Vandaag 55 jaar geleden startte in Rome het Tweede Vatikaans Concilie. Eén van de belangrijkste beslissingen zou de mis in de volkstaal zijn in plaats van in het Latijn.

Daarop maakte ene Solange Corbier zich boos omwille van de “zondagscomponisten” die met goedkope melodietjes in de volkstaal zich een weg tot in het oksaal hadden weten te banen. In haar pré-Lefeveriaanse aanklacht verzuchtte ze: “Men zingt van du vin et du pain, waarom dan ook niet du boursin?”. Arme mevrouw Corbier, want het ergste moest nog komen. Na het Tweede Vatikaanse Concilie maken immers ook de zogenaamde beatmissen opgang. En als het dan nog échte beatmuziek betrof (b.v. “Presence of the lord” van Blind Faith) dan zouden we nog zeggen, maar hieronder verstond men scoutsversies van “He’s got the whole world in his hands” of “We shall overcome”!
“We shall overcome” kennen we vooral van Pete Seeger. Die zong op 8 juni 1963 in Carnegie Hall (New York) “Who killed Norma Jean?”, naar het gedicht van Norman Rosten, een vriend van Marilyn Monroe.
Reinbert De Leeuw zette als student in de jaren zestig dan weer het Concertgebouw op stelten door kwakende speelgoedkikkertjes los te laten tussen het orkest.
Geboren in Amsterdam in 1941 was ook Edo De Waart voorbestemd om in de jaren zestig tot de contestanten te behoren, zij het dat het zich vooral beperkte tot optreden zonder rokkostuum als dirigent van het Nederlands Blazersensemble.
Na de dood van Mravinsky werd Joeri Temirkanov muziekdirecteur en Mariss Jansons eerste gastdirigent. Temirkanov behaalde zijn diploma viool aan het conservatorium in Leningrad in 1962. Als dirigent debuteerde hij in de opera van Leningrad, maar na zijn overwinning in de Nationale Directiewedstrijd van 1968 werd hij over heel de Sovjet-Unie gevraagd. In 1971 kwam hij terug naar de Kirov Opera van Leningrad, maar deze keer als artistiek directeur. Hij is ook reeds sedert elf jaar eerste gastdirigent van The Royal Philharmonic Orchestra.
Dirigent-pianist Frederick Jackson was gehuwd met de Australische violiste Margot MacGibbon en stierf in 1972 vóór haar ogen tijdens de uitvoering van Verdi’s “Requiem” in the Royal Academy of Music in Londen.
De Argentijnse Alicia Farace is in 1980 de eerste vrouw die in België (in Brussel met name) een diploma orkestdirectie haalde.
“Platen beluisteren is als de liefde bedrijven met een foto van Sophia Loren.” Met die woorden wees de Roemeense dirigent Sergiu Celibidache alle voorstellen af om platen uit te brengen. Maar toen hij in 1996 overleed, gooiden zijn nabestaanden alle opnamen die van hem waren gemaakt op de markt.
Michel Tabachnik is een Zwitsers dirigent en componist (°Genève, 10/11/1942) die er in 1996 van werd beschuldigd de leider te zijn van de Orde van de Zonnetempel. Zijn ex-vrouw was één van de zestien slachtoffers van de collectieve zelfmoord in de Franse Alpen in 1995. In 2006 werd hij echter vrijgesproken bij gebrek aan bewijzen. Het parket tekende evenwel beroep aan. Het beschouwt Tabachnik als een van de theoretici van de sekte en hij zou met zijn publicaties hebben bijgedragen tot de zelfmoorden. Maar ook in beroep werd hij vrijgesproken en hij leidt nu zowaar het Noord Nederlands Orkest.

Een gedachte over “55 jaar geleden: start van het Tweede Vatikaans Concilie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s