Op 29 mei 2008 startte er op La Une een merkwaardige Franse thrillerserie in vier afleveringen: “Le sanglot des anges”. Merkwaardig, omdat de hoofdrol wordt vertolkt door operazanger Ruggero Raimondi. Ze hadden nochtans beter moeten weten. Het is niet omdat een operazanger goed lijkt te acteren op een operascène, dat het ook een goede filmacteur is. Dat hadden ze toch al moeten leren uit de vertolking van Maria Callas in “Medea” van Pasolini of José Van Dam in “Le maître de musique” van Gérard Corbiau.

Raimondi speelt hier de rol van Carlo di Vanelli, een basbariton die, dertig jaar na zijn relatie met de sopraan Esther Manet (Caroline Casadesus), nog steeds op oorlogsvoet leeft met haar echtgenoot, zijn vroegere boezemvriend François Dubreuil, nu een gehaaide zakenman van extreemrechtse signatuur.
De serie bleek echter een enorme flop te zijn. Eerst en vooral omwille van het lachwekkende scenario. Een scenario dat bovendien vreselijk voorspelbaar was, uiteraard dodelijk voor een gegeven dat zich als thriller wil aandienen! Ik hoef dan ook niet in detail te treden, op basis van wat hier staat, kunt u zelf reeds de afloop invullen. Eén ridicuul voorbeeldje kan ik echter niet laten passeren. Alhoewel de actie zich afspeelt in het zuiden van Frankrijk, weerklinkt er, telkens het “paleis” van Dubreuil in beeld komt, het dreigende geluid van donder en bliksem. Zo lijkt hij Gargamel wel! Of nog beter: die kerel uit dat verhaal die door een vervloeking steeds een regenbuitje boven zijn hoofd meesleurt.
Voor wie desondanks benieuwd is naar de titel van deze serie: dat is tevens de titel van een opera die di Vanelli heeft geschreven voor Esther, maar waarvan hij de rechten uit geldnood heeft verkocht aan Dubreuil. Ook hier mag je één keer raden hoe dit afloopt…
De tekst over Ruggero Raimondi die hieronder volgt, heb ik uit de Engelse editie van Wikipedia gehaald.
Ruggero Raimondi was born in Bologna, Italy, on October 3, 1941. His voice matured early into its adult timbre, and at the age of 15, he auditioned for Francesco Molinari-Pradelli, who encouraged him to pursue an operatic career. He began vocal studies with Ettore Campogalliani, and was accepted at age 16 as a student at the Giuseppe Verdi Conservatory in Milan. He then continued his studies in Rome, under the guidance of Teresa Pediconi and Maestro Piervenanzi.
After having won the National Competition for young opera singers in Spoleto, he made his debut in the same city in the role of Colline in La Bohème in the Festival dei Due Mondi. Subsequently an opportunity arose for him at the Teatro dell’Opera in Rome when he was called upon to substitute in the role of Procida in I Vespri Siciliani, and he received enormous success from the public and the critics. The young singer was very shy and stiff at first, but his early directors helped him, and he was soon an accomplished opera actor.
Raimondi’s career soon extended to the major opera houses in Italy (La Fenice in Venice, the Teatro Regio in Turin, Teatro Comunale in Florence) and abroad, beginning with the Glyndebourne Festival (Don Giovanni in 1969). His La Scala debut was as Timur in Turandot in 1968, his Metropolitan Opera debut was as Silva in Ernani in 1970, and his Covent Garden debut was as Fiesco in Simon Boccanegra in 1972. In 1975, he made his Paris Opera debut as Procida, and his Salzburg Festival debut in 1980 as the King in Aida. In 1986, he first directed a production of Don Giovanni, and decided to continue his career as a director as well.
Some of his most important roles have been King Philip in Verdi’s Don Carlos; the title roles in Attila and Boris Godunov (“Boris not good enough,” schrijft iemand); Escamillo in Bizet’s Carmen (including the Francesco Rosi film, 1984, with Plácido Domingo and Julia Migenes); the title role in Don Giovanni (including the Joseph Losey film, 1978); Count Almaviva in The Marriage of Figaro; and Don Alfonso in Così fan tutte; the title role in Don Quichotte by Massenet; and Scarpia in a recording of Tosca produced by Ardermann and later filmed live from Rome, with Plácido Domingo and Catherine Malfitano, conducted by Zubin Mehta. He also made the television film “Six characters in search of a singer”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.