Vandaag is het 160 jaar geleden dat prinses Victoria van Saksen-Coburg (jawel, familie van die van ons) in het huwelijk is getreden met prins Frederik van Pruisen. En sinds wanneer interesseer ik me voor koninklijke huwelijken? Omdat er een hit is uit voortgekomen!

Victoria Adelheid Maria Louisa (Londen, 21 november 1840 – Kronberg im Taunus, 5 augustus 1901), was het oudste kind van koningin Victoria en prins-gemaal Albert van Saksen-Coburg en Gotha. Ze kreeg de titel Princess Royal van het Verenigd Koninkrijk in 1841. Ze werd Duits keizerin en koningin van Pruisen door haar huwelijk met de latere Duitse keizer Frederik III, ten tijde van zijn huwelijk prins Frederik Willem van Pruisen. Na de dood van haar man op 15 juni 1888 werd Victoria beter bekend als keizerin Frederik (in het Duits: Kaiserin Friedrich).
Maar wij hebben dus aandacht voor dat huwelijk. En dat komt omdat men hierbij de bruiloftsmars gebruikte uit het Singspiel “Ein Sommernachtstraum” van Felix Mendelssohn Bartholdy, die al bestond sinds 1826 maar tot dan toe zo goed als onopgemerkt was gebleven. Dat werd nu echter meteen een “hit”, die zelfs tot op de dag van vandaag onmisbaar blijkt te zijn op kerkelijke huwelijken (*). Vraag me niet hoe zoiets in zijn werk ging in die tijd, want radio of televisie bestonden natuurlijk nog niet en zelfs grammofoonplaten moesten nog worden uitgevonden. Er was natuurlijk wel de verkoop van bladmuziek en ik neem aan dat men dààraan dan kon merken of iets insloeg of niet.
Tenslotte lees ik nog iets interessants op de Duitse Wikipedia-pagina hierover: “In der Zeit des Nationalsozialismus, als Mendelssohns Werke in Deutschland nicht mehr aufgeführt werden durften, schrieben verschiedene Komponisten Ersatzwerke mit Musik zum Sommernachtstraum, darunter Carl Orff, der 1939 eine Überarbeitung seiner Bühnenmusik von 1917 vorlegte, Julius Weismann (1935), Walter Girnatis (1935) und Winfried Zillig (1939).”

(*) Het kan zelfs gebeuren op burgerlijke huwelijken, zoals ikzelf mocht ondervinden. Het was de bedoeling dat mijn tweede huwelijk ongemerkt voorbij zou gaan, maar door een toeval was er op het Gentse stadhuis vlak na ons een huwelijksceremonie met alles d’rop en d’raan. Je kent dat wel: rode loper, baldakijn en… ingehuurde orgelist. En toen wij dus de trouwzaal verlieten, besloot deze zijn vingers reeds op te warmen door ook voor ons de bruiloftsmars te spelen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s