Het is vandaag precies 25 jaar geleden dat ik in Vooruit “Desire under the elms” (Het begeren onder de olmen) van Eugene O’Neill heb gezien, gespeeld door het Zuidelijk Toneel.

De regie van Ivo van Hove zette gedurende het eerste half uur het boerenleven nogal dik in de verf (de koeien Jacoba, Berta, Nolda enz. pisten en scheten live op de scène, ook de acteurs urineerden, krabden, spuwden…), maar wanneer Pé en Mon verdwijnen naar het El Dorado van California en Bie met de vader ten tonele verschijnt, dan vergeet je de koeien en ben je inderdaad gegrepen door het heel sterke drama. De vertaling van Arne Sierens was heel effectief (tot en met een “totteke” voor een kus), maar in de mond van de Hollanders lag ze soms wat moeilijk.

Een gedachte over ““Desire under the elms”

  1. Ja, dat was een heuglijke voorsteling. En natuurlijk spraken ze in ’t Pallieterke weer schande van dat de Bühne zo onheiligd werd…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s