Met alle respect voor Peter Sagan maar de beste renner gisteren in Parijs-Roubaix was de heroptredende (!) Silvan Dillier. Nadat hij zijn pink had gebroken in de Strade Bianche, had hij pas vorige week zijn eerste wedstrijd gereden en meteen ook gewonnen. Nadien had hij le Circuit de la Sarthe betwist en daarom nam men bij zijn nieuwe ploeg AG2R dan toch maar het risico om hem op te stellen in de helleklassieker. Daar vertrok hij na een vijftigtal kilometer in een vroege vlucht. Samen met onze landgenoot Jelle Wallays zou hij hiervan de laatste overlevende worden. Men mag gerust stellen dat zonder de steun van deze twee Peter Sagan het misschien niet zou hebben gered. Toen hij uiteindelijk enkel nog met Dillier op de piste in Roubaix arriveerde, leefde bij de supporters van Dillier (o.a. Fabian Cancellara) nog even de hoop op dat hij met zijn piste-verleden een klein mirakel zou laten plaatsvinden, maar de slopende wedstrijd had dan toch zijn tol gevergd (foto Erik Westerlinck).

In 2006 boekte Dillier zijn eerst grote overwinning. Op het nationaal kampioenschap tijdrijden voor nieuwelingen pakte hij de zege met 21 seconden voorsprong op de eerste achtervolger. In 2007 ontwikkelde hij zich verder. Dit resulteerde in een aantal mooie overwinningen zoals een ritoverwinning in de Kroz Istru, een Kroatische wedstrijd waar onder meer Peter Sagan op de erelijst staat. Vanaf 2008 begon hij ook op de piste te rijden. Zo wist hij nationaal kampioen te worden in het omnium, en samen met Claudio Imhof werd hij derde op het WK ploegkoers na Van Hoecke/Van der Sande en Davison/Palmer. Met diezelfde Imhof zou hij later ook nog derde worden op de nationale kampioenschappen ploegkoers bij de elites, en de UIV Cup van Zürich winnen.
In 2009 maakte Dillier de overstap naar de beloften. Hij wist dat jaar voor het eerst ook de nationale titel in de wegrit te winnen. In 2010 won Dillier de nationale titel in het tijdrijden bij de beloften, deze titel zou hij ook de volgende twee seizoenen met succes verdedigen. In 2011 werd hij samen met Cyrille Thièry Europees kampioen ploegkoers bij de beloften, en pakte hij bij de elites de tweede plaats in de puntenkoers achter de Pool Rafal Ratajczyk. In 2012 reed hij als 22-jarige al grotendeels bij de profs, en met succes, want hij slaagde er al in wedstrijden als de Ronde van Bern en een etappe in de Ronde van de Toekomst te winnen. Op de piste won hij twee Europese titels, zowel in de ploegkoers als de achtervolging was hij de beste.
Vanaf 2013 kwam hij uit voor BMC Development Team, het pas opgerichte opleidingsteam van BMC Racing Team. Bij het BMC-team maakte hij indruk. Hij won onder andere het eindklassement van de Ronde van Normandië en een etappe in de Triptyque Ardennaise. Door deze goede resultaten werd hij vanaf 1 augustus door het WorldTour-team gecontracteerd als stagiair samen met Jakub Novák. Hij debuteerde in de Arctic Race of Norway, en reed vervolgens GP des Marbriers, waarin hij tweede werd. In de tweede rit van de Ronde van Alberta ontsnapte hij vroeg in de wedstrijd samen met Serghei Țvetcov. De twee bleven voorop en in de spurt won Dillier zonder al te veel moeite. Mede door deze overwinning kreeg hij voor 2014 een profcontract bij het World Tour Team van BMC.
In 2015 werd Dillier Zwitsers kampioen tijdrijden en in 2017 op de weg. Dat jaar reed hij voor het derde jaar op rij de Ronde van Italië en won daarin de zesde etappe. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.