Vandaag wordt de Amerikaanse schrijfster Erica Jong uit New York 75 jaar. Ik neem aan dat haar “zipless fucks” nu al een tijdje achter de rug liggen. Haar romandebuut “Fear of Flying” (1973) werd in het Nederlands commercieel maar toch min of meer terecht vertaald als “Het ritsloze nummer” naar een onderdeel van het boek dat de titel “The zipless fuck” meekreeg. Henry Miller, op dat moment al 83, schreef haar een brief waarin hij zei: “Ik kan me niet herinneren ooit een boek van een vrouw gelezen te hebben dat zo’n diepe indruk op me heeft gemaakt.” Eat your heart out, Anaïs Nin!

Geen wonder dat Jong Miller (veel) later zou “bedanken” door een biografie over hem te schrijven (“De duivel loopt los”, 1995). Ook met Nin zou ze trouwens nog contact opnemen. Ze vroeg haar waarom ze de seksuele passages uit haar dagboeken had verwijderd. “Omdat ik had gemerkt dat een vrouw die onthullingen had gedaan over haar seksuele leven, daarna nooit meer serieus werd genomen als schrijfster,” was het antwoord van Anaïs Nin.
In een gesprek met Johan de Geest van “Humo” zegt Erica Jong dan ook over het zo verguisde “Playboy”-magazine: “Ik denk dat Playboy meer open heeft gestaan voor schrijfsters zoals mij dan feministische magazines. Ze verdienen natuurlijk geld door naakte meisjes te tonen – wat voor mij vrij onschuldig is – maar ik heb niet de indruk dat Playboy een slecht blad is: ze hebben me in alle geval meer vrijheid gegeven om te schrijven wat ik wil dan de meeste feministische bladen, die me in naam van het feminisme wilden censureren. De feministen zeiden bijvoorbeeld dat ik niet kon schrijven over een getrouwde vrouw, dat het een lesbische moest zijn… Ongelooflijk hoe repressief ze soms kunnen zijn, en dat nog wel onder het banier van de bevrijding.”
Eigenlijk zijn Jongs romans “picareske” romans, met een vrouwelijke picaro die allerlei (meestal seksuele) avontuurtjes beleeft. In hoeverre de avonturen van Erica Jong autobiografisch zijn, zouden we aan… Neil Kinnock moeten vragen, waarmee ze in de jaren zestig nog al “buskend” Italië is afgereisd. Tenzij dit verhaal apokrief is, want Jongs “ontstaansgeschiedenis” is redelijk banaal. Zo héét ze zelfs niet eens Jong. Het is de naam van haar tweede echtgenoot. De twee mislukte huwelijken leidden trouwens tot “Fear of flying”, maar stom genoeg trouwde ze nog een derde keer, met Jonathan Fast, de zoon van schrijver Howard Fast, en (nog stommer) ze maakten samen ook nog een dochter, Molly, die amper drie was toen ze alweer uit elkaar gingen omdat Fast kapot ging aan het feit dat zijn vader en zijn vrouw veel succesvoller waren dan hem. Hierna leefde ze een tijdlang met gigolo’s, maar in 1989 huwde ze echter nógmaals, met advocaat Ken Burrows. Haar dochter begon met drugs te experimenteren toen ze twaalf was en was volledig verslaafd op negentien. Als deel van haar therapie schreef ze de sterk autobiografische roman met de sarcastische titel “Normal Girl”.

Ronny De Schepper

P.S. Zangeres Vanessa Daou heeft op haar CD “Zipless” gedichten van Erica Jong op muziek (“acidjazz”) gezet. Vanessa Daou heet eigenlijk Vanessa Gibbs, maar ze is gehuwd met de Libanees Peter Daou (al zegt ze dat ze biseksueel is) en diens tante is Erica Jong. Vandaar. Ik weet niet of ze ook onderstaand gedicht op muziek heeft gezet, maar ikzelf heb het ooit eens toegestuurd gekregen van iemand van het andere geslacht, zoals men dan zegt, met als begeleidende tekst: “’t Is wel eigenaardig dat ‘k het nu zo erg vind dat er iemand anders met je naar de opera zou gaan. Naar de opera gaan had telkens iets speciaal feestelijk, veel meer dan theater. Daarvan heb ‘k het nooit zo erg gevonden niet te kunnen meegaan. (…) ‘k Kan me niet voorstellen dat nu alles tot een einde gekomen is, de fysische opluchting en ontspanning van met jou in bed te liggen, zelfs kleine dingen zoals je hand ergens te voelen in publiek of je het programmaboekje te zien doorbladeren. (…) Je hebt een instant kalmerend effect, zoals die keer een paar weken terug in het station ’s avonds. Bedankt voor je geduld en je lijf. P.S. Als dit gedicht niet toepasselijk is!”

The Long Tunnel of Wanting You

This is the long tunnel of wanting you.
Its walls are lined with remembered kisses
wet & red as the inside of your mouth,
full & juicy as your probing tongue,
warm as your belly against mine,
deep as your navel leading home,
soft as your sleeping cock beginning to stir,
tight as your legs wrapped around mine,
straight as your toes pointing toward the bed
as you roll over & thrust your hardness
into the long tunnel of my wanting,
seeding it with dreams & unbearable hope,
making memories of the future,
straightening out my crooked past,
teaching me to live in the present present tense
with the past perfect and the uncertain future
suddenly certain for certain
in the long tunnel of my old wanting
which before always had an ending
but now begins & begins again
with you, with you, with you.

Een gedachte over “Erica Jong wordt 75!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s