Op 15 mei 1979 was Hugo Claus een van de velen die de voortijdig gestorven Louis Paul Boon ten grave hielpen dragen (foto van Cobra.be). ‘Nu ben ik de grootste’, zo fluisterde de Meester, terwijl hij een witte fresia op de kist legde. Het klonk wat raar, een tikje arrogant zelfs, maar de geciteerde uitspraak betekende wel degelijk de hoogste lof die de aflijvige uit de mond van zijn jonge concurrent ten deel kon vallen. Uiteindelijk gaf Claus immers toe dat de Nobelprijskandidaat Boon tot dan toe Vlaanderens grootste schrijver was geweest. Maar wat maakte Louis Paul Boon ook voor zijn troonopvolger dan zo bijzonder? En heeft de romanschrijver Claus eigenlijk iets van Boon geleerd?

Om op die vragen te antwoorden herleest het Louis Paul Boon-genootschap onder leiding van prof.dr.Kris Humbeeck op woensdag 26 april om 10 uur fragmenten van het Kapellekensbaanproject (De Kapellekensbaan, 1953; Zomer te Ter-Muren, 1956), waarna ze zich wagen aan een kleine structurele vergelijking van L.P. Boons romandiptiek met Het verdriet van België (1983), het magnum opus van de naar eigen zeggen grootste Vlaamse schrijver na Boon.
Locatie:
Vrije Universiteit Brussel
UPV vzw
Gebouw Karel Van Miert
Lokaal Van Gogh, verdieping 5
Pleinlaan 5
1050 Brussel (Elsene/Etterbeek)
http://www.vub.ac.be/events/2017/louis-paulboon-wegbereider-van-hugo-claus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s