De Britse fotograaf, filmregisseur en filmproducent Ridley Scott viert vandaag zijn tachtigste verjaardag. Hij is vooral bekend om zijn visueel overweldigende en groots opgezette Hollywood-actiefilms. Zijn jongere broer Tony Scott (1944-2012) was ook regisseur van actiefilms.

Ridley Scott werd geboren als de zoon van een RAF-piloot. Hij was al op jonge leeftijd gefascineerd door fotografie en werkte al vanaf zijn vijftiende als fotograaf. Terwijl hij als fotograaf voor de London Times werkte, kreeg hij eind jaren vijftig interesse in cinema.
Na aan het West Hartlepool College of Art en het London’s Royal College of Art te hebben gestudeerd maakte hij in 1962 een korte amateurfilm Boy on Bicycle met zijn jongere broer Tony in de hoofdrol. Ridley gebruikte deze film als portfolio voor het financieren van een eigen productiebedrijf. Hij wist de financiering rond te krijgen en begon een bedrijf dat was gespecialiseerd in het maken van reclamefilmpjes. Binnen korte tijd groeide Scott uit tot meest succesvolle reclameregisseur van Groot-Brittannië. Tegelijk werkte Scott af en toe voor de BBC. Zo regisseerde hij o.a een aantal afleveringen voor de serie Z-Cars.
Het succes van zijn reclamewerk gaf Scott in 1977 de gelegenheid zijn eerste speelfilm te regisseren. Hij verfilmde een novelle van Joseph Conrad tot The Duellists, een historisch drama dat zich afspeelde tijdens de Napoleontische oorlogen. De prent kreeg de Gouden Palm voor beste speelfilmdebuut op het Filmfestival van Cannes en maakte van Scott meteen een grote ster.
In de sf-horrorfilm Alien liet Scott zien waartoe hij qua vormgeving, camerawerk, massa-productie en speciale effecten in staat was. De alien, het buitenaardse monster dat terreur zaaide onder de bemanning van een ruimteschip, werd ontworpen door H.R.Giger. Terwijl de film uitgroeide tot een cult-hit en een klassieker in het genre werd, vertrok hij naar Hollywood om daar de sf-film Blade Runner (1982) te maken. Ook deze film staat bekend als een mijlpaal in het SF-genre.
Volgens veel critici vertoont de regie van Scott evenwel één grote zwakte : terwijl zijn films visueel zeer indrukwekkend zijn, lukt het hem vaak niet om solide personages te ontwikkelen of om acteurs tot goede spelprestaties aan te zetten. Ook slaagt Scott er vaak niet in om een ingewikkeld verhaal te vertellen.
Deze zwakte is volgens filmkenners de reden waarom veel van zijn films in de late jaren tachtig en vroege jaren negentig flopten. Bij spektakel- en sciencefictionfilms met een simpel rechtlijnig verhaal en een snel tempo is het niet zo erg als de personages en emoties weinig ontwikkeld zijn, maar bij langzame films met veel dialoog wel. Het zijn juist dat soort films die hij draaide in deze periode.
In 1985 verwezenlijkte Scott de sprookjesfilm Legend, die geen al te groot succes kende. In 1987 flopte de thriller Someone to Watch Over Me. Zijn volgende, de politiefilm Black Rain (1989), oogstte aanzienlijk meer bijval. 1991 bracht Thelma & Louise, een roadmovie met twee sterke vrouwelijke personages, die uitgroeide tot een enorm succes. Met deze film bewees Scott dat hij wel degelijk een goede spelregie, personageontwikkeling en vertelstructuur kon creëren. De film week in vrijwel alles af van al het vorige werk van Scott en leverde hem zijn eerste Oscarnominatie op. Het is ook de film waarin Brad Pitt voor het eerst een opgemerkte rol speelde. Daarna maakte Scott de historische film Conquest of Paradise (1992), het drama White Squall (1996) en de actiefilm G.I. Jane (1997), allemaal niet echt succesrijk.
Na een aantal mislukkingen lukte het Scott niet meer om de financiering voor zijn nieuwe projecten rond te krijgen, totdat Steven Spielberg, die een groot fan van Scott is, hem vroeg om de historische spektakelfilm Gladiator te maken. Tot ieders verbazing groeide deze film uit tot zijn succesvolste film tot dan toe en luidde de prent zijn rentree in. Hij kreeg er de Oscar voor beste film van het jaar 2000 voor.
Meteen na Gladiator draaide Scott Hannibal (2001), het vervolg op The Silence of the Lambs. Daarna volgde Black Hawk Down (2002), een oorlogsfilm waarin hij opnieuw bewees vooral goed te zijn in het regisseren van veldslagen.
In 2003 bracht hij Matchstick Men uit, een kleine subtiele komedie waarin hij liet zien dat hij ook zonder dure trucages en grote actiescènes een goed verhaal kon vertellen. In 2005 verscheen de historische avonturenprent Kingdom of Heaven, opnieuw een film die veldslagen als thema had. De tragikomedie A Good Year (2006), met in de hoofdrol Russell Crowe, werd geen denderend succes, in tegenstelling tot de misdaadfilm American Gangster van een jaar later met in de hoofdrollen Denzel Washington en opnieuw Russell Crowe, deze keer als zijn opponent. In de spionagefilm Body of Lies (2008) zaten de agenten Russell Crowe (alweer hij) en Leonardo DiCaprio een terrorist op de hielen in het Midden-Oosten.
Met Robin Hood (2010) rondde Scott zijn volgende historisch epos vol veldslagen af. Voor de hoofdrol deed hij voor de vijfde keer een beroep op Russell Crowe. Cate Blanchett was er zijn Lady Marian in. In 2012 leverde hij met Prometheus de prequel op de Alien-films af. Het jaar daarop verfilmde hij Cormac McCarthy’s eerste volwaardige filmscenario onder de titel The Counselor. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s