Het is vandaag 180 jaar geleden dat in Moskou de Ierse pianist en componist John Field aan darmkanker is gestorven.

John Field was de oudste zoon van violist Robert Field, die in theaters in Dublin werkte. De Fields verhuisden in 1793 naar Londen, waar Field negen jaar lang les kreeg van Muzio Clementi, die overigens vandaag 265 jaar geleden werd geboren. In ruil voor de lessen moet Field ook als verkoper in de pianowinkel van Clementi werken. Ook publiceerde Clementi een aantal van de werken van Field als zijnde “anonieme composities” (lees: hij stak het geld in zijn zak). De grote doorbraak van Field als componist was in 1799, toen zijn eerste pianoconcert in Londen werd uitgevoerd in het Koninklijk Theater.
In 1802 nam Clementi Field mee op een Europese tournee beginnende in Parijs. Clementi wilde Field in Wenen laten studeren bij Johann Albrechtsberger, de leraar van Beethoven, maar Field had geen zin nog verder te studeren. Tussen Clementi en Field boterde het niet meer en Field ging zelfstandig verder, en bleef in Sint Petersburg in 1803 toen Clementi terugkeerde naar Londen.
Door Fields uitvoering van zijn eerste pianoconcert in Sint Petersburg werd hij omarmd in de hogere kringen van de Russische maatschappij. Hij gaf daarnaast ook steeds meer les aan vele rijke leerlingen, en hij trouwde in 1810 met een van hen, Adelaide Percheron, en ging met haar wonen in Moskou. In de periode 1823 tot 1832 componeert Field niet veel belangwekkende werken meer, en raakt hij aan de drank, wat hem zijn reputatie kostte. Hij werd door zijn voormalige bewonderaars nu spottend ‘Dronken John’ genoemd. Mede vanwege zijn aangetaste gezondheid (darmkanker) keert Field in 1831 naar Londen terug, waar hij gedeeltelijk succesvol wordt geopereerd. Door de Londenaren wordt hij wel verwelkomd, maar zijn succes neemt echter sneller af dan waarop hij had gehoopt.
Ook de aansluitende concertreis naar Parijs in 1832 wordt met gemengde gevoelens ontvangen bij het publiek. In 1833 speelt hij o.a. nog in diverse steden in België. Voorjaar 1834 arriveert hij doodziek in Napels. Hij is niet in staat te spelen en ondergaat diverse operaties gedurende zeven maanden in ziekenhuizen. Field werd door hulp van oude Russische vrienden (de Rakhmanovs) uiteindelijk gered uit deze situatie, en keert met hen terug naar Moskou in 1835, waar hij voldoende hersteld nog drie concerten geeft, en tijdelijk bij Carl Czerny te gast is. In 1837 overlijdt hij aan de gevolgen van zijn voortslepende ziekte in Moskou.
Field was uitvinder van een stijl die schril afstak tegen het wassende virtuozendom van zijn tijd. Reeds in 1799 spreekt de pers van ‘karakteristieke muzikale expressie’. Gedurende Fields leven wordt zijn aristocratische, nobele en verfijnde stijl door vakbroeders herkend en overgenomen. Geen bravoure maar rijke schakeringen van verfijnde klanken: het “intieme” pianospel is geboren. Daarom vind ik hem de componist bij uitstek om te worden vertolkt door Jos Van Immerseel, maar bij mijn weten is dit tot nu toe nog niet gebeurd. (Wikipedia)

Met dank aan Dirk Mannekens die mij John Field leerde kennen in zijn lessen muziekgeschiedenis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.