Raymond Thielens ging gisteren in Sint-Niklaas naar een concert van Graham Gouldman en brengt hierover verslag uit, waarvoor dank!

Graham Gouldman was een muzikale duizendpoot, die niet alleen juweeltjes van composities weggaf maar ook speelde in een pleiade van groepjes.
Graham Gouldman werd geboren in het Engelse Broughton op 10 mei 1946, als telg van een Joodse familie. Bitter jong deed hij ervaring op bij verschillende groepjes in Manchester: The High Spots, The Crevattes, The Planets en The Whirlwinds. Bij dit laatste groepje in 1964 namen ze al een song op van Lol Creme (latere 10cc lid), namelijk “Baby not like you”. The Whirlwinds werden opgedoekt en hij vormde The Mockingbirds met als drummer Kevin Godley (latere 10cc lid) die zijn compositie “For your love” minderwaardig vonden en doorschoven naar The Yardbirds, die het naar de top speelden. Als Mockingbirds traden ze geregeld op in het popprogramma van de BBC, Top of the Pops, waar ze op een bepaalde moment samen zaten met de Yardbirds in een uitzending, dat voor hem vreemd aanvoelde om een andere groep zijn nummer te horen brengen, aldus Graham zelf.
Tussen 1965 en 1967 was hij een ware hitmachine die anderen aanleverde zoals Heart full of Soul en Evil Hearted You voor The Yardbirds, Look through any window en Bus Stop voor The Hollies, No milk today en Listen People voor Herman’s Hermits, Tallyman voor Jeff Beck, Pamela Pamela voor Wayne Fontana.
In 1968 bracht hij in eigen naam drie singles uit gevolgd door zijn solo-album: The Graham Gouldman Thing.
Graham’s schrijverstalenten geraakten bekend tot over de plas en het pop producers team Jeff Katz en Jerry Kasenetz nodigden hem uit naar New York, wat resulteerde in de hits Sausalito, Yummy Yummy en Chewy Chewy die hij inzong als frontman bij Ohio Express.
In 1970 keerde hij terug naar de UK en voegde zich bij Godley, Creme en Eric Stewart om te scoren met “Neanderthal man” onder de naam Hotlegs. De vier hielden de vinger aan de pols door als backing groep te toeren met de volgende artiesten: Dave Berry, Neil Sedaka, Wayne Fontana, als “Hermits” voor Herman… tot ze Jonathan King tegen het lijf liepen die hen in 1972 contractueel vastlegde als 10cc. Zoals velen ondertussen wel al weten refereerde deze naam aan het volume van het mannelijke ejaculaat. Vanaf 1973 waren ze niet weg te denken uit de hitlijsten met een rist aan toptien-nummers: Donna, I’m not in love, Dreadlock Holiday, The Things we do for love, I’m Mandy fly me, Rubber Bullets. In 1976 verlieten Godley en Creme de groep om zich te specialiseren in videoclips waarmee zij de eersten waren om te wereld in te sturen via MTV. Zij werden vervangen door Rick Fenn, Paul Burgess en Stuart Tosh.
En het was met deze laatste bezetting dat Graham optrad op 25 november 2017 in de stadsschouwburg van Sint-Niklaas. Het optreden duurde slechts 1,5 uur maar was kort en krachtig. Alle hits van 10cc kwamen aan de beurt maar de a-capella versie van “Donna” spande de kroon, een echte streling voor oor EN oog. Groots optreden. De man ademt muziek en ge ziet dat hij een geboren talent is als ge hem bezig ziet voor de micro. En zijn begeleiders konden grandioos de vergelijking met hun voorgangers doorstaan. Drummer Paul Burgess (met haren tot op de schouders) was vanuit de sixties naar onze tijd gekatapulteerd. Muzikanten zoals deze, zonder kapsones, doorstaan spelenderwijs de tand des tijds. Blij dat ik erbij mocht zijn.

Raymond Thielens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s