Het is al vijf jaar geleden dat de Gentse journalist Jacques Vandersichel is overleden…

Jacques Vandersichel was aanvankelijk leraar Nederlands en Engels op de Rijksmiddelbare Jongensschool op de Gentse Bisdomkaai om vanaf 1962 in dienst te gaan bij de televisienieuwsdienst van de BRT. Hij was er nieuwslezer en nadien eindredacteur van het journaal. Vervolgens was hij betrokken bij de uitwisseling van nieuws onder de leden van de Eurovisie. De laatste jaren van zijn loopbaan was hij directeur van de Wereldomroep, tot 2011 bekend onder Radio Vlaanderen Internationaal.
Na zijn pensionering werd hij lid van de raad van advies bij de regionale tv-zender AVS, de pionier in Vlaanderen. Bij zijn overlijden was hij zelfs voorzitter van deze raad.
In zijn geboortestad was hij trouwens nauw betrokken bij het culturele en sociale leven. Vandersichel was ook culinair recensent bij enkele vakbladen en kranten zoals Avenue, Culinair, Uit Magazine, Guide des Connesseurs en De Gentenaar.
Ter gelegenheid van mijn verslag van het jaarlijkse “Kunstforum van Gent” voor Het Laatste Nieuws maakte ik in 2000 overigens een toespeling op deze hobby van Vandersichel. Ik vroeg mij namelijk af of Jacques Vandersichel zich een grapje had gepermitteerd door “Il faut manger” van Nicolas Leus te selecteren, want dat “kunstwerk” bestond gewoon uit twee notaboekjes, waarin de kunstenaar scrupuleus had genoteerd wat hij in diverse restaurants had gegeten.
Eerst dacht ik trouwens dat de keuze van “Cold turkey” (een foto van Guy Waterbley) ook een grap was van Kader Gürbüz (van Turkse afkomst), maar deze gepiercete kalkoenkut bleek te passen in de nogal erotisch getinte keuze van Kader. Zo gaf zij bijvoorbeeld ook haar goedkeuring (net als Karel Van Keymeulen trouwens) aan “Zelfportret met Karien (met het geschoren kutje)” van fotograaf Stefphan Vercaemer. Vergelijk dit maar eventjes met de geslachtofferde Lolita’s van Balthus (“De gitaarles” uit 1934). Meer over deze Balthazar Klossowski de Rola, °1908, zoon van Baladine Kossowska, de minnares van Rilke (de eerste die het talent van Balthus aanmoedigde) en broer van Pierre Klossowski, de Sade-kenner, in de Standaard der Letteren van 27 juli 2000. Enkele maanden later is Balthus overigens overleden.
Zou Casimir in “zelfportret met Casimir” van diezelfde Vercaemer overigens echt dood geweest zijn? Kader selecteerde verder ook de Poolse aangeklede poppen van Izolala Ciusus en de bewerkte foto’s van Bart Gabriel, die dan weer mooi konden worden vergeleken met het “fotografisch realisme” van de schilderijen van Herman Van Houte (keuze KVK).
Het is trouwens hoopvol dat naast allerlei “concepten” (Ilse Joliet werd zelfs laureaat met gewoon twee tegenover elkaar geplaatste ventilateurs!) toch ook “gewone” schilderijen als “De berg” van Merel De Roose werden geselecteerd.
De statige foto’s van Ulrik Bouché gaven wel een heel vreemd beeld van “de Gentse Feesten” (ongetwijfeld betreft het een momentopname van een a-typisch straattheater of zo). Eigenlijk weerspiegelde de installatie “La Gueuse, divin environment de St.Amour” van Johan Anthonis deze geest veel meer. Of zelfs het plezier in het zwembad, zoals het in drie, redelijk “gewone”, schilderijen van Jurgen Duyck tot uiting komt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s