De Vlaamse actrice, regisseuse, scenariste en zangeres Veerle Baetens viert vandaag haar veertigste verjaardag.

Veerle Baetens volgde een musicalopleiding aan het Brusselse Hoger Instituut voor Dramatische Kunsten. In 2005 won ze de John Kraaijkamp Musical Award, in de categorie vrouwelijke hoofdrol in een kleine musical, voor haar rol van Pippi Langkous in de gelijknamige Nederlandstalige musical. Ook in Vlaanderen werd ze voor deze rol beloond en wel met een Vlaamse Musicalprijs voor aanstormend talent.
Tijdens de eerste Vlaamse Televisie Sterren op 30 maart 2008, rechtstreeks uitgezonden op de openbare omroep één, won de VTM-telenovelle Sara drie van de in totaal tien prijzen. Veerle Baetens, die in deze serie de hoofdrol van Sara De Roose vertolkte, werd zowel door het publiek als door de jury bekroond voor haar prestaties. Voor de jury was ze de beste actrice, voor de kijkers de populairste televisiepersoonlijkheid. Tevens gaf het publiek Sara de prijs van populairste televisieprogramma. Dit betekende haar definitieve doorbraak als actrice in Vlaanderen.
In het najaar van 2009 speelde Baetens de rol van hoofdinspecteur Hannah Maes in Code 37, een politieserie op VTM. Daarna speelde ze een rol in de film Zot van A., geregisseerd door Jan Verheyen, die in oktober 2010 in de zalen kwam. In 2011 vertolkte ze de hoofdrol in Code 37 – de film en in 2012 een hoofdrol in The Broken Circle Breakdown van Felix Van Groeningen (foto). Met haar groep “Dallas” bracht zij in 2012 het album “Take it All” uit.
Op 7 december 2013 werd Baetens bekroond als beste actrice op de European Film Awards in Berlijn voor haar rol in “The Broken Circle Breakdown”. Het weze haar gegund. Minder opgezet ben ik echter met haar dankwoord, waarin ze haar Belgicistische houding propageerde. Met instemming van haar mede-acteurs trouwens, want het is algemeen geweten dat de Vlaamse culturo’s, die voor het merendeel worden gesubsidieerd door de Vlaamse regering, graag uithalen naar “the hand that feeds”. De Gravensteengroep reageerde onmiddellijk met een diepgravende analyse waarin de stellingen van Baetens onderuit werden gehaald. Ik heb dit standpunt weliswaar meteen gedeeld op Facebook, maar niemand die zoiets leest natuurlijk. Daarom gaf ik de voorkeur aan een lezersbrief van Bruno Floré uit Wetteren (mij verder totaal onbekend), vooral omdat die de ondankbaarheid van dat wereldje nog eens goed in de verf zette. Zijn brief kreeg dan ook de titel “Culturo’s & politiek” mee, alhoewel die niet werd overgenomen in Het Nieuwsblad, waar hij wel tot “brief van de dag” werd uitgeroepen. Opdat zo’n brief niet zou ondersneeuwen als de krant waarin hij staat afgedrukt wordt gebruikt om vis in te verpakken, heb ik de toestemming van de heer Floré gevraagd en verkregen, om hem hierbij nogmaals af te drukken.

Vannacht won Veerle Baetens dus een Europese filmprijs voor haar rol in de film ‘BCB’ (afgekort). Mooi dus, denk je dan.
Helaas vond de actrice het nodig om op het podium (!) aan binnenlandse politiek te doen: zich namelijk als pro-belgisch te outen. En dan nog wel met platitudes zoals ‘we zijn al zo klein’ – Denemarken is niet groter dan Vlaanderen, de Baltische staten zelfs merkelijk kleiner – of ‘we hebben hier iets moois’ (?). Voor hààr kan dat zelfs kloppen; zij leeft ook van de francofone markt. Maar er zijn 6 miljoen Vlamingen, en niet allemaal geslaagde culturo’s. Allicht zelfs werd de film deels gesponsord door Vlaanderen.
Ik vraag me ook af: heeft de rest van Europa daar boodschap aan? Doen Schotse, Baskische of Catalaanse acteurs dat ook, hun prijs misbruiken om hun binnenlandse wensen in Europa te verkondigen? De film bijna als vehikel opportunistisch en – in hun geval – conservatief aanwenden?
Het valt ook enorm op: al deze loyale belgicisten zijn minstens de helft van het jaar in het buitenland, bezig met hun carrière en dus vooral zichzelf. Een Tom Lanoye b.v. zit meer in Zuid-Afrika dan in België maar geeft wèl in elk interview hysterisch af op N-VA. Anderen organiseren kleffe ‘niet in mijn naam’-bijeenkomsten, maar geen van hen pendelt b.v. dagelijks naar Brussel, kènnen het dagelijkse leven niet, leven in hun eigen beschermd coconnetje. Maar spellen ons wèl graag de les.
Dus eerst gun je het hun oprecht, maar dan hoor je hoe het Europese podium misbruikt wordt om zijn/haar platte belgicistische boodschap te verkopen… Intriest en al te doorzichtig.

ßruno Ƒloré

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.