Het is vandaag al vijf jaar geleden dat Antoine Kamania is overleden. Kamania was de eerste kleurling in de Wase voetbalcompetitie (bij La Gantoise was er twee jaar eerder reeds Léon Mokuna). Ik kan het niet bevestigen, maar misschien maakte hij wel deel uit van bovenstaande ploeg die het in 1959 opnam tegen de KWB van Hollebeek (Temse).

Antoine Kamania kwam inderdaad in 1959 op twintigjarige leeftijd naar ons land om bij Vigor Hamme te voetballen. Niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk zou hij een kleurrijk figuur worden. Hij voetbalde als semi-professioneel, heeft daarna gewerkt en verloor zijn eerste vrouw in het kraambed.
In 2002 zou hij hertrouwen, maar dat liep niet van een leien dakje. Aan Het Nieuwsblad verklaarde hij destijds: “Ik was als trainer van de scholieren met VK Hamme aan de slag in Merchtem. Aan de kant stond een Congolese vrouw met haar Vlaamse man toe te kijken. Toen ze mij bezig hoorde, kwam zij kennismaken. Bleek toen dat deze Benedicte Kalasa uit Katanga kwam, zelfs uit dezelfde stam als mijn familie. We hielden contact en later leerde ik haar zus – mijn huidige vrouw Consolate – kennen. We waren beiden onmiddellijk verliefd. We deden een aanvraag om in Hamme te trouwen, maar dat bleek niet te kunnen. Telkens doken problemen met de verlopen verblijfsvergunning van Consolate op. Daarom trokken we naar Congo om te trouwen. Het werd een mooi feest. Bij het bekijken van de videofilm barst ik nog in tranen uit.”
unnamed

Antoine Kamania is thuis overleden op 23 juli 2012. Niemand minder dan Staf De Wilde heeft een gedicht aan hem gewijd.

Antoine Kamania

de parel van Kamina in de prille Golden Sixties
zou de Hamse Pele worden
de trainer, oud-internationaal van Malinois, was trots,
bijna verliefd op zijn ontdekking

Kamania lokte honderden nieuwsgierigen in de lome zomeravonden
de schemerval, de schamele verlichting
deden hem trappen naast de bal

na de verwachtingen kwamen de verwijten en het lachje om de mond:
‘hij kan geen bal stoppen zonder erin te bijten
en koppen doet hij met zijn kont’

maar d’r waren er die bleven hopen en een beetje wensen
in hun hart want die zwarte bleef maar lopen
en lachen en een mooie jongen was hij vast

een mooie jongen was hij zeker
en onder Hamse rokken ritselde de slang die zingt
en borsten trilden gelijk volle takken
waar een tros apen in verspringt

hij trouwde in de kerk, een lieve vader, een simpele makker
op het werk – toen was de jeugddroom Pele
al voorgoed begraven en kwam Antoine
gelijk iedereen met de fiets door het hek

hij sprak vlot Hams toen het gebeurde, toen het lot hem
de tong uitscheurde: zijn Hamse vrouw bleef in het kraambed
voor de neger werd aan de togen d’r enen opzij gezet

de parel zakte van bevordering naar vierde provinciale
naar een fabrieksploeg, een caféploeg, maar de ster
klom in de nachten: hij moest niet zoeken,
er waren er die haar beurt afwachtten

en de makker werd weer makak met een speer die altijd
overeind stond – het dorp vertelde over het aantal keren:
‘zo ene moesten ze snijden, ’t zou hem leren!’

het werd kalmer, hij werd kaler, pappig met de jaren
een rare, een nikker, en bah ja: een makker
hij deed zijn werk – ‘hij doe zijn weirk,’ grinnikten
de wijven – ‘just gelijk mewulder,’ zegden de mannen,
zezulder met een stijve

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s