In galerij Myriël in de Gentse Breydelstraat liep in 1996 een verkoopstentoonstelling, gewijd aan “katten in de kunst” met o.a. ook pasteltekeningen van galerijhoudster Mireille Desimpelaere zelf.

Jean-François Chalon maakte een gravure van de kat als handlanger van de heks. Daarnaast beklemtoont hij ook het erotische karakter in “Matin intime”.
Niet voor niets wordt het vrouwelijke geslachtsdeel immers soms een poes genoemd, zoals Josette Loffet heel expliciet toont in “Poesjemin”. Haar overige keramische werken zijn echter meer geïnspireerd op de sprookjeswereld of op kinderliedjes waarin een kat voorkomt.
De symbolische symbiose van vrouw en kat wordt dik in de verf gezet door Leonardo Torfs in “De harde weg”, terwijl bij Liliane Van Ginderdeuren in haar kleurpotloodtekeningen het mysterieuze van de kat binnensluipt.
De merkwaardigste bijdrage komt o.i. van de Italiaan Franco D’Anna. Zijn beeldhouwwerken stellen geen realistische taferelen voor, al kunnen perverse (of creatieve?) geesten wellicht zich wel voorstellingen maken bij de abstracte constructies. De erotiek zit volgens ons echter vooral in de behandeling van de materialen (brons, marmer…).
Wie in 1996 de tentoonstelling “katten in de kunst” heeft gezien in galerij Myriël in de Breydelstraat, zal wel niet verbaasd zijn dat galerijhoudster Mireille Desimpelaere daarna heeft geopteerd voor het thema “erotiek in de kunst”. De olieverfschilderijen van Pierre Petit liggen b.v. helemaal in de lijn van de vorige tentoonstelling en ook de humoristische kijk van keramiste Josette Loffet vinden we hier weer terug.
De grote schilderijen van Francis Liesen vallen vooral op door hun felle kleuren. De thematiek is echter eerder traditioneel. De vergelijking tussen een vrouwenlichaam en een cello hebben we immers natuurlijk wel al eerder gezien.
Het is opmerkelijk hoe de gebeurtenissen rond de zaak Dutroux op een korte tijd de tijdsgeest totaal hebben veranderd. Denk maar aan de mooie Mexx-affiches, die desondanks met verf werden beklad. We vroegen dan ook aan de galerijhoudster of ze geen moeilijkheden vreesde. Eerst en vooral wilde ze erop wijzen dat deze tentoonstelling een half jaar geleden al gepland was en daarna stelde ze uitdrukkelijk (en terecht) dat erotiek en porno niet hetzelfde zijn, integendeel ze zijn eerder elkaars tegengestelde. Toch merkte ik op de lijst van de tentoongestelde werken dat “Blue SM pleasure” van Jan Wellens geschrapt was. Nochtans zijn de pentekeningen van de heer Wellens, die geobsedeerd is door fijne lingerie en door kikkers (in die volgorde), zeker geen eenduidige kunstwerken. Men moet ze m.a.w. een tijdlang bekijken vooraleer alles tot je doordringt.
« Neen, het schilderij Blue SM pleasure heb ik niet verwijderd omdat de zaak Dutroux het gespreksonderwerp van de dag is. Het werk van kunstenaar Jan Wellens ging mij persoonlijk te ver ». Toch lokt de tentoonstelling « Erotiek in de kunst » uiteenlopende reacties bij de bezoekers uit.
Mireille Desimpelaere organiseert in galerij Myriël, Jan Breydelstraat 30, geregeld thematentoonstellingen. Vrijdag opende « Erotiek in de Kunst » met werken van Franco D’Anna, Francis Liesen, Josette Loffet, Pierre Petit en Jan Wellens. Het onderwerp ligt de jongste tijd evenwel gevoelig.
Geen slecht moment
« Deze expositie valt niet op een slecht moment. Ze was al een half jaar geleden gepland, lang voordat de zaak Dutroux losbarstte. Het belet niet dat nogal uiteenlopend gereageerd werd op de uitnodigingen voor de vernissage », vertelt Mireille.
Vrienden uit haar kennissenkring lieten verstaan dat zo’n tentoonstelling in deze tijd wel erg gewaagd was. Anderen reageerden dan weer ontgoocheld omdat de werken te braaf waren. « Ik sta achter de keuze van de werken, ik wil niet choqueren. Erotiek staat mijlenver van porno, maar het is duidelijk dat een deel van de mensen dat onderscheid niet meer kan maken. We mogen ons niet laten verleiden tot massahysterie », verdedigt de galerijhoudster haar beleid.
« Het werd me te veel »
Dat één werk op de valreep sneuvelde, was haar eigen keuze. «Al bij het bezoek aan het atelier van Jan Wellens, stoorde «Blue SM pleasure» me. En toen hij het schilderij binnenbracht, werd het me te veel», blijft ze bij haar keuze. De genodigden bij de opening waren unaniem lovend over het tentoongestelde werk, voegt ze er aan toe. « Ik heb drie dochters en ik zou niet willen dat ze zich ongemakkelijk voelen over hetgeen ik aan het publiek toon ».
Felle kleuren, fijne lingerie of abstracte constructies, erotiek zit volgens Mireille Desimpelaere in geraffineerde dingen, sensuele materialen en gevoelige details. De expositie is te bekijken alle dagen, behalve maandag en woensdag, van 14 tot 18 uur en dit tot 29 september.

Referenties
Ronny De Schepper, Het mysterie van de poes, Het Laatste Nieuws 9 februari 1996
Hugo Stevens & Ronny De Schepper, Mireille: “Erotiek staat mijlenver van porno”, Het Laatste Nieuws 11 september 1996

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.