Op het eind van de jaren zestig kwam pompeuze rock zowaar uit… Griekenland overgewaaid, waar Aphrodite’s Child successen scoorde met bewerkingen van klassieke nummers als “Rain and tears” (naar het canon van Pachelbel) of “I want to live” (naar “Plaisir d’amour” van een achttiende eeuwse Italiaanse componist). Oorspronkelijk was het de volumineuze zanger Demis Roussos die de meeste aandacht op zich trok, maar nadat deze een solocarrière met smartlappen was begonnen (zodat hij na verloop van tijd enkel nog in het nieuws kwam door zijn vermageringskuren of door het feit dat hij eens het slachtoffer van een gijzeling was), werd duidelijk dat het de arrangeur-toetsenist Vangelis Pappathanassiou was, die eigenlijk het brein was achter hits als “Winter, spring, summer and fall” en “It’s five o’clock”. Toen hij in 1981 werd aangezocht om de filmmuziek te schrijven voor “Chariots of fire” nam zijn loopbaan een nieuwe wending (*).

Donna Summer heeft daarna veel succes met haar versie van “State of independence” uit “The friends of Mr.Cairo” van Vangelis en Jon Anderson. Deze hebben zelf wel een singlehit met een andere track, “I’ll find my way home”. De Griekse roots van Vangelis komen echter beter tot uiting in de twee CD’s die hij heeft gemaakt met Irene Papas.
En Robert Groslot schreef voor The Night of the Proms een bewerking van Ravels “Boléro” waarin de muziek van Vangelis voor de film “1492″ en een fragment uit de “Carmina Burana” van Carl Orff haast feilloos is geïntegreerd.

Ronny De Schepper

(*) Overigens is in “Heaven and Hell”, een “gewone” compositie uit 1975, op het einde van deel één reeds het thema van “Chariots of fire” te horen…

Een gedachte over “Vangelis wordt 75…

  1. Aphrodite’s child heeft ook een LP met Irene Papas die doet alsof ze klaarkomt.

    Jammer voor jou weet ik de titel niet meer.

    Eerder gênant dan erotisch.

    Ik denk dat Vangelis ook de muziek maakte voor de eerste solo -elpee van Jon Anderson, Olias of Sunhillow,

    alhoewel zijn naam nergens vermeld wordt.

    A monument of kitsch, maar de drukker van de mutuelle, Lode, kende die ook en we werden dikke copains.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.