Today it’s already 35 years ago that the American folk musician David Blue [Stuart David Cohen] died of a heart attack while jogging in Greenwich Village at 41.

The son of a Jewish father and Irish Roman Catholic French Canadian descent mother, David Blue quit high school at age 17, left home, and joined the Navy, but was soon thrown out for his “inability to adjust to a military way of life”.
Hitchhiking back east, David discovered Greenwich Village, finding it an environment where he did not have to adjust but could simply hang out. At first he got a job washing dishes in the Gaslight Cafe. “Allen Ginsberg used to do readings there, Jack Elliot played guitar; I ran into Bob (Dylan) in the kitchen.”
David took acting classes, wrote poetry and songs, and began performing in Village clubs. When he began singing professionally, at the urging of Dylan and others, he changed his name to Blue. “Actually, I got the name from Eric Andersen. We were together one day, and I knew there were two other David Cohens in the music business, one with Country Joe and The Fish, the other a studio cat in LA. We felt that was too many. So Eric said: ‘You’ve got such blue eyes, you should be David Blue.’ I decided to do it. I called Ramblin’ Jack Eliot and Dylan because they had changed their names and Dylan thought it was very funny and started singing to me, ‘It’s all over now, David Blue’.”
Tegen André De Bruyn in Tliedboek geeft David evenwel een andere uitleg: “Die veranderingen van mijn naam, eerst David Blue, dan David S. Cohen, en dan opnieuw David Blue, moet je als volgt zien. Blue betekent niet ‘blue’ of ‘sad’, het was gewoon een bijnaam die niets betekent, maar iedereen kende mij meer als Blue dan als Cohen. Toen mijn werk persoonlijker begon te worden verkoos ik ook mijn echte naam op mijn werk te zetten. Later verkoos ik opnieuw Blue, omdat Leonard een zeer grote aanhang had, wat verwarring kon meebrengen, temeer dat we zeer dicht bij elkaar staan in wat we uitdrukken.”
Leonard Cohen heeft inderdaad een niet te onderschatten invloed gehad op het werk David Blue: “Toen ik het uitmaakte met een meisje waarmee ik lange tijd had samengeleefd, ben ik beginnen luisteren naar Leonard. Hij is de dichter van de gebroken liefde en hij is perfect in het uitdrukken van de gevoelens die gepaard gaan met gebroken liefde. Ik kende Leonard, ik ben toen naar hem toe geweest, en we zijn de beste vrienden geworden. Ik denk niet dat ik beïnvloed ben door zijn manier van schrijven of zijn taalgebruik, wel was ik in dezelfde gemoedstoestand als deze die hij zo ontzettend knap kan uitdrukken. Hij heeft voor mij een boel situaties duidelijk gemaakt, en dat betekent heel wat. Ik heb trouwens een lied gemaakt over hem, waarin ik hem teken zoals ik hem gekend heb,” zegt David Blue nog tegen André De Bruyn. Het betreft hier “Troubadour Song”, op de “Nice Baby and the Angel”-LP. En “Marianne” op “Stories” is inderdaad een lied over dezelfde “Marianne” waarover ook Leonard Cohen zingt. “Ik heb haar leren kennen toen ze Leonard beu was,” zegt Blue en het vervolg van het verhaal hoor je in Leonard’s “Famous BLUE raincoat”.
André geeft David Blue ’n stel details waaruit hij meent te mogen afleiden dat “Sister Rose” over Joni Mitchell gaat. Trouwens, allerlei geruchten in de muziekpers wezen er destijds op, dat Joni haar plaat “BLUE” aan David opdroeg.
“Ik heb met Joni een paar jaar samengeleefd,” geeft David toe, “en dit lied weerspiegelt de manier waarop ik van haar hield. Ik ben echter zeer ontgoocheld geweest. Op zekere dag zei ze, zo maar, dat ze er van doorging. Ik dacht dat het een grap was, maar het was bittere ernst. Joni is de enige vrouw waarvan ik echt hield, maar het is een dame bij wie het succes haar naar het hoofd gestegen is. Het enige wat ze ziet is datgene wat haar ‘Fame and Fortune’ kan verhogen. Toen ze op zekere dag terugkwam, wilde ik niet meer herbeginnen.”
Blue became an integral part of the Greenwich Village folk music scene in New York, which included Bob Dylan, Phil Ochs, Dave Van Ronk, Tom Paxton, Bob Neuwirth, and Eric Andersen. Blue is best known for writing the song “Outlaw Man” for the Eagles, which was included on their 1973 Desperado album, as well as released as their second single from this album. Blue’s original version of “Outlaw Man” was the lead track of his own Nice Baby and the Angel album, issued on CD, with the entire David Blue catalogue, in 2007 on Wounded Bird Records.
Blue joined Dylan’s Rolling Thunder Revue in 1975 and appeared in Renaldo and Clara, the 1978 movie that was filmed during that tour. Blue acted in other films including, The American Friend (1977), directed by Wim Wenders, The Ordeal of Patty Hearst (a 1979 TV movie) and Human Highway by Neil Young. Human Highway premiered in 1983 after Blue’s death. Blue also performed onstage in Stephen Poliakoff’s play American Days at Manhattan Theatre Club in New York City, in December 1980, directed by Jacques Levy. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s