Het is vandaag dertig jaar geleden dat de Amerikaanse ex-wielrenner Jack Heid (links op bovenstaande foto) om het leven kwam tijdens een brand in zijn chalet in Bushkill (Pennsylvania).

Ik heb reeds eerder verteld over het feit dat ik als kind om de Vredeskoers te kunnen naspelen gebruik maakte van de prentjes van Russische ruimtevaarders die bij de chocolade Jacques zaten. En dat ik dan meteen ook maar met hun Amerikaanse collega’s een ploeg vormde, waarmee ik fameus op de feiten vooruitliep, want de eerste deelname van de Yankees dateert pas uit 1983, weliswaar met meteen een mooie vierde plaats in het eindklassement voor Thurlow Rodgers.  De eerste Amerikaanse ritzege in de Vredeskoers is trouwens van Andy Bishop te Praag in 1987, bij de tweede deelname van de Yankees aan de Vredeskoers.
Maar goed, in de jaren zestig moest ik het dus doen met ruimtevaarders bij gebrek aan prentjes van Amerikaanse wielrenner. De eerste Amerikaan die ik uit de krant heb geknipt en op een kartonnetje geplakt (om ermee te kunnen koersen), was volgens mij een zekere Strohmeier, wellicht de vader van Peter Strohmeier, die in 1982 voor de Australische Mavic-Clemenso ploeg reed, maar ondanks een paar oproepen op Facebook heb ik hiervan nog altijd geen bevestiging gekregen en evenmin een antwoord op mijn vraag wat zijn voornaam dan wel zou mogen zijn geweest.
Die Strohmeier kwam hier kermiskoersen rijden, maar het volgende prentje van Amerikaanse wielrenners (van betere kwaliteit, blijkbaar afkomstig uit een magazine) was van het zesdagenduo Jack Heid en Al Stiller (rechts op bovenstaande foto). Ik heb ze dan uiteindelijk ook meer voor die discipline (zesdagen dus) gebruikt dan voor b.v. de Vredeskoers.
Getraind door Jack Simes II was John Sebastian Heid (roepnaam Jack) een succesvol tandemrijder, die deelnam aan de O.S. van Londen 1948. Wie zijn partner was, weet ik niet en evenmin welke uitslag ze behaalden, maar hijzelf werd wel vijfde in het sprinttornooi en zevende in de kilometer met staande start.
In 1948 en 1949 ruilde hij telkens zijn vliegtuigticket om enkele weken te koersen in België, meer bepaald dus in het zesdagencircuit samen met Al Stiller. Zo vond hij te Brussel zijn vrouw Julia en noemde hij later zijn tweede zoon Rik. Hij vestigde zich in 1950 kort in Engeland, waar hij prof werd. In 1956 woonde hij blijkbaar al opnieuw in de VS, want daar won hij de Tour of Somerville, wat volgens de Wielersite in New Jersey ligt, terwijl Wilfried Journée het op diezelfde pagina in Kentucky situeert. Ik ben uiteraard gaan opzoeken wie nu eigenlijk gelijk had en het besluit was… dat het in Massachussets ligt!
In 1957 werd hij aan de zijde van Mino De Rossi nog derde in de zesdagen van Chicago achter Peter Post-Harm Smits en Erwin Pesek-Ted Ernst.
Jack Heid werd opgenomen in the Hall of Fame van de Amerikaanse wielrenners omdat hij zo lang de enige wielrenner uit de USA is geweest die een medaille op een WK had veroverd. (Derde op het WK sprint voor amateurs in Ordrup, Denemarken, in 1947 na Sid Patterson en Jacques Bellenger.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s