Marco Beasley (foto YouTube) werd geboren in Napels als zoon van een Engelse vader en een Napolitaanse moeder. Eind jaren zeventig leidde zijn passie voor zang hem naar Bologna waar hij zich aan de universiteit inschreef voor de disciplines muziek en theater. Hij verdiepte zijn kennis van de literatuur van de zestiende en zeventiende eeuw, meer bepaald van de twee voornaamste stilistische richtingen van die tijd, het ‘recitar cantando’ en de sacrale en profane polyfonie.

De erfenis van zijn Engelse genen vult zijn vocale mogelijkheden, vol karakter en passie, aan met de capaciteit tot een enorme beheersing, een bijzondere gevoeligheid voor klank en een zeer geraffineerd timbre, dat hem toelaat om een uitgebreid kleurenpalet te gebruiken in elk register van zijn stem. In die periode was Beasley bijzonder geïnteresseerd in de rijke traditie van de populaire muziek van Zuid-Italië. Omstreeks deze tijd vond ook de ontmoeting plaats met zangeres Cathy Berberian, bij wie hij enige tijd les volgde. Samen met Guido Morini richtte Beasley het ensemble Accordone op.

Tot daar de voorstelling van deze interessante zanger door de mensen van De Singel. Op vrijdag 12 mei 2006 hoorde ik op Klara Fred Brouwers aankondigen dat hij een interview zou hebben met Marco Beasley. Helaas kon ik niet blijven luisteren, maar ik vroeg me af of (zelfs off the record) zijn bijna-homoniem Mark Beesley niet ter sprake was gekomen?
Het antwoord van Fred: “Neen Ronny. Je bedoelt toch die Nieuw-Zeelandse popzanger? Maar het is hoe dan ook een totaal ander iemand.”
Waarop ik weer: “Van een Nieuw-Zeelandse popzanger met de naam Mark Beesley heb ik geen weet, Fred, maar ik wil er graag wat meer over vernemen, want dan hebben we al drie (quasi-)homoniemen. En vooral wegens de crossover-positie die de – laten we zeggen – ‘beroemde’ Marco Beasley inneemt, vind ik dat toch wel interessant. Tenslotte heeft ook Andreas Scholl een (kleine) popcarrière, nietwaar? Maar wat de operazanger Mark Beesley betreft, is het vooral interessant om te weten hoe oud Marco Beasley is. Ik schat hem tussen de 30 en de 40. Dan zou het toch kunnen dat hij in de jaren negentig (tussen de 20 en 30) kleine rolletjes zong in opera’s? En wellicht mist zijn stem de envergure om echt in operarollen te schitteren en is hij zo op zoek gegaan naar een ander repertoire om in uit te blinken? Waarin hij dan ook geslaagd is. Enfin, dat is mijn hypothese, maar ik heb er tien jaar geleden ook al eens fameus naast gezeten toen in de Vlaamse Opera plotseling ene Barry Ryan opdook en op basis van Eloise dacht ik toen ook dat het om dé Barry Ryan ging. Helaas, ten onrechte. En nog eentje om het af te leren, rond diezelfde tijd heb ik ooit eens een briefje gestuurd naar Terry Wogan, die toen nog zijn dagelijkse talkshow had op de BBC. Ik stelde hem voor om popzanger George Michael en de bas Michael George eens samen uit te nodigen voor een gesprek. Maar zelfs een negatieve reactie was blijkbaar teveel gevraagd van Auntie.”
Fred vond het een “interessante hypothese en zeer aannemelijk!” en stelde over om “dat eens uit te spitten.”
Helaas heb ik er sindsdien niets meer over gehoord. Eigenlijk is Fred Brouwers in zijn geheel van de radar verdwenen…

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.