Vandaag is het al 35 jaar geleden dat prinses Grace van Monaco in een bizar auto-ongeluk om het leven kwam. De officiële versie is dat ze een beroerte kreeg toen ze met haar Rover 3500, ter hoogte van La Turbie, op dezelfde kronkelige weg reed als in de beroemde scène uit de Hitchcock-film “To Catch a Thief” waarin ze de hoofdrol speelde. Als gevolg hiervan verloor ze de controle over het stuur en kwam met de auto in een 30 meter diep ravijn terecht. Ze overleed de volgende dag zonder nog bij bewustzijn te zijn geweest in het ziekenhuis in Monaco. Prinses Stéphanie, die naast haar had gezeten, liep bij dit tragische ongeluk slechts lichte verwondingen op. Enkele jaren later bleek echter dat ze haar nek had gebroken, maar dat was blijkbaar niemand opgevallen (sic!). Lange tijd zijn er geruchten geweest dat niet Grace maar de toen 17-jarige prinses Stéphanie, zonder rijbewijs, aan het stuur heeft gezeten.

grace kellyGrace Kelly werd geboren in Philadelphia, Pennsylvania. Haar vader John Brendan Kelly was van Ierse afkomst en had in 1920 in Antwerpen en 1924 in Parijs in totaal driemaal Olympisch goud gewonnen met roeien. Grace’ jongere broer John Brendan jr. volgde zijn vader en won Olympisch brons in de single scull in Melbourne 1956.
Hoewel haar familie erop tegen was dat Kelly actrice werd, speelde ze op 22-jarige leeftijd in haar eerste film, “Fourteen hours” van Henry Hathaway, na eerst een aantal optredens op televisie. Maar de doorbraak kwam er met “High Noon” (1952). Deze western van Fred Zinnemann met Gary Cooper in de hoofdrol werd een financieel en artistiek succes en won vier Oscars.
Een jaar later volgde “Dial M for murder” (1953) van Alfred Hitchcock. Dat was hem blijkbaar zeer bevallen want ze mocht ook de twee volgende jaren de hoofdrol vertolken in één van zijn films. Zo b.v. in “Rear window” (1954), wat men de beste “voyeursfilm” aller tijden noemt. De derde film waarin ze de hoofdrol mocht vertolken was in “To catch a thief” (1955). Door haar medespeler Gary Cooper werd ze bij die gelegenheid omschreven als: “Ze zag eruit als een koude schotel. Maar als je haar broek naar beneden kreeg, ontplofte ze.”
Het was meteen ook haar laatste Hitchcock-film, al was dat Hitchcocks eigen schuld. Alhoewel, “schuld”… hij kon natuurlijk ook niet weten dat, toen hij verkoos in Monaco te gaan draaien, Prins Rainier verliefd zou worden op zijn hoofdactrice, haar ten huwelijk vragen en haar meteen ook verbieden nog films te draaien. Toen David Niven, één van de talrijke minnaars van Grace Kelly, in die tijd werd uitgenodigd door prins Rainier, vroeg deze hem welke vrouw hem in het bed het meest had bevredigd (’t is een vraag als een andere). Niven antwoordde in zijn onschuld: “Grace”. Toen hij aan het verkleurende gezicht van Rainier merkte dat die ook enige belangstelling in die richting had, verbeterde hij vlug: “Gracie Fields!”
In 1955 kreeg ze nog een Oscar voor beste actrice in de film “The Country Girl” van George Seaton. Tijdens de opnames van deze film had ze een korte affaire met mede-acteur Bing Crosby, maar deze affaire werd geheimgehouden “om de reputaties van beide acteurs te beschermen“. In 1956 speelde ze in haar laatste film, de muzikale komedie “High Society” van Charles Walters, waarin ze overigens met Bing het fameuze duet “True love” zingt. James Stewart and Grace Kelly were intended to be the co-stars of “Designing woman” by Vincente Minnelli, but when Kelly became betrothed to Prince Rainier of Monaco, Stewart decided not to do it (a decision he later said he regretted), and the leading roles went to Gregory Peck and Lauren Bacall.
Kelly was ondanks haar Hollywood-verleden een aanvaardbare bruid voor prins Reinier, vooral omdat ze katholiek was. Bovendien ging het gerucht in die tijd dat Monaco weer bij Frankrijk gevoegd zou worden als prins Reinier niet voor een opvolger zou zorgen. Voordat Kelly in beeld kwam, had prins Reinier zes jaar lang een relatie gehad met de Franse actrice Gisèle Pascal. Medisch onderzoek zou echter uitgewezen hebben dat zij onvruchtbaar was, waarna prins Reinier de relatie moest verbreken. Er wordt echter ook beweerd dat dit een gerucht is dat door de oudere zus van prins Reinier, prinses Antoinette, in de wereld is geholpen. Dit om de kansen van haar zoon op de troon te vergroten. Pascal zou later immers toch kinderen krijgen.
Prins Reinier en prinses Gracia kregen drie kinderen: Caroline (23 januari 1957), Albert (14 maart 1958) en Stéphanie (1 februari 1965).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s