Het is al vijf jaar geleden dat de Nederlandse componist en pianist Joop Stokkermans is overleden. Ik hield van die man. Om de een of andere reden figureerde hij vaak in televisieprogramma’s die ik graag zag en het was altijd een plezier van hem weer te zien.

Na het conservatorium in Den Haag, waar hij piano en compositie studeerde, ging Stokkermans in de leer bij de Franse meesterpianist Robert Casadesus in Parijs. In 1960 behaalde hij de Prix d’Excellence, de hoogste muzikale onderscheiding. Toch richtte hij zijn schreden naar de lichte muziek.
Zo schreef hij het hilarische ‘Katinka’ dat in 1962, geheel ten onrechte, met een laatste plaats in het Eurovisiesongfestival werd bedacht. In 1972 verscheen de eerste aflevering van de televisieserie Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer?, waarvoor Stokkermans samen met tekstschrijver Harrie Geelen de muziek verzorgde. Dit is nu eens een geweldig populaire serie die ik niet heb gezien. Maar ik herinner me wel de “volkswoede” toen na 45 afleveringen de serie abrupt werd gestopt.
Later componeerde Stokkermans de muziek van het nummer ‘Dobbe Dobbe Dobbe’, waarvoor hij de Louis Davidsprijs uitgereikt kreeg. Dit nummer werd gezongen door Jasperina de Jong, voor wie Joop Stokkermans in de jaren erna vele stukken componeerde.
In 1974 mocht hij de Gouden Harp in ontvangst nemen voor zijn gehele oeuvre. In hetzelfde jaar werkte hij wederom met Harrie Geelen samen aan de succesvolle jeugdserie Q & Q. Daarnaast componeerde hij rond dezelfde periode de liedjes van de kinderseries Ti-ta-tovenaar en De Bereboot.
In de jaren tachtig componeerde hij muziek voor meerdere albums van Kinderen voor Kinderen en in de jaren negentig begeleidde hij op Radio 4 Caroline Kaart, een Nederlandse zangeres die blijkbaar carrière had gemaakt in de VS, want als ze het programma aan elkaar praatte, deed ze dat met een walgelijk Amerikaans accent, dat evenwel uitstekend paste bij de reactionaire praat die ze uit haar nek lulde. Zum kotzen!
Bij het begin van deze eeuw was er op de AVRO-televisie het quizprogramma “Harde Noten”, waarin wekelijks de zweep werd gehanteerd. Let wel op: “de zweep” is een muziekinstrument dat inderdaad klinkt alsof men met een zweep slaat, maar dat er helemaal niet uitziet als een “echte” zweep. Het is dus zeker niet zo dat de kandidaten hiermee vaste panelleden als Mischa Hamel of Willem-Jan De Vriend aan een SM-behandeling onderwierpen. Nee, de opdracht bestond erin op een stukje muziek van Joop op tijd en stond de zweep te laten knallen. Meestal met hilarische toestanden tot gevolg. Want klassieke muziek moet absoluut niet saai zijn, zoals televisiemakers de dag van vandaag blijkbaar schijnen te denken.
Op 8 december 2002 werd in het Luxor Theater in Rotterdam een hommage gegeven aan Joop Stokkermans onder de titel ‘Van Hamelen tot Leverworst’. Dit eerbetoon was georganiseerd door de vele artiesten waarvoor hij gecomponeerd had. Zo waren Paul de Leeuw (foto) en Loeki Knol aanwezig, en ook Karin Bloemen, Gerard Cox en Mathilde Santing traden op. Ik heb deze hulde op televisie gezien en het was werkelijk de ene “hit” (*) na de andere die de revue passeerde.
In 2012 overleed Stokkermans na een kort ziekbed in de leeftijd van 75 jaar in een ziekenhuis in Hilversum. Hij was getrouwd en had twee kinderen.

Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)

(*) Ik gebruik “hit” hier in de betekenis van “bekend deuntje”, want ik vrees dat Joop weinig echte (verkoop)hits heeft gehad.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s