Het is vandaag zestig jaar geleden dat de tweede single van Buddy Holly (na “That’ll be the day”) is uitgekomen: een plaat met een dubbele A-kant: “Oh boy!” en “Not fade away”. Later zal het eerste o.a. door Mud nog eens tot een hit worden gezongen, terwijl het tweede door The Rolling Stones zou worden opgenomen.

Het is vooral omwille van de documentaire die onlangs nog op Canvas was te zien, dat ik deze release vermeld. Daaruit bleek immers dat de gebrilde zanger op amper anderhalf jaar tijd een prachtig repertoire bij elkaar heeft gezongen. Ik heb ze niet op mijn vingers zitten tellen, maar ik geloof toch dat er op z’n minst twintig nummers aan bod zijn gekomen, die wij nu nog allemaal kunnen meezingen, tenminste als je geen analfabeet bent op het vlak van rock’n’roll.

Een gedachte over “Zestig jaar geleden: de tweede single van Buddy Holly

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s