Ik heb hem pas aan het werk gezien in “Les Témoins” op Canvas (foto), vandaar dat ik de 65ste verjaardag van Thierry Lhermitte zeker niet onvermeld wil laten.

Nu was “Les Témoins” een politieserie (ik vond het geen echte thriller) en dus speelde hij hierin een ernstige rol, maar toch debuteerde Lhermitte in het komische genre en wordt hij nog steeds vooral daarmee geassocieerd.
In het theater was Lhermitte van eind jaren zestig tot begin jaren zeventig actief in de groep van Romain Bouteille. Hij zou de planken van het Café de la Gare delen met o.a. Coluche, Michel Blanc, Gérard Jugnot, Christian Clavier, Josiane Balasko, Patrick Dewaere, Miou-Miou, Gérard Lanvin, Gérard Depardieu en Anémone.
Later was hij medestichter van het Parijse komische theatergezelschap Le Splendid die van eind jaren zeventig tot begin jaren tachtig in Parijse cafés en kleinkunsttheaters optrad. Ook Jugnot, Clavier, Balasko, François Berléand en Marie-Anne Chazel waren medestichters.
In diezelfde periode begon Lhermitte in bescheiden filmrollen te verschijnen. Zijn eerste film was de anarchistische komedie L’An 01, het debuut van Jacques Doillon. Wat later volgden onder meer deelnames aan Bertrand Bliers geruchtmakende Les Valseuses en aan twee vroege films van Bertrand Tavernier. In de loop der jaren werkte Lhermitte mee aan vele tientallen films, meestal komedies. Zo was hij te zien in komische films die geregisseerd of geschreven waren door oude kompanen zoals Jugnot, Blanc, Balasko en Chazel. Vaak waren deze films wel nogal oppervlakkig. In 2001 draaide hij een komedie (niet toevallig van Francis Veber) die toch uit wat beter hout is gesneden, vooral omdat ze inspeelt op de actualiteit. In “Le placard” staat François Pignon (rol van Daniel Auteuil) immers op het punt te worden ontslagen in het bedrijf waar hij is tewerkgesteld. Zijn buurman Belone (Michel Aumont) stelt echter voor dat hij “uit de kast” (le placard) zou komen en zichzelf “outen” als homo. In deze tijden van “political correctness” is het dan als het ware onmogelijk dat hij nog zou worden ontslagen, iets wat hem (Belone dus) destijds in de dagen vóór er van “political correctness” ook maar sprake was, wél is overkomen en dan nog precies om die reden (dat hij homo was dus). Voor Belone is het dus een vorm van revanche. Alhoewel Pignon hetero is, zelfs met de nodige problemen met zijn ex, besluit hij op het advies van Belone in te gaan en het plannetje lukt. Meer zelfs, de coach van de rugbyploeg van het bedrijf (Gérard Depardieu als Félix Santini) wordt door een aantal collega’s, geleid door Thierry Lhermitte, van homofobie beschuldigd en komt zo op zijn beurt in nauwe schoentjes te staan…
Lhermitte werkte ook dikwijls samen met regisseurs zoals Claude Zidi en Patrice Leconte. Zo speelde hij mee in twee populaire trilogieën mee, de Les Bronzés-reeks van Leconte en de Les Ripoux-reeks van Zidi. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s