Viel er in Liverpool op het gebied van popmuziek al iets te beleven vóór The Beatles eraan kwamen? Jazeker, maak kennis met Billy Fury, die helaas vroeg stierf aan a heart condition, zoals men dan zegt, vandaag precies 35 jaar geleden.

Hij werd geboren als Ronald William Wycherley en kreeg al op 11-jarige leeftijd piano-onderricht. Drie jaar later kreeg hij een gitaar. Na zijn schooltijd nam hij verscheidene gelegenheidsjobs aan, onder andere op de sleepboot Formby, waar hij door zeelui uit de Verenigde Staten de country & western-muziek kennen leerde. Hij richtte de Formby Skiffle Group op, die in plaatselijke cafés speelde.
In 1958 maakte hij demo-opnamen, die hij ook stuurde naar de muziekmanager Larry Parnes, die hem contracteerde en voor hem de artiestennaam Billy Fury bedacht. Larry Parnes had erimmers een handje van weg om artiestennamen te bedenken met seksuele connotaties: zo waren er naast Billy Fury ook nog Marty Wilde, Vince Eager, Georgie Fame en Duffy Power…
De eerste single, Maybe Tomorrow (een eigen compositie van Fury), steeg in de charts tot in de top 20. Het eerste album Sound of Fury wordt tegenwoordig nog door vele fans als het beste album van Billy Fury beoordeeld. Er volgden verdere hits, waaronder Halfway to Paradise (1961, 3e plaats, geschreven door Goffin & King) en een remake van de tangoklassieker Jealousy (1961, 2e plaats), de toppositie werd echter nooit bereikt. Een bescheiden succesje was in 1964 b.v. weggelegd voor “I will”, dat ook door P.J.Proby werd gecoverd. Niettemin had Fury in de jaren zestig meer top 20-hits in Engeland dan de meeste andere artiesten en groepen. Hij werd alleen overtroffen door The Beatles, Cliff Richard en Elvis Presley.
Op zoek naar een begeleidingsband liet Fury onder andere The Silver Beatles voorspelen, maar deed toch afstand van een verbintenis met de beroemde woorden: “They are trouble.” Daarbij viseerde hij vooral John Lennon. Onder de vele begeleidingsbands op plaat of op tournee waren er onder meer The Blue Flames, The Gamblers (met organist Matthew Fisher) en een vroege versie van Mott The Hoople en als individuen waren er o.m. de gitaristen Bert Weedon en Big Jim Sullivan en drummer Clem Cattini.
Billy Fury trad ook op in tv-shows en speelde mee in series en films. In 1962 vloog hij met Larry Parnes naar Los Angeles om Elvis Presley meerdere gouden en zilveren platen te overhandigen. In 1965 had hij met In Thoughts of You zijn laatste top 10-hit.
Zijn gezondheidstoestand begon echter te verslechteren. Zo nu en dan had hij reeds eerder zijn optredens moeten inkorten. Reeds als kind leed Fury immers aan een hartafwijking, waaraan hij in 1971 werd geopereerd. In 1969 was hij getrouwd geweest met Judith Hall, maar het huwelijk duurde niet lang. Daarna woonde hij samen met Lisa Rosen. Fury beleefde depressies en had alcohol- en financiële problemen. In 1976 volgde een tweede hartoperatie. In maart 1982 had hij een zware hartinfarct met verlammingsverschijnselen en tijdelijke blindheid als gevolg. Billy Fury overleed op 28 januari 1983 op 42-jarige leeftijd aan de gevolgen van zijn zwakke hart. (Wikipedia)

Een gedachte over “Billy Fury (1940-1983)

  1. Omtrent de auditie van “de Silver Beetles” als begeleidingsgroep van Billy Fury spreekt een andere bron van een andere reden van afwijzing. De groep die zich aanbood bestond uit Johnny Hutch op drums, Stu Sutcliffe, John Lennon, Paul McCartney en George Harrison. Hen werd wekelijks 20 pound aangeboden op voorwaarde dat ze Stu Sutcliffe lieten vallen wegens zijn ondeskundigheid als basspeler, maar John Lennon weigerde zijn vriend te laten vallen en de deal ging niet meer door.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s