Het is vandaag 35 jaar geleden dat de Fransman Marc Gomez totaal onverwacht Milaan-Sanremo kon winnen.

De Bretoen was een neoprof, dus dat leek veelbelovend, maar hij was wel al 27 jaar want hij was heel lang liefhebber gebleven. Zo verrassend was het dan ook weer niet dat dit uiteindelijk zijn grootste internationale succes zal blijven. Op nationaal vlak werd hij wel nog kampioen op de weg in 1983. In 1985 werd hij ook nog winnaar van de open Ronde van Zweden.
Eigenlijk was dit één van de zeldzame keren dat de traditionele vroege ontsnapping het tot op de eindstreep kon uitzingen. Alain Bondue, een landgenoot van Gomez (derde op bovenstaande foto), kon hem nog het langste gezelschap houden, maar hij viel in de afdaling van de Poggio en zo kreeg Marc Gomez de eindzege in de schoot geworpen. Pas twee minuten later won Moreno Argentin de sprint voor de derde plaats van een groepje dat te laat in de tegenaanval was getrokken. Hij klopte Francesco Moser, Tommi Prim, Claudio Bortolotto (volgens mij ook nog een overblijver van de vroege vlucht, namelijk de tweede renner op de foto) en Silvano Contini. Veertig seconden later bolde onze landgenoot Patrick Versluys (vierde op de foto) eenzaam over de streep. Het peloton zou pas op 4’30” voor de dertiende plaats sprinten. Roger De Vlaeminck toonde zich hier de sterkste vóór Jan Raas, Fons De Wolf, Jan Bogaert, Greg LeMond, Eddy Planckaert en Noël De Jonckheere.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s