Vandaag viert de Amerikaanse zanger Ray Sawyer zijn tachtigste verjaardag. Hij wordt gewoonlijk beschouwd als zijnde Dr.Hook, maar dat berust eigenlijk op een misverstand. Toen het groepje vrienden rond George Cummings een naam moesten hebben voor een aanplakbiljet, bedacht Cummings ‘Dr.Hook & The Medicine Show: Tonic for the Soul’, geïnspireerd op de rondreizende medicijnshows van het oude Westen. Velen dachten echter dat Ray Sawyer Dr.Hook was omdat zijn ooglapje (gevolg van een bijna-fataal auto-ongeluk in 1967) associaties opwekte met Kapitein Haak uit Peter Pan. In “Sylvia’s Mother” uit 1971 probeert de zanger vanuit een telefooncel contact te krijgen met zijn ex-vriendin Sylvia. De telefoon wordt echter opgenomen door haar moeder (Mrs. Avery), die ondanks smeekbedes weigert haar dochter te roepen. Intussen lopen de gesprekskosten op, de telefoniste meldt steeds weer dat er geld moet worden ingeworpen. Een aanleiding om het even te hebben over liedjes over berouw, schuldgevoelens en een gecompliceerde relatie met gerateerde schoonmoeders…

1967 was het. Voor de « jongvolwassenen » betekende dit drugs en bloemen in het schaamhaar, maar voor ons, opge­schoten jongeren, waren het eerder de pilsjes en kusjes gestolen in het kerkportaal. Schuldgevoelens dus en daar kwam dé « business » ruimschoots aan tegemoet. David Garrick verontschuldigde zich uitgebreid bij « Mrs. Applebee », terwijl Peter Noone van Herman’s Hermits zich berouwvol tot « Mrs. Brown » richtte om haar « lovely daughter » weer in te pal­men. Allemaal nummers die tieners schuldcomplexen willen aanpraten. Die zijn in de popmuziek immers legio. En met als boegbeeld « I’ve been a bad, bad boy » van Paul Jones. Voer voor psychologen. Maar nog merkwaardiger is dat die nummers zich vaak richten tot de moeder van het liefje in kwestie. Denk dus maar aan “Dear mrs.Applebee” en “Mrs.Brown you’ve got a lovely daughter”, maar ook aan “Sylvia’s mother” van Dr.Hook, “Tell Laura I love her” van Ray Peterson of “Tell her Johnny said goodbye” van Jerry Jackson. Zelfs Jelle Cleymans zingt in zijn parodie “Welk oog en hoeveel tranen” uit 2013: “Ik was bang dat ik je moeder aan de lijn zou krijgen.”
Maar let op, het kan ook soms verkeerd uitdraaien:
“I ask her mother to let her go
She whispered mother please tell him, no!
Tho’ he may think that I am true
There are plenty more, who’ll think so too.”

(Jim Reeves, Yonder comes a sucker, 1962)
Bij mijn weten heeft nog niemand zich ooit over dit fenomeen gebogen. Helaas heb ik er niet de nodige psychologische bagage voor, anders deed ik het zelf!

2 gedachtes over “Ray Sawyer wordt tachtig…

    1. Laat dit een oproep zijn, want buiten “Girls just want to have fun”, waarin Cyndi Lauper haar eigen vader (en dus niet eens haar schoonvader) aanspreekt, kan ik me zo op één, twee, drie niks voor de geest halen. Er is natuurlijk nog het bekende “Father & Son” van Cat Stevens, maar dat gaat eigenlijk over de generatiekloof en dat is hier niet aan de orde.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.