Het is vandaag precies honderd jaar geleden dat de Amerikaanse actrice Susan Hayward werd geboren.

Susan Hayward werd geboren als Edythe Marrener in Brooklyn. Na een succesvolle afronding van haar school begon de opvallende, roodharige Hayward wat modellenwerk te doen. In 1937 ging ze naar Hollywood om – evenals vele andere ambitieuze actrices – auditie te doen voor de rol van Scarlett O’Hara in de film Gone With the Wind. Ze kreeg de rol niet, maar zette wel haar eerste stap in de filmindustrie. Pas in 1939 kreeg ze een volwaardige rol in de film Beau Geste met Gary Cooper als tegenspeler. In 1941 speelde ze de vrouwelijke hoofdrol in de thriller Among the Living.
53 susan haywardIn 1942 kreeg ze dan toch een rol van southern belle in Reap the Wild Wind. Regisseur was Cecil B.DeMille. Dit was Haywards eerste grote succes, waardoor ze meer rollen aangeboden kreeg. In 1947 ontving ze haar eerste Oscar-nominatie voor haar rol in Smash-Up: The Story of a Woman van Stuart Heisler, het verhaal van een zangeres die ten onder gaat aan de drank geschreven door Dorothy Parker. In 1949 volgde de tweede nominatie voor My Foolish Heart, maar opnieuw verloor ze. Deze Oscar-nominaties zorgden er echter wel voor dat Hayward een echte Hollywoodster werd. Ze kon nu zelf haar scripts uitkiezen. Ze werd in 1953 en 1955 weer genomineerd voor een Oscar, voor de films With a Song in my Heart, een biopic over de zangeres Jane Froman, en I’ll Cry Tomorrow.
Tussendoor vertolkte ze ook een paar keer de rol van Bijbelse deerne, b.v. als Bathsheba (zie bovenstaande foto) in “David and Bathsheba” van Henry King uit 1951 (met Gregory Peck als koning David) of als Messalina uit “Demetrius and the Gladiators” van Delmer Daves uit 1954 (een vervolg op “The Robe”).
28 I want to liveIn 1958 werd haar de rol van Barbara Graham aangeboden in de film I Want to Live!. Graham was een vrouw uit Californië die wegens moord veroordeeld was tot de doodstraf. Hayward probeerde Graham zo eerlijk en menselijk mogelijk neer te zetten. De critici vonden dat ze hierin geslaagd was: de vertolking wordt nog steeds als een van de beste in de filmgeschiedenis beschouwd. De film was ook een commercieel succes. Hollywood beloonde haar dat jaar dan ook met de door haar felbegeerde Oscar voor Beste Actrice.
Na I Want to Live! speelde Hayward de hoofdrol in Where love is gone over de veertienjarige Cheryl Crane, de dochter van Lana Turner en haar tweede echtgenoot, de gokverslaafde miljardair Stephen Crane, die later met Martine Carol zou trouwen, die op 4 april 1958 haar moeders minnaar, de gangster-gigolo Johnny Stompanato (bijgenaamd Oscar, omdat zijn lid precies even lang zou zijn als het fameuze beeldje) vermoordde met een broodmes toen hij Lana op een avond sloeg.
Daarna zette ze wat stapjes bij de televisie. Haar laatste filmrol speelde ze in 1972. In dat jaar werd bij haar een hersentumor geconstateerd. Mogelijk was de oorzaak ioniserende straling waaraan ze werd blootgesteld in Utah tijdens de opnames voor The Conqueror in 1956. Haywards laatste openbare optreden was in 1974, toen ze de Oscar voor Beste Actrice uit mocht reiken. Ze was toen al erg ziek en werd bijgestaan door Charlton Heston. Op 14 maart 1975 verloor ze de strijd en stierf ze in haar huis te Hollywood. Ze werd begraven naast haar tweede man: Eaton Chalkey. Ze liet twee zoons uit een eerder huwelijk met acteur Jess Barker achter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s