De Amsterdammer Peter van Gestel volgde een opleiding aan de toneelacademie en was dan eerst ook enkele jaren als acteur actief. Vanaf de jaren zeventig werkte hij echter als scriptschrijver en dramaturg bij de NCRV. Hij schreef verscheidene hoorspelen en televisiespelen, waaronder een televisiebewerking van Het wassende water van Herman de Man.

Zijn eerste boek, de verhalenbundel Drempelvrees, verscheen in 1962 en werd al meteen bekroond met de Reina Prinsen Geerligsprijs. Een jaar later volgde Buiten de grens. Onder het pseudoniem Sander Joosten publiceerde hij in 1976 Ver van huis. Aan het einde van de jaren zeventig publiceerde hij zijn eerste verhalen voor kinderen in Vrij Nederland en later Het Parool.
Vanaf dan schrijft hij vrijwel uitsluitend jeugdboeken, waaronder Joost, of de domme avonturen van een slim jongetje (1981) dat ik recenseerde in “Joost, Meesje, Sofietje, Marijke, Birgit en de anderen: hoe droef het is kind te zijn” (De Rode Vaan nr.18 van 1984).
Gekke tijd toch, die jaren tachtig. Waar het vroeger de domme jongetjes of de lelijke meisjes waren die de kneusjes waren in de kinderboeken, dan is het nu zowaar een soortement van wonderkind dat het voorwerp is van spot vanwege zijn hele omgeving, ouders en vriendinnetjes incluis. “Joost”, zo heet het intelligente knaapje dat fysisch evenwel nogal zwak is uitgevallen en de ondertitel is dan ook “de domme avonturen van een slim jongetje”. Peter Van Gestel is de auteur en Peter Van Straaten (je weet wel, “Vader en zoon”) maakte er passende tekeningetjes bij. Een vermakelijk boek, dat een paar langdradige uitweidingen niet te na gesproken, een mengeling is van geestigheden en… droefgeestigheden. Al gauw ga ja als volwassen lezer sympathie opvatten voor het dromerige joch (al is dromerig niet het juiste woord, want het zijn z’n hersens die constant werken), maar of zijn leeftijdsgenootjes vanaf elf jaar, voor wie het boek bedoeld is, er ook zo over denken, dat mag Joost zelf weten. Het zou best kunnen dat zij Joost én het boek eigenlijk maar een zeur vinden. De vaak moeilijke taal zal daar ook niet vreemd aan zijn.
In 1997 volgde dan Mariken, een bewerking van het 16e eeuwse mirakelspel Mariken van Nieumeghen . In 2000 verscheen een verfilming van het boek, eveneens onder de titel Mariken.
Ook voor Winterijs (2002) ontving Van Gestel verscheidene prijzen. Veel andere boeken van de schrijver werden eveneens bekroond en in 2006 ontving hij voor zijn gehele oeuvre de driejaarlijkse Theo Thijssen-prijs. (Biografie met dank aan Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s