Het is vandaag tien jaar geleden dat de Italiaanse filmregisseur Luigi Comencini is overleden.

Comencini werkte met bekende Italiaanse acteurs, zoals Gina Lollobrigida, Sophia Loren, Silvana Mangano, Laura Antonelli, Giulietta Masina, Claudia Cardinale, Monica Vitti, Vittorio de Sica, Vittorio Gassman, Marcello Mastroianni en Totò. Hij maakte een aantal films in de traditie van het Neorealisme en initieerde het tweeluik “Pane, amore e fantasia” en “Pane, amore e gelosia” met Vittorio de Sica en Gina Lollobrigida en de eerste Duitstalige verfilming van “Heidi” uit 1952, waarover Johan Daisne schreef: “Heidi wordt in een Frankforter herenhuis opgenomen, waar tante Dete keukenmeid is. Het kind blijft echter hunkeren naar haar Alpenhut bij grootvader, welke Sehnsucht nach der Heimat hier als maanzuchtig slaapwandelen wordt uitgebeeld. Ik betwijfel sterk of Dr. Caligari wel een aanbevelenswaardig pedagoog is. Mijn zoontje, van gelijke leeftijd als Heidi, is er in elk geval huiverig door geworden en vond de hele geschiedenis erg treurig, om niet te zeggen naar. (…) Niettemin, ik wil van goeden wille zijn (eerste eigenschap der cultuur) en dan vind je haast altijd een middel om een ander tegemoet te komen. In de stadsgezichten van Heidi slenteren dames en heren rond uit 1900, sjokt een allereerste automobiel voorbij, en defileert, in snelle paradepas, een rot blaaspoepende pickelhauben. Mijn dwaze gemoed heeft daarbij van genoeglijkheid zitten spinnen. Toen ik me dat bewust werd en ik in gedachte de zaak omkeerde, kon ik me enigszins Heidi’s hang voorstellen tot haar bergecho, haar bakbed en een kom geitemelk. De op het affiche aangekondigde oude bekenden Willy Birgel (Hert Sesemann) en Theo Lingen (zijn huisknecht), hadden geen gelegenheid om op het celluloid iets aan onze vroegere herinneringen toe te voegen. Het meisje Heidi (Elsbeth Sigmund) was aardig, onvermijdelijk ietwat te boers naar onze smaak, ook door haar harde Zwitserse tongval. Maar wat ben ik wreed tegenover een kind ! En ik kan het niet eens goedmaken door hieraan toe te voegen, dat ik (inderdaad) met groot genoegen, in de rol van het zieke stadsmeisje Klara Sesemann, de helft van Das doppelte Lottchen heb teruggezien. Want die Isa Gunther is… gegroeid, en belooft zo verleidelijk te worden als Hildegard Knef !” (Rolprenten, p.66-67)
De latere films van Comencini zijn vaak internationale coproducties met internationale acteurs. Zoals Franse (Jacqueline Bisset, Gérard Depardieu, Annie Girardot, Maria Schneider, Michel Serrault, Jean-Louis Trintignant), Duitse (Mario Adorf, Senta Berger, Elke Sommer) of Hollywood-acteurs (Lionel Stander, Bette Davis, Joseph Cotten). In 1987 draait hij zijn versie van “La Bohème” met Barbara Hendricks.

Ronny De Schepper

Referentie
Johan Daisne, Over oude en nieuwe rolprenten: de dingen die niet voorbijgaan, Antwerpen/Amsterdam, Elsevier/Manteau, 1980

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s