Vandaag is het al twintig jaar geleden dat de legendarische Franse jazz-violist Stéphane Grapelli is overleden op 89-jarige leeftijd te Parijs na een hernia-operatie. Hij werd begraven op de Parijse begraafplaats Père-Lachaise. Zijn laatste CD verscheen postuum.

Stéphane Grappelli werd geboren te Parijs, als zoon van een Italiaanse filosofieleraar. Zijn moeder overleed toen hij vier jaar was. Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak werd Grappelli senior opgeroepen en moest de kleine Grappelli naar een weeshuis. Na de oorlog leefden vader en zoon weer samen. Ze waren erg arm maar toch kreeg Grappelli toen hij dertien was een viool van zijn vader. Hij leerde zichzelf daarnaast ook piano spelen. Op zijn vijftiende werkte hij al als pianobegeleider van stomme films om de eindjes aan elkaar te knopen. Hij deed vervolgens als autodidactisch violist en pianist toelatingsexamen voor het Parijse conservatorium. Hij studeerde daar van 1924 tot en met 1928.
In 1934 ontmoette hij de gitarist Django Reinhardt in een nachtclub in Montparnasse. Ze improviseerden wat en vormden al snel de gipsy jazz-formatie Quintette du Hot Club de France, samen met Django’s broer Joseph Reinhardt en Roger Caput op gitaar en Louis Vola op contrabas. Toen op 1 september 1939 de Tweede Wereldoorlog uitbrak, lag Grappelli in Londen in het ziekenhuis. Reinhardt reisde door naar Parijs en zo viel het kwintet uit elkaar. Tijdens de oorlog formeerde Grappelli een groep met pianist George Shearing. In 1946 kwam het kwintet weer bij elkaar, maar het zou de toppen van voor de oorlog niet meer halen.
Eénmaal heb ik een elpee van hem moeten recenseren, maar dat was al in 1979, toen hij dus de zeventig al was gepasseerd. Ik begon mijn recensie dan ook met de vaststelling “Stéphane Grapelli wordt oud en daar kan ook drummer Steve Gadd (Groot Voorbeeld van miljonair Stoy Stoffelen) niks aan verhelpen. De nummers op deze « Uptown Dance » beginnen telkens met een stereotiepe vioolintro, gearrangeerd door producer Claus Ogerman, en dan volgen de gebruikelijke improvisaties op een doorgaans Latijns ritme (Ogerman heeft nog met Carlos Jobim gewerkt). Grapelli speelt nog steeds zeer virtuous, wat wel opmerkelijk is op die leeftijd en op zo’n moeilijk instrument (de viool), maar deze muziek is toch echt wel zeer easy listening. Zo easy dat je er bijna bij in slaap valt. Nochtans was Franz Beckenbauer aanwezig bij de opnamen ! Maar het mag niet baten, vooral niet omdat Grapelli reeds meer dan negentig elpees op zijn actief heeft en als je dus toch iets van hem in je kast wil, dan neem je beter iets van zijn vroeger werk met Django Reinhardt. Of wie excentriek wil zijn, neemt die met Jean-Luc Ponty of met Yehudi Menuhin.

Referentie
Stéphane Grapelli, Uptown dance, CBS 82959.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.