Het is 25 jaar geleden dat ik in het Koninklijk Jeugdtheater naar “Strawberry fields” van Stephen Poliakoff (foto) ben gaan kijken.

Wat die arme Beatles mijnheer Stephen Poliakoff misdaan hebben, is niet helemaal duidelijk, maar als er één titel is die als een tang op een varken slaat, dan is het toch wel deze. “Strawberry fields” heeft namelijk niks te maken met dit “road play” over twee extreem-rechtse ecologisten (je moet er maar op komen!) die op hun tocht een politieman en een hinderlijke getuige (een lifter) uit de weg ruimen. En met de muziek kan het ook weinig te maken hebben, want naast voorspelbare sixties-muziek (Born to be wild, On the road again, Route 66, Up around the bend…) komt er ook “hedendaagse” pop in voor, terwijl het toch wel duidelijk in de seventies (Eagles b.v.) is gesitueerd (een eerste versie is geschreven in 1976), ook al wordt er teveel sixties-muziek gebruikt om dit goed tot uiting te doen komen. Op dit gebied is Kevin de sleutelfiguur, een geflipte hippie, die (omdat hij blind aan het worden is?) doorslaat. Dit stuk mag dan ook de beste bedoelingen hebben, maar zeker in déze regie en voor dit publiek (wie van die jongeren kent b.v. het National Front?) schoot het totaal aan z’n doel voorbij. Bovendien zitten er structuurfouten in die je gewoon niet mogelijk acht. Na de moord op de politieagent is de lifter Nick b.v. totaal “ontregeld”, maar in het volgende bedrijf probeert hij als de eerste de beste amateur-psychiater de moordenares Charlotte te “redden” door “een goed gesprek”. Naast de hoofdschuldige, de regisseur, doen ook de vertaler (Johan De Paepe) en de decorbouwer, die ook de (slechte) belichting heeft gedaan (Ronald Bertels), én de vijf acteurs, variërend van slecht tot heel slecht, ook goed hun best om deze voorstelling tot zowat de meest overbodige die ik ooit heb gezien te maken. Nochtans werd destijds (in 1978) “Troetelschijf” goed onthaald in Vertikaal, en dat was ook van mijnheer Poliakoff (in een vertaling van Fred Braeckman, een regie van Ronnie Commissaris, decor van Achiel Van Malderen en Zaki als d.j.). Ik heb er lange tijd mee in gezeten dat ik dit stuk had gemist, maar na “Strawberry fields” werd deze ontgoocheling snel doorgespoeld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s