Vandaag is het 75 jaar geleden dat de Amerikaanse actrice Janet Leigh is gescheiden van haar eerste echtgenoot. Het opvallende daarbij is dat ze op dat moment… vijftien jaar was!

Amper vier maanden eerder was Janet gehuwd met de achttienjarige John Kenneth Carlisle. Bij haar huwelijk was ze dus nog maar pas vijftien jaar geworden, want ze is geboren als Jeanette Helen Morrison in Californië. Ze hervatte haar middelbare school en ging daarna muziek en psychologie studeren. In de winter van 1945 verbleef ze met haar ouders in het ski resort Sugar Bowl. Daar trok ze de aandacht van actrice Norma Shearer, de ex van MGM-topman Irving Thalberg. Shearer bracht Leigh onder de aandacht van talentscout Lew Wasserman die het meisje een contract aanbod met MGM.
Het filmdebuut van Leigh was in 1947 in de film The Romance of Rosy Ridge, een groot opgezet romantische film waarin ze tegenover de ervaren Hollywoodacteur Van Johnson stond. Leigh heette op dat moment nog altijd Jeanette Morrison, maar de studio veranderde haar naam in Jeanette Reames (van 1946 tot 1948 was ze getrouwd met ene Stanley Reames), vervolgens in Janet Leigh en uiteindelijk toch weer in Jeanette Morrison, bang dat er verwarring zou ontstaan met actrice Vivian Leigh. Op advies van Van Johnson werd het uiteindelijk toch weer Janet Leigh. De actrice nam die toneelnaam uiteindelijk aan. The Romance of Rosy Ridge was een kassucces en de actrice werd nog in hetzelfde jaar gecast voor de film If Winter Comes met Walter Pidgeon en Deborah Kerr, terwijl ze in augustus 1947 nog een keer tegenover Van Johnson stond in The Life of Monty Stratton. Deze film zou echter nooit worden uitgebracht. Pas in 1948 kreeg Leigh de hoofdrol in een film, dat was Hills of Home een van de vele films rond de Schotse collie Lassie. In de jaren daarop speelde Leigh in diverse kassuccessen zoals Little Women uit 1949 en Holiday Affair tegenover Robert Mitchum.
In de jaren vijftig speelde Leigh in diverse films in verschillende genres, zoals de sportfilm The Outfield (1951), de western The Naked Spur (1953), de komedies Living It Up (1954) en Three on a Couch (1955) en de musical My Sister Eileen (1955). In 1951 was ze getrouwd met acteur Tony Curtis met wie samen speelde in Houdini (1953), The Black Shield of Falworth (1954), The Vikings (1958), The Perfect Furlough (1958) en Who Was That Lady? (1960). Tegen 1956 achtte de studio Leigh rijp voor meer complexe rollen, zoals de rol van Linda Latham in de film Safari of Susan Vargas in Touch of Evil waar ze onder regie van Orson Welles speelde tegenover Charlton Heston.
In 1960 speelde Leigh haar belangrijkste rol, die van Marion Crane in de thriller Psycho van Alfred Hitchcock. Tegen alle theater- en filmprincipes in om de belangrijkste ster niet te vlug af te voeren, hield Hitchcock er in dit geval toch aan vast. De moord onder de douche op Leigh’s personage Marion Crane verraste zozeer dat de actrice er een Oscar-nominatie en een Golden Globe voor kreeg.
In het begin van de jaren zestig speelde ze nog in belangrijke films als The Manchurian Candidate (1962) tegenover Frank Sinatra, en Bye Bye Birdie (1963), een verfilming van de beroemde Broadwayhit. Inmiddels was Leigh moeder geworden van twee dochters, Kelly (1956) en Jamie Lee (1958) en was in 1962 gescheiden van Tony Curtis. Ze hertrouwde nog in hetzelfde jaar met beurshandelaar Robert Brandt, bij wie ze de volgende 42 jaar zou blijven. Om meer tijd bij haar familie door te brengen, begon Leigh haar carrière op een laag pitje te zetten. Ze weigerde een aantal rollen, zoals die van Simone Clouseau in The Pink Panther omdat ze niet meer zoveel wilde reizen en op locatie te filmen.
Leigh bleef wel werken als actrice, maar speelde voornamelijk rollen in televisieproducties, zoals Bob Hope Presents the Chrysler Theatre, The Red Skelton Hour en Tales of the Unexpected. Opvallend was haar optreden in de lange tv-film The House on Greenapple Road (1970) en haar rol als vergeten filmactrice in Forgotten Lady, een episode uit de serie Columbo. In de aflevering zijn scènes te zien uit een oude film van Leigh, namelijk Walking My Baby Back Home uit 1953. Verder speelde Leigh gastrollen in series als The Man From U.N.C.L.E., The Virginian, Murder, She Wrote, Fantasy Island en The Love Boat. Ze speelde ook af en toe nog in films, samen met haar dochter Jamie Lee Curtis was ze bijvoorbeeld te zien in de horrorfilm The Fog uit 1980.
Als auteur schreef Leigh behalve een autobiografie There Really Was a Hollywood (1984) en een non-fictie Psycho: Behind the Scenes of the Classic Thriller, ook twee romans: House of Destiny (1996) en The Dream Factory (2002).
Leigh overleed op 3 oktober 2004 aan vasculitis, thuis in Beverly Hills in het bijzijn van haar familie. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.