Het is vandaag precies 150 jaar geleden dat de legendarische Italiaanse dirigent Arturo Toscanini werd geboren.

Na een cellostudie besloot Arturo Toscanini in 1885 dirigent te worden. In 1886 maakte hij reeds als dirigent een tournee door Brazilië. In 1895 werd hij vaste dirigent in Turijn, en in 1898 kwam hij aan het operahuis van La Scala te Milaan. In 1908 kreeg hij een aanstelling aan de Metropolitan Opera in New York. Bij de Metropolitan Opera kreeg de sopraan Geraldine Farrar een relatie met Arturo Toscanini, die zijn vrouw en drie kinderen voor haar verliet. Het leidde tot een schandaal en in 1915 tot een breuk tussen Toscanini en de Metropolitan Opera. In 1922 kwam Toscanini bij de verkiezingen nog op voor de fascistische partij. Later zou hij echter het land verlaten als Mussolini aan de macht kwam. In 1926 kwam hij aan het hoofd van The New York Philharmonic Orchestra, maar hij bleef ook optreden in Europa. Zo debuteerde de Gentse Vina Bovy als Manon in 1926 op vraag van Arturo Toscanini in de Scala van Milaan. Zolang men denkt dat ze een Française is, is het geen succes, maar van zodra duidelijk is dat ze van Gent afkomstig is, is het hek van de dam. Vooral als ze ook nog een steuntje in de rug krijgt van de schoonzoon van Mussolini en later van Il Duce himself. In Nederland dirigeerde Toscanini enige keren het Residentie Orkest. Sedert 1936 dirigeerde hij ook “Het Palestijnse Orkest”, dat eigenlijk een joods orkest in Palestina was.
Tot 1937 was hij één van de meest toonaangevende figuren van de Salzburger Festspiele. Ook dirigeerde hij bij de Bayreuther Festspiele de opera’s van Richard Wagner. De jonge dirigent Herbert von Karajan fietste naar Bayreuth om Toscanini’s interpretaties te horen. Na de Anschluss van Oostenrijk bij het Derde Rijk in 1938 zegde hij zijn optredens in Salzburg af en emigreerde hij voorgoed naar de Verenigde Staten. (Zou het trouwens echt enkel omwille van muzikale redenen zijn dat Furtwängler Toscanini “ongetalenteerd” noemde en zijn succes “enkel het product van personencultus“?) Daar leidde hij het al in 1937 voor hem opgerichte NBC Symphony Orchestra. In 1938 arrangeerde hij het fameuze “Adagio for Strings” uit het strijkkwartet van Samuel Barber en scoorde er een tijdloze hit mee. In 1939 gaf de zwarte contralto Marian Anderson, begeleid door Arturo Toscanini, een concert bij de Lincoln Memorial voor niet minder dan 75.000 toehoorders. Na de Tweede Wereldoorlog dirigeerde hij het openingsconcert van La Scala in Milaan. Daarin debuteerde ook de sopraan Renata Tebaldi, die hij kort daarvoor had ontdekt toen ze auditie deed bij hem.
Tot op zeer hoge leeftijd bleef Toscanini dirigeren. Met name zijn interpretaties van de werken van Beethoven, Brahms, Debussy, Verdi en Puccini zijn beroemd. Van een groot aantal opera’s dirigeerde hij de première, waaronder Pagliacci (1892) van Leoncavallo (1892) en La bohème (1896), La fanciulla del West (1910) en Turandot (1926) van Puccini.
Toscanini’s woede-uitbarstingen waren berucht. Opgenomen repetitiefragmenten tonen aan dat hij voortdurend schreeuwde tegen musici. Hij maakte hen uit voor “imbecielen”.
Toscanini was de schoonvader van de beroemde Russische pianist Vladimir Horowitz, die met zijn dochter Wanda trouwde. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s