Ik schreef al eerder dat we het begin van The Beatles kunnen we situeren op 6 juli 1957 toen John Lennon tussen de optredens van zijn groep ‘The Quarrymen’ door op een festivalletje in Woolton, een deelgemeente van Liverpool, Paul McCartney ontmoette. The Quarrymen bestonden toen uit John Lennon (gitaar en zang), zijn beste vriend Pete Shotton (wasbord), Eric Griffiths (gitaar), Bill Smith (op een rudimentaire bas) en Rod Davis (banjo). Toen Paul McCartney gevraagd werd (door Shotton, die op die manier zichzelf buiten spel zou zetten als beste vriend van Lennon) om bij de groep te komen zei hij dat hij eerst nog op scoutskamp ging, maar daarna zou hij eens langskomen. Na de komst van McCartney gingen de repetities van The Quarrymen opeens vlotter. Rocknummers als “Bye Bye Love” en “All Shook Up”, die vroeger waren mislukt, schenen nu wél te lukken. Toen Rod Davis, die met vakantie was geweest naar Frankrijk, terugkwam, stelde hij vast dat McCartney zijn plaats had ingenomen. Met McCartney erbij waren The Quarrymen niet langer een skifflegroep, maar een echte rock‘n’roll band. Davis vond (terecht) dat een banjo hier niet erg bij hoorde en verliet de groep. McCartney maakte zijn debuut met de band op vrijdag 18 oktober 1957.

De groep speelde toen in de New Clubmoor Hall in het Norris Green gedeelte van Liverpool. Lennon en McCartney droegen crèmekleurige colberts, die werden betaald door de hele groep. De anderen droegen witte shirts met dassen van zwarte schoenveters. Tot grote irritatie van de anderen oefende McCartney eindeloos de solo van “Raunchy” (van saxofonist Bill Justis) en een solo van “Guitar Boogie Shuffle”. Tijdens het optreden ging hij echter totaal de mist in. Iedereen verwachtte dat Lennon sarcastisch zou gaan doen, maar de aanblik van de altijd zo overmoedige McCartney die nu zo beteuterd stond te kijken maakte Lennon zo hard aan het lachen dat “he almost pissed himself”. Aldus een confrater blogger, wiens naam ik echter niet heb kunnen achterhalen.
Uit de vele artikels die ikzelf over The Beatles heb geschreven, heb ik een interview met Freek Neirynck gekozen, naar aanleiding van de publicatie van zijn boek “All you need is lef”. De voornaamste doelgroep van het boek is immers de jeugd (zonder dat het daarom als “jeugdboek” moet worden gecatalogeerd) en dat waren John en Paul op dat moment ook nog, puberende jongeren. “Zoals de titel aangeeft,” zegt Freek, “is het inderdaad een ode aan de creativiteit, het avonturisme, kortom aan lefgozers. En daarom dat het me zo aansprak omdat ik in de relatie tussen de eeneiïge tweeling John Lennon en Paul McCartney ook die tussen Taptoe-collega Luk De Bruycker en mezelf zie. Zonder evenwel te kunnen stellen: die vertegenwoordigt de mercantiele Lennon en de andere de kwaliteitszucht van McCartney. Dat wisselt namelijk nogal. Maar wat wel overeenkomt, is het hoge eisen stellen aan elkaar, elkaars beslissingen respecteren en, ondanks alles, niet zonder elkaar kunnen.”
“Wij wilden de grootste zijn, wil iedereen dat dan niet?” (John Lennon)
Eén van de leukste tentoonstellingen tijdens de Gentse Feesten 2000 was de “Painted Beatlessongs” van Erwin De Bie in galerie Even-Aarde (*). Niet enkel kon je bij het bekijken van de schilderijen, geïnspireerd door songs van Lennon & McCartney, naar de bijhorende muziek luisteren, iedere bezoeker kreeg ook gratis de mooi geïllustreerde catalogus in de handen geduwd. En in die catalogus stond ook “All you need is lef”, een korte roman over de tienerjaren van The Beatles, geschreven door Gentenaar Freek Neirynck.
Erwin De Bie had de titel van het boek ook verwerkt in het schilderij dat aan “I am the walrus” was gewijd. “Ik heb Freek altijd de walrus genoemd,” zegt hij. “Ook toen ik hem nog niet persoonlijk kende, maar hem gewoon op blote voeten en met lang haar door Gent zag slenteren. Toen zei ik altijd al: kijk, daar heb je de walrus weer.”
Dertig jaar later herinnert Freek Neirynck de Gentenaars misschien minder aan die walrus van toen, maar zeker aan Figurentheater Taptoe. Wij dachten dan ook dat dit werkje een voorstudie was voor een theaterproductie over The Beatles, iets waarop iedere sixtiesliefhebber al lang zit te wachten. Maar dat blijkt helemaal niet zo te zijn…
YELLOW SUBMARINE
Ik heb altijd wel de droom gehad een figurentheaterversie van Yellow Submarine te brengen,” geeft Neirynck toe, “maar de auteursrechten liggen zeer hoog en nu ik onlangs een slechte Tsjechische versie heb gezien, zijn die plannen definitief begraven.”
“Nee, die romanproductie moet je helemaal los zien van mijn theaterwerk, net zoals geen haar op mijn hoofd eraan denkt om bepaalde theaterproducties om te werken tot een roman. De waarheid is dat een bekende uitgeverij uit Averbode mij om een opvolger vroeg voor The Kid, mijn boek over de jeugd van Charlie Chaplin, dat een relatieve bestseller was. Die biografische reeks werd uiteindelijk opgeheven, zodat het me een leuk idee leek in te gaan op de vraag van Erwin De Bie om het werk als onderdeel van zijn catalogus uit te geven
.”
BEATLES BOOTLEG
Ondertussen zijn alle exemplaren echter uitgedeeld en wordt er gedacht aan een nieuwe uitgave.
Ik heb inderdaad vernomen dat bepaalde uitgaven reeds worden doorverkocht als collector’s items. Dat vind ik wel grappig. Het lijkt wel een Beatles Bootleg!”
Om het boek te kunnen schrijven heeft Neirynck contact gehad met een aantal mensen uit de directe omgeving van The Beatles.
Vooral Allan Williams, hun eerste manager, en daarnaast het ik ook nog met de oom van John Lennon gesproken. Eigenlijk de man die hem heeft opgevoed, want zijn echte vader zat op zee. En toen ik in Londen logeerde, beweerde het kamermeisje dat ze ooit nog het liefje was geweest van George Harrison.” (**)
“Nu neem ik dergelijke verhalen wel met een korreltje zout, het is dan ook een roman en geen geschiedenisboek. Maar op basis van veel lectuur durf ik toch te zeggen dat de karakters nogal authentiek zijn
.”

Ronny De Schepper

(*) Zie ook elders op deze blog.
(**) Zie ook mijn eigen reisverhaal naar Liverpool, elders op deze blog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s