Kent u het Orkest der Lage Landen? Het bestaat ondertussen nochtans al verscheidene jaren. Al die tijd werd het orkest geleid door Walter Proost. Daarvóór heette het trouwens het “Vlaams Kamerorkest” en nog daarvóór het “Kamerorkest Walter Proost”. Met de naamsverandering wil men uit het enge Antwerpse kader breken.

Het orkest wil dus zijn ambities verleggen en grenzen doorbreken. De benaming “kamerorkest” was trouwens niet meer toepasselijk. De omvang van het orkest is daarvoor te groot. Samengesteld uit mensen van het orkest van de Vlaamse Opera, van het Filharmonisch Orkest van Vlaanderen en uit free-lancers is het eigenlijk een volbloed symfonieorkest. Op artistiek vlak streeft het orkest een evenwichtige programmatie na, waarin traditionele en eigentijdse creativiteit elkaar de hand reiken.
Walter Proost zelf werd geboren in Beveren-Waas en studeerde theorie, piano, slagwerk en muziekdirectie aan het Muziekconservatorium van Antwerpen. Nadien vervolmaakte hij zich in de Verenigde Staten en Japan en bij Jan Stulen, de chef-dirigent van het NOS-orkest. Voor hij in 1984 chef-dirigent werd van het Kamerorkest voor Vlaanderen, wat hij een jaar later naar zichzelf zou noemen en daarna dus opnieuw het Vlaams Kamerorkest, was hij sedert 1980 ook nog artistiek directeur van de Vlaamse Kameropera, wat hij zou blijven tot de ontbinding van dit gezelschap in 1988.
Met zijn eigen orkest nam Proost reeds diverse platen en CD’s op, waaronder de allereerste opname van de pas herontdekte “Odense”-symfonie van Mozart. Getrouw aan een gegeven woord aan de onlangs overleden Leonard Bernstein zal het orkest ook een aantal van diens minder bekende werken op CD zetten.
Ik hoorde het Vlaams Kamerorkest destijds in werk van Mozart (vioolconcerto met als solist Philippe Hirschhorn), Beethoven (de vijfde), Poulenc (concerto voor twee piano’s, bespeeld door Philippe Corre en Edouard Exerjean), Saint-Saëns (Carnaval des Animaux) en Mendelssohn (de Schotse symfonie) zonder dat het mij echt kon overtuigen. Misschien kan het orkest zijn rol als promotor van Vlaamse componisten wat meer waarmaken, want de wereldcreatie van “Music for Halloween” van Elias Gistelinck was tot dan toe ongetwijfeld het hoogtepunt van de programmatie.
Zoals iedereen wil ook dit orkest meer geld van de overheid. Bij ontstentenis daarvan is men overgegaan tot vrij rigoureuze vormen van sponsoring. Zo kan men b.v. individuele muzikanten sponsoren. Gelukkig mogen die (voorlopig?) nog in “pitteleer” optreden en niet in een merkentrui, maar je weet maar nooit, de publiciteitsmogelijkheden van zo’n grote contrabaskist zijn nog onvoldoende uitgebuit vind ik.

Referentie
Ronny De Schepper, Eigen Vlaams werk promoveren, De Rode Vaan nr.4 van 24 januari 1992

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.