De Engelse sopraan Lisa Clarke werd geboren in 1957 en nam dus op 31-jarige leeftijd deel aan de Elisabethwedstrijd voor zang in 1988.

In haar aria uit “Carmen” legde ze weinig passie, zelfs al betrof het dan een aria van Micaëla (“Je dis que rien ne m’épouvante”). Maar ja, het is een Britse, hé! Frans lag haar niet, zoals ook werd bewezen bij “Soir” van Fauré, waarbij ze werd begeleid door Paule Vandendriessche. Het moeilijke “No word from Tom” uit Stravinsky’s “Rake’s progress” lag haar beter, maar de hoge slotnoot werd niet vlekkeloos gehaald. Haar muzikaliteit kwam beter tot haar recht in “Quia respexit” van Bach en “Hear Ye Israel” van Mendelssohn. Alhoewel het een jonge, sympathieke verschijning is, heeft ze toch steeds een krampachtige, aangeleerde glimlach. Merkwaardig: dertig jaar later is er niks meer te vinden over haar op het internet, dus ook geen foto…

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.