Vijftig jaar geleden werd “Lazy Sunday” uitgebracht, de elfde single van The Small Faces.

In “Lazy Sunday”, ook wel incorrect “Lazy Sunday Afternoon” genoemd, zingt Steve Marriott zingt (met een opvallend Cockney-accent) over de ruzies die hij met zijn buren had en de zorgeloosheid van de zondagmiddag: “Lazy Sunday afternoon, I’ve got no mind to worry, I close my eyes and drift away”. Het werd eerst op 5 april 1968 als single uitgebracht door Immediate Records (iets wat de band eigenlijk helemaal niet wilde)[1][2] en verscheen in mei dat jaar tevens op hun derde en laatste studioalbum, getiteld Ogdens’ Nut Gone Flake. De single bereikte de tweede plaats in de Britse hitlijst en werd een nummer één-hit in Nederland. Op de b-kant stond “Rollin’ Over”.
Een uitgave in 1976 met op de b-kant het liedje “(Tell Me) Have You Ever Seen Me”, ter gelegenheid van de heroprichting van de band, bereikte de 39ste plaats. Alle drie liedjes werden geschreven door Marriott en Ronnie Lane, die tevens de muzikale productie verzorgden. (Wikipedia)

[1] Creswell, Toby (2006). 1001 Songs: The Great Songs of All Time and the Artists, Stories and Secrets Behind Them, p. 439. Uitg.: Da Capo Press, ISBN 9781560259152.
[2] Buckley, Peter (2003). The rough guide to rock, p. 959. Uitg.: Rough Guides, ISBN 9781843531050.

Een gedachte over “Vijftig jaar geleden: “Lazy Sunday” (The Small Faces)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.