De nonnekes van vandaag zijn ook niet meer wat ze geweest zijn. Vraag dat maar aan zuster Rafaël en zuster Anna, resp. directrice en econome van de Salvatorkliniek in Hasselt. Die zijn erin geslaagd op enkele jaren tijd het RIZIV voor een bedrag van om en bij de honderd miljoen frank op te lichten. Dit kon o.m. gebeuren door alle onkosten, ook die van het aangrenzende rustoord, klooster en verpleegsterschool (met als uitschieter zowaar een compleet zwembad), op rekening van het RIZIV te schrijven, patiënten te veel te laten betalen, documenten te vervalsen over personeel en aankoop van materiaal enzovoort, te veel om op te noemen. En zeggen dat nonnekes bij het intreden in een kloosterorde drie geloften moeten afleggen : die van armoede, van kuisheid en van gehoorzaamheid. Als het met die eerste gelofte al zo slecht is gesteld, vragen we ons af hoe het zit met die twee andere…

Ik vind hier ook nog een fragment van de minibrokjes uit De Rode Vaan nr.26 van 1982. We vallen er middenin met weddenschappen over het “bekendmaken van de naam van de zoon van Charles en Diana totdat er genoeg geld in kas was. De meest voor de hand liggende namen waren natuurlijk George, James, Edward en Charles zelf. Maar echte gokkers die speelden grof geld op Bjorn of op Canute (Canute?). Of op Elvis. Maar of er voor die Elvis een troonsopvolger beschikbaar is, dat is natuurlijk een ander paar mouwen… Uiteindelijk is het William geworden.”
Frankrijk
Het Franse chauvinisme viert weer hoogtij. Wat dát betreft maakt het blijkbaar weinig uit wie de touwtjes nu precies in handen heeft, Giscard of Mitterrand. Zo zorgt de eerste Fransman in de ruimte natuurlijk voor veel opzien. Toch was de samenwerking met de Sovjet-Unie (overigens nog met Giscard overeengekomen) niet voldoende om het woord « kosmonaut » ingang te doen vinden bij de Franse pers. « Astronaut » daarentegen vond men dan weer te Amerikaans. Men vormde dan maar ten arren moede een nieuw woord : « spacionaut ». M’enfin !
Joegoslavië
In Joegoslavië is er voor het ogenblik geen geld meer om papier te kopen om geld te drukken… Een vicieuze cirkel waarvan het ons benieuwt hoe men die gaat doorbreken ?
Seks op ’t werk
Deze week had in Londen een internationale conferentie plaats over seks op het werk. Geen bijeenkomst van voyeurs of geperverteerden maar een ernstige zaak want ongeveer tien percent van de vrouwen wordt geconfronteerd met seksuele voorstellen van hoger geplaatsten. Als ze daarop niet ingaan, kunnen ze promotie wel vergeten en vaak ook zijn wraakzuchtige plagerijen hun deel met ontslag als culminatiepunt. In dat laatste geval wordt de vrouw wel bijna steeds in het gelijk gesteld door de arbeidsrechtbank, maar die andere zaken zijn natuurlijk moeilijk te bewijzen. Vooral omdat de vrouwen dan vaak een « grote fantasie » wordt verweten.
Wat te doen ? Dat is natuurlijk the question. 33 % zegt zich erover bij de baas te beklagen. Maar als het nu de baas zelf is ?
Maar kom, om positief te eindigen moeten we er wel aan toevoegen dat één vrouw op vijf toegeeft haar charmes precies uit te spelen om tot promotie of betere werkomstandigheden te komen. Eén op drie is zelfs tot flirten bereid. Slechts 13 % stoort zich dan ook aan de complimentjes die ze soms moeten verwerken. Schuine grappen worden door 45 % niet geapprecieerd, maar handtastelijkheden en aanhoudende mondelinge voorstellen kennende grootste tegenstanders (resp. 94 en 95 %).
Géén seks op ’t werk
“Mee al die werkloosheid is ’t probleem van de werkomstandigheden een beetje op den achtergrond geraakt, vinde da uuk nie ? Neem nu ne vriend van mij die al twintig jaar in de spinnerij van Fabelta in Ninove werkt. Die is al tien jaar impotent. Enfin, over zoiets spreekte nie gemakkelijk natuurlijk. Maar as’t er op nen dag toch eens van komt, komt het uit da een aantal van zijn makkers da ook emme. Dan heeft-ie hem laten onderzoeken. En weette wat dat d’oorzaak was ? Een zekere vloeistof waarmee da ze daar alle dage moete werke. De kas veur beroepsziektes heeft ‘em dan wa geld gegeve, maar ze zegge d’r uuk bij dat hij da werk nie meer mag doen. Ja, goe zeg, maar Fabelta die wilde geen ander werk geven ! Ze zeggen dat hij maar moet gaan doppen of op de ziekenbond gaan staan. Kunt g’u da veurstellen ? Ze helpen u eerst letterlijk naar de kloten – excuseer mij hé maar’t is toch zo – en dan kunt g’uwe plan trekken ! Ik vind da g’in zo’n geval nog het best kunt zien dattet het systeem is da nie klopt, jong, want as ze nu mee veel processen en si en la toch een regeling kunne treffe veur mijne maat, daarmee is em toch nog nie terug gezond, hé ? En hoe kommet dat hij ziek is gewurre ? Omdat de productie veur alles gaat. Da zeggekik, jong.” (De Rode Vaan nr.12 van 1982)
Toemaatje
Gelezen in een Franstalig blad :
« L’enseignement (het onderwijs) de Tromont (minister) est un lent saignement (langzaam doodbloeden) ». En met minister Coens, pour les Flamands la même chose !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.