De Oost-Vlaamse wielrenner Ferdi Van Den Haute viert vandaag zijn 65ste verjaardag.

Alhoewel het vrij voor de hand liggend is, is het pas n.a.v. het overlijden van de Zwitserse Tourwinnaar Ferdi Kübler dat “onze” Ferdi mij via Facebook heeft bevestigd dat hij naar deze legende is genoemd. Hij was dus al van in de wieg voorbestemd om profwielrenner te worden.
Het eerste wat mij te binnen schiet als ik de naam van Ferdi Van Den Haute hoor, is dat hij in mijn ogen een onderschat renner is. Zijn naam zal zelden opduiken in gesprekken over kampioenen uit het verleden of zelfs in historische boeken over de wielersport en toch heeft hij een palmares bij elkaar gefietst, dat zeker onze bewondering verdient.
En het eerste wat ikzelf heb gehoord en gezien i.v.m. Ferdi Van Den Haute is zijn activiteit op piste en meer bepaald in het Gentse Kuipke. Als liefhebber heb ik hem daar nog aan het werk gezien in de Toekomstzesdaagse aan de zijde van Frank Hoste, als ik me niet vergis. Het is nochtans aan de zijde van Raphaël Constant (1974) en Marc Meernhout (1975) dat Ferdi kampioen van België is geworden in deze discipline. Diezelfde jaren werd hij trouwens ook nationaal kampioen in de achtervolging. In 1976 werd hij dan toch kampioen met Frank Hoste, dus ik veronderstel dat het dàt jaar is dat ik hem in het Kuipke heb gezien (*). Dat jaar werd hij ook Belgisch omniumkampioen. Een jaar later werd hij aan de zijde van Patrick Sercu kampioen bij de profs.
Nog een jaar later leek het dan toch te gaan gebeuren toen hij zowel Gent-Wevelgem won als het puntenklassement in de Ronde van Spanje (met een zesde plaats in de eindstand en elfde op het wereldkampioenschap), maar de daaropvolgende jaren waren dan weer opnieuw wat minder, ondanks een tweede plaats in Parijs-Tours in 1981 en een veertiende plaats in de Super-Prestige (wat nu de World Cup is). In 1983 won hij dan een rit in Parijs-Nice en een jaar later zelfs in de Tour zelve, naast overwinningen in de Grote Prijs van Gippingen en die van Fourmies, maar weer volgde er geen echte doorbraak. Totaal onverwacht won hij in 1987 dan het Belgisch kampioenschap, op een ogenblik dat hij zijn afscheid reeds had aangekondigd. En hij hield woord: in 1988 ging hij aan de slag bij Panasonic (zie onderstaande foto).

(*) Alhoewel… Ferdi reed dat jaar de zesdaagse bij de profs. Aan de zijde van Patrick Sercu werd hij overigens tweede achter het Australische koppel Danny Clark en Donald Allan. Uit de verdere uitslag kan ik wel afleiden dat ik dat jaar niet aanwezig was. In 1978 zou hij trouwens nogmaals tweede worden, deze keer aan de zijde van Danny Clark. Deze keer was Patrick Sercu hem samen met Gerrie Knetemann te vlug af. Ik heb overigens zowat alle uitslagen uit de jaren zeventig nagekeken en geen enkele uitslag stemt overeen met de foto’s van bepaalde renners die ik toen heb genomen. Misschien was het dan op een Allerheiligenmeeting of zo?

P.S.1 De koers die Ferdi het beste lag, was ongetwijfeld de stadsprijs van Geraardsbergen. Deze won hij niet minder dan zeven keer! Maar kwalitatief wegen vier plaatsen binnen de eerste tien in Parijs-Roubaix wellicht nog meer door.
P.S.2 In 1987 nam Ferdi ook deel aan de Tour of Britain voor de ploeg van Ever Ready. Wie een foto heeft van Ferdi in een trui van deze ploeg mag mij die altijd doorsturen!

FerdiN

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s