De Spaanse wielrenner Oscar Sevilla (41 ondertussen maar nog altijd actief) is in Colombia overvallen. En hij is niet de eerste!

Na enkele dopingproblemen (met name rond de zaak Fuentes) heeft Sevilla zich in Colombia gevestigd en draait daar nog altijd mee aan de top. Op zijn leeftijd moet men dan wel goed blijven trainen en dat is hem nu fataal geworden. Cyclingnews schrijft: “The Spaniard, who lives in Colombia and races for the Medellin-Inder team, was out riding early Sunday morning in the north of the capital city when he was knocked off his bike and beaten up by five people.
According to Sevilla’s wife, Ivone, they took his bike, worth more than $10,000, along with his helmet and glasses, and made off in a taxi waiting on the corner of the road.
During the attack, Sevilla suffered a broken wrist, fracturing the radius bone. He is due to undergo surgery today in Santa Fe hospital.
The thieves did not take Sevilla’s phone, which was in his back pocket, and he called his wife, though a passer-by soon drove him to A&E, where the fracture was revealed.
“He’s very disappointed because this is what we see on a daily bases in Bogotá. There are lots of robberies, lots of insecurity for cyclists. Every day bicycles are stolen, so he can’t go out and train at ease because at any moment they can hurt you or take your life, for a bike,” said his wife Ivone de Sevilla..
According to Colombian newspaper El Tiempo, 1583 bikes were stolen in Bogotá in the first eight months of last year.”

Oscar Sevilla is niet de eerste wielrenner die het slachtoffer is van geweld en het is ook niet altijd omwille van de dure fietsen waarop ze rijden…
Op 23 april 1992 om 18.30u. om precies te zijn, werd de Colombiaanse wielrenner Alfonso Florez, winnaar van de Toekomstronde in 1980 en tweemaal eindlaureaat van de Ronde van zijn land, vermoord in zijn woonplaats Medellin.
Florez had net een ziekenhuisbezoek gebracht aan de eerste Colombiaanse wielrenner die in Europa enige naam heeft gemaakt, namelijk Martin “Cochise” Rodriguez, toen een onbekende hem vijf kogels in de kop schoot toen hij halt hield voor een rood licht (dat mag je nooit doen in Colombia, al moet je er rekening mee houden dat je dan natuurlijk ook door een verkeersongeval om het leven kan komen). Wie Medellin zegt, zegt drugkartel en aangezien ook de Colombiaanse wielrenners al in opspraak waren gekomen wegens drugsmokkel, lag het voor de hand dat men voor de moord in die richting moest zoeken. En dat wàs ook zo, zij het dat de officiële versie luidt dat Florez zelf niks met het drugmilieu te maken zou hebben, hij zou gewoon het slachtoffer van een “vergissing” zijn. Rodriguez zelf zegt echter dat hij wel degelijk door een handlanger van Pablo Escobar is neergeknald, maar dan niet omwille van drugs, maar omwille van het feit dat hij het liefje van deze kerel had ingepikt.
De teloorgang van de ooit veelbelovende Colombiaanse wielersport is reeds herhaaldelijk in verband gebracht met bindingen met de drugmaffia. Toen in mei 1995 de 30-jarige profrenner José Vicente Diaz van de Portugese formatie Quintanilla werd vermoord met een nekschot, nam ook de toenmalige Belgische bondsvoorzitter Ernest De Vuyst het woord “maffia” in de mond in een interview met Knack (4/10/95): “De voormalige voorzitter van de Colombiaanse wielerfederatie, Bermudes, deed jaren aan een stuk op zijn troon een uiteenzetting om het WK in zijn land te krijgen, daar werd altijd mee gelachen. Bermudes is zo’n maffia-figuur, altijd mooi gekleed, altijd in het gezelschap van een ander jong meisje, niemand nam die man serieus. Maar uiteindelijk heeft hij het toch gehaald.” Meer zelfs, hij heeft ondertussen een ministerportefeuille op zak.
In oktober 1995 had het WK inderdaad in Colombia plaats. Het was duidelijk dat de toekenning van de wereldstrijd aan Colombia, een riem onder het hart moest betekenen voor het Colombiaanse wielrennen, dat midden de jaren tachtig vreselijk werd opgehemeld, maar dat de laatste jaren in een verschrikkelijke crisis verkeerde.
Op 5 maart 2000 werd Luis Herrera, wellicht de bekendste Colombiaanse wielrenner, maar inmiddels een tamelijk welgesteld veeboer, op zijn boerderij overvallen. Een bende liet hem 24 uur lang lopen in de bergen naar door de FARC bezet gebied. Ze hoopten hun slachtoffer te verkopen aan de guerilleros, die veel rijke of invloedrijke Colombianen in gijzeling hield. Maar aan Herrera wilde de FARC hun vingers niet branden, en de ex-wielrenner kwam met de schrik vrij.
In 2001 werd Heriberto Uran, een gewezen profwielrenner en vader van de huidige beloftevolle renner Rigoberto, door de drugsmaffia gedood. Een jaar later, in de nacht van 13 op 14 november 2002 om precies te zijn werd een andere Colombiaanse ex-wielrenner Marcos Wilches vermoord bij een mislukte carjacking. Carjackings komen uiteraard overal ter wereld voor en theoretisch zouden ook Belgische wielrenners bijvoorbeeld het slachtoffer ervan kunnen zijn. Toch is het het zoveelste incident in Colombia waarbij wielrenners betrokken zijn. Profwielrenners staan dan ook in hoog aanzien in dit arme Latijns-Amerikaanse land. Santiago Botero bijvoorbeeld, de winnaar van de bolletjestrui in de Tour de France van 1999, was in het Colombiaanse Medellin de overbuur van de familie van drugskoning Pablo Escobar. Het verhaal gaat zelfs dat hij ooit eens van onder het puin veroorzaakt door een bomaanslag werd gehaald. En als hij gaat trainen, doet hij dat in vermomming uit schrik dat hij net als andere collega-wielrenners (Luis Herrera en Oliverio Rincon) zou worden ontvoerd…
Het was overigens niet de eerste keer dat een lid van de fietsende Wilches-familie in het nieuws kwam. De bekendste is ongetwijfeld Pablo Wilches. Deze won op 34-jarige leeftijd in 1991 nog zowel de Ronde van zijn land als de RCN-Classico, maar tweemaal diende hij uit de uitslag te worden geschrapt. Tien jaar later, op 8 juni 2001 werd zijn broer, de eveneens voormalige profwielrenner Gustavo Wilches, door de luchtvaartpolitie van zijn land opgepakt omwille van heroïnesmokkel. De 39-jarige Wilches had veertig capsules ingeslikt die hij in Mexico zou proberen verkopen. Hij diende in een ziekenhuis van zijn “koopwaar” te worden verlost.
En op 13 mei 2013 was er opnieuw een dodelijk schietincident. Toen werd de 29-jarige beroepsrenner Nilton Alexis Ortiz vermoord op straat in Cali. Hij was ’s avonds op weg naar huis met de fiets, maar hij werd omver gemaaid door een salvo van een automatisch pistool. De conclusie van het “onderzoek”: “De reden is niet duidelijk.” (met dank aan John De Schepper)

Referenties
Ronny De Schepper, Koffie, coureurs en coke in Colombia, De Rode Vaan nr.27 van 1988
Ronny De Schepper, Wielrennen in Colombia: geen zuivere koffie, Nitro januari 1996

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.