Meestal begin ik stukjes over de herdenking van iemands overlijden met “het is al zoveel jaar geleden dat mijnheer X of mevrouw Y is overleden”. Welnu, bij Constanze Weber, beter gekend met de naam van haar eerste echtgenoot (Mozart dus), zou ik durven zeggen: het is nog maar 175 jaar geleden dat ze is overleden. Dat wil dus zeggen dat ze Wolfgang meer dan een halve eeuw heeft overleefd. Zodanig zelfs dat er zowaar een daguerreotype bestaat waarop ze is te zien (at front on the far left), two years before her death. The real subject of the picture is the Bavarian composer Max Keller, seated center front and to his left is his wife, Josefa. From left to right in rear are the family cook, Philip Lattner (Keller’s brother in law) and Keller’s daughters, Luise and Josefa.

Mozart ontmoette Constanze in 1777 in Mannheim. In eerste instantie was hij verliefd op haar twee jaar oudere zuster Aloysia Weber. Beiden waren nichtjes van de latere componist Carl Maria von Weber (1786-1826). Nadat Wolfgang door Aloysia werd afgewezen, trouwde hij op 4 augustus 1782 met Constanze. Volgens Milos Forman (in diens film “Amadeus”) zag ze er toen ongeveer als volgt uit (de actrice in kwestie is Elizabeth Berridge):
67c8ced441906092f0e4022617980537
En waarom niet eigenlijk? Stanzi (zoals ze naar het schijnt werd genoemd) is ook jong geweest natuurlijk en, meer nog, als je mijn stuk over Mozart leest, dan zal je tussen de lijnen wel kunnen merken dat ze “ne numero” is geweest, of misschien zelfs “nen heten truffel”. Althans als ik op dit boek mag afgaan:

51lylwktdjl-_sy344_bo1204203200_
Wolfgang en Constanze kregen zes kinderen van wie er maar twee – Carl Thomas en Franz Xaver Wolfgang – de kindertijd overleefden. Deze hadden op hun beurt geen kinderen, zodat het muzikaal uiterst begaafde geslacht Mozart ondertussen al enige tijd is uitgestorven.
Constanze van haar kant zou het voorbeeld van haar moeder volgen en huurders in huis nemen, wellicht met in het achterhoofd de gedachte dat ze op die manier ook Mozart aan de haak had geslagen. En jawel hoor, in 1799 kwam de 37-jarige vrijgezel Georg Nikolaus Nissen, een beambte van de Deense ambassade, bij haar z’n intrek nemen. Dat was misschien niet helemaal toevallig, want Nissen was een Mozart-fan tot en met. Je kent dat wel: stickers, speldjes, t-shirts… Hij was dan ook zeer verwonderd het merendeel van diens oeuvre (nog meer dan 500 werken) onuitgegeven in de woning aan te treffen. Constanze had het papier – in tegenstelling tot mevrouw Haydn – nog net niet gebruikt om er oliebollen in te verpakken. Nissen moet gedacht hebben dat een kermis wel een geseling waard was en hij trouwde met Constanze in 1809 in Pressburg (het huidige Bratislava, waarheen ze waren gevlucht omdat Wenen belegerd werd door Napoleon) en redde op die manier een belangrijk deel van ons Europees erfgoed…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s