Het is vandaag precies 250 jaar geleden dat Anthony Christiaan Winand Staring (portret door Louis Moritz, Stedelijk Museum Zutphen) werd geboren.

Staring was een romantische dichter in hart en nieren. Zijn romantische inslag betrof zowel hetgeen waarover hij schreef (legenden, beschrijvingen van de natuur) als de wijze waarop hij dat deed (gevoelig en humoristisch). Veel waardering ondervond hij echter niet.
Staring was een rasechte Achterhoeker. Alhoewel geboren in Gendringen op 24 januari 1767 bracht hij zijn jeugdjaren in het Zuid-Hollandse Gouderak en in Gouda door. Zijn vader was in dienst van de VOC uitgezonden naar Kaap de Goede Hoop. De zesjarige Anthony (zie afbeelding) werd ondergebracht bij zijn oom, de weduwnaar Jacob Gerard Staringh, die predikant in Gouderak was. Na de Latijnse school te hebben gevolgd vertrok hij in 1783 uit Gouda om te gaan studeren. Hij volgde opleidingen aan de Universiteit van Harderwijk (rechten) en in Göttingen (botanie) om zich voor te bereiden op het beheer van zijn landgoed en Kasteel De Wildenborch, waar hij zich in 1791 blijvend vestigde. De manier waarop hij het landgoed exploiteerde was voor die tijd zeer bijzonder. De ‘landman’ Staring had oog voor de natuur, maar ook voor de noden van de mensheid. Zo liet hij op De Wildenborch een school bouwen, waar kinderen van boeren en landarbeiders onderwijs genoten. Hij stierf ook op zijn eigen landgoed op 18 augustus 1840.
(Met dank aan Wikipedia en Gaston D’haese)

Aan de Maan

Toon ons uw luister, o zilveren maan !
Rijs uit het meer.
Lach den zwervenden scheepling aan.
Straal, op ’s wandelaars donkre baan,
In uw lieflijkheid neer.

Waar zonder hoop de Verlatene smacht,
Schemere uw gloor.
Waar, naar troosteloze afscheidsklagt,
Blij hereenen de minnenden wacht,
Breke uw glinstering door.

Schoon is de Dag, als zijn purpere gloed
Vorstelijk stijgt; –
Als hij zingend de ontwaakten groet!
Maar uw komst is den peinzenden zoet,
Gij, die flonkert – en zwijgt !

– personificatie van de maan: nu nogal kinderachtig aangevoeld (vgl. met Janneke Maan)
– geliefden in het maanlicht: typisch romantisch
– woordkeuze: scheepling (!), smachten (romantisch woord bij uitstek), her-enen, gloor…
– wenszinnen: schemere, breke
– de peinzenden zoet: rijmdwang, maar ook dwang van het metrum (dat is dan weer niét typisch romantisch)
– ’s wandelaars donkre baan: idem
– het onbestemde verlangen (cfr.Julia: “zweer niet bij de maan” omwille van het “valse” schijnsel)
– natuur, nacht

Een gedachte over “A.C.W.Staring (1767-1840)

  1. Anthony Christiaan Wynand Staring (1767-1840) werd door Paul Claes goed bevonden om met één gedicht opgenomen te worden in zijn “Lyriek van de Lage Landen”, de canon in tachtig gedichten (uitg 2008, met het gedicht HERDENKING : Wij schuilden onder dropplend loover).
    Dit gedicht werd door Guépin bij de mooiste gedichten uit de Nederlandse literatuur genoemd.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s