akkefietje dat ik een tijdje geleden had met acteur Daan Hugaert (Eddy). In Teveblad werd die geciteerd zo ongeveer in de zin van: plotseling wilde men mijn personage racistische praat in de mond leggen en dat heb ik geweigerd. Toegegeven, het citaat was uit zijn verband gerukt en ging dan bovendien nog over Daans rol in “Witse”, maar het is toch een feit dat we in “Thuis” nog altijd de eerste racist moeten tegenkomen. Mo, Ayscha, Lien… allemaal zijn ze perfect geïntegreerd. Er was zelfs een Marokkaan bij die geneeskunde had gestudeerd (die zit nu terug in Marokko, maar toen Jenny en Leo onlangs terugkeerden van een bezoek aan hun dochter Bianca, werd er daar met geen woord meer over gerept). Allé, ge gaat me nu toch niet zeggen dat dit een weerspiegeling is van de maatschappij, zeker? Uiteraard heeft een dagelijkse soap op de openbare omroep een voorbeeldfunctie, maar het moet toch geloofwaardig blijven.
En met dat sleutelwoord zijn we opnieuw bij Luc Vancampenhout in Het Nieuwsblad, die besluit: “Het gevolg van al dat sociaal wenselijke gedrag is dat niet alleen Bram en Luc dagelijks staan te koken, maar dat zelfs de übermacho Frank al begint te stofzuigen en de strijk te doen voor Simonneke. Totaal out of character heet zoiets in de vaktaal. Maar dat is de kijker blijkbaar nooit opgevallen,” zegt Vancampenhout en hier moet ik hem natuurlijk tegenspreken. Ja, het is waar dat dit achttiende seizoen onwaarschijnlijk succesvol was, met een historische piek van rond de 1.255.000 kijkers.
“Volgens mij komt dat omdat veel Vlamingen zodanig vertrouwd zijn met de reeks dat de loop van de verhaallijn nog maar weinig invloed heeft op hen,” aldus Vancampenhout. Ik denk dat hij zich vergist. Ik heb in al die jaren de soap tot een “salonfähig” gespreksonderwerp gemaakt en mijn gesprekspartners hebben wel degelijk oog en oor voor dergelijke fouten in het scenario. Dat ze nog niet meteen afhaken (eerder integendeel dus volgens de kijkcijfers) heeft meer te maken met het verslavingsgehalte van de serie. Fouten als het overboord kieperen van het glazen oog van Lowieke of het gesjoemel met data mogen dan nog niet het (bedenkelijke) niveau halen van J.R. die gezond en wel uit de douche komt gestapt, ze gaan zeker niet onopgemerkt voorbij en je kan de kijker misschien een dozijn keer belazeren, maar de kans bestaat altijd dat er bij de dertiende Fehlschlager massaal afgehaakt wordt…

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.