Morgen zal het zestig jaar geleden zijn dat Rik Van Steenbergen voor een derde keer wereldkampioen werd. Deze keer gebeurde dat in Waregem onder het goedkeurend oog van Boudewijn, koning der Belgen, maar ook van de prins van de Nederlandse Letteren, een nog jonge Hugo Claus, die samen met Cees Nooteboom naar West-Vlaanderen was afgezakt…

Het wereldkampioenschap in Waregem is die fameuze wedstrijd, waarin een nog vier jaar jongere (dan Claus) Rik Van Looy in de luren werd gelegd door Fred De Bruyne, die de sprint aantrok voor Rik I, waardoor Rik II nog enkele jaartjes op zijn eerste wereldtitel moest wachten. Ik was zo verbouwereerd van Claus’ mededeling op dat fameuze avondje uit dat ik hem vergeten vragen ben of hij nu blij was voor Rik I of ontgoocheld voor Rik II. Maar misschien is het maar best dat ik dat vergeten ben, want het was nog bij het begin van de avond (we waren op weg van het huis van Claus in de Kasteellaan, waar Johan de Belie en ik hem hadden geïnterviewd, naar het restaurant Italia op het Sint-Annaplein) en als Van Looy-supporter (*) had ik het zeker niet leuk gevonden indien Claus het voor Van Steenbergen had opgenomen. Misschien was de avond dan minder leuk geworden als-ie uiteindelijk bleek te zijn.
Het geeft ook aanleiding tot allerlei “wat als”-theorieën. Indien Van Looy dit WK had gewonnen, dan zou niet Van Steenbergen, maar Van Looy drie wereldtitels hebben veroverd en dan zou ik vele jaren later niet zo’n supporter van Oscar Freire zijn geweest in de hoop dat die recordhouder zou worden met vier wereldtitels! (Al moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat de drie wereldtitels van Merckx mij méér “steken” dan die van Rik I!)
De uitslag:
1. Rik VAN STEENBERGEN (Bel) en 7h43’10”
2. Louison Bobet (Fra)
3. André Darrigade (Fra)
4. Rik Van Looy (Bel)
5. Alfred De Bruyne (Bel)
6. Jacques Anquetil (Fra)
7. Léon Van Daele (Bel) à 12″
8. Germain Derijcke (Bel)
9. Julien Schepens (Bel)
10. Marcel Ernzer (Lux) (**)

(*) Niet op het moment van het gebeuren uiteraard. Toen moest ik nog zes jaar worden. Alhoewel ik al heel jong gebeten was door het wielrennen (de fameuze reeks prentjes uit 1959 had ik volledig), kan ik me niet herinneren of ik op die leeftijd al met de koers bezig was. En als dat wel al zo zou geweest zijn, zou ook ik op die leeftijd een supporter van Rik I geweest zijn, gewoon in navolging van mijn vader, waar ik op die leeftijd (zoals alle kinderen waarschijnlijk) nog naar opkeek. Het is pas nadat Rik II zijn eerste wereldtitel had veroverd dat ik wielertechnisch gesproken “op mijn eigen benen” ging staan en Van Looy in mijn hart binnen liet, waar hij overigens nu nog altijd zit…
(**) En waarmee moest die arme Cees Nooteboom zich tevreden stellen? Met een twaalfde plaats voor Leo Van der Pluym…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s